เพิ่งดูบอลคู่ออสเตรเลียกับอิตาลีจบไปด้วยความโกรธกรรมการค่ะ

แหม เรานึกว่าจะได้ดูต่อเวลา กลายเป็นแค่การตัดสินใจผิดของกรรมการเพียงเสี้ยววินาทีทำให้คนที่ไม่น่าจะต้องแพ้ ต้องแพ้ไปโดยปริยาย ถ้าต่อเวลาแล้วแพ้คนออสซี่คงไม่น่าเสียใจขนาดนี้

พวกเราเห็นๆว่าผู้เล่นออสซี่คนนั้นเขาพยายามดีดลูกบอลแล้วก็แถมหลบไม่ให้โดนคนอีกด้วย ยังโดนตัดสินว่าฟาวน์ โดนลูกโทษชี้ชะตากันไปเลย

กรรมการคนนี้ ลูกชายบอกว่าตัดสินใจผิดหลายหนแล้ว เขาเห็น แหม เราทำใจได้ยากจริงๆ เป็นไปได้ยังไงกัน อยากจะร้องไห้แทนคนออสซี่ แต่เราก็ต้องเคารพการตัดสินของกรรมการ (ฮึ่ม ฮึ่ม เรารับไม่ได้ กรรมการแบบนี้ ไล่ออกยังไงดี...คนน่าไล่กว่านี้ เราก็ยังไล่เขาไปไหนได้สักที เลยเนาะ หวังอะไรนักหนา)

กำลังเพิ่งจะอ่านเรื่องที่พวกเราต่อยอดกันในบันทึกกีฬาฯอาทิตย์ที่แล้วอยู่พอดี ปรากฏว่าการวิจารณ์และการตัดสินกีฬานี่ ยากจังนะคะ มีเรื่องให้ต้องระวังกันเยอะเหลือเกิน แต่สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ต้องผ่านไป ตัดสินแล้วก็ถือเป็นเด็ดขาด (ถึงแม้จะไม่ถูกต้อง) เป็นกติกาที่เราต้องยอมรับไม่ว่ากีฬาอะไร ฮือ ฮือ ทำใจยากยัง ใครเคยเป็นกรรมการตัดสินกีฬา ลองมาเปิดใจให้พวกเราอ่านบ้างสิคะ มีความเห็นว่าอย่างไรกับการตัดสินที่รู้ทีหลังว่าผิด อยากเข้าใจกรรมการเวลาตัดสินผิดจังโดยเฉพาะอีตาคนตัดสินบอลคู่ออสเตรเลียกับอิตาลีเมื่อกี๊นี้