วันนั้น (5พค53) เวรเช้า ได้รับ case เด็กที่ป่วย รักษาจนดีขึ้นแต่ยังไปๆมา จอห์นนี่ วันนี้ต้องเข้ารพ.เพราะเพลียและมีอาการช็อคมา.... เจอย่ากับปู่ก็ทักทายกัน...ก่อนที่ย่าจะลากลับก็บอกว่า แม่ของจอห์นนี่จะเอากระเป๋ามาฝาก...ส่งมาจากเมืองนอก...เก็บไว้ให้ ...เพิ่งมีโอกาสมารพ... วันที่ 6พค. เป็นเวรบ่าย ปู่ของน้องก็ยื่นกระเป๋าให้...โอ้โหมันสวยมากๆ...มันเป็นความฝันที่อยากจะได้มานาน... ขอขอบพระคุณมากๆนะคะ...กำลังใจของคนทำงาน...คนอีสานบ้านเฮา...น้ำใจงามจริงๆ... แม่ของน้องไปอยู่ประเทศ เซนิกัน ใกล้ๆ ฝรั่งเศส...แฟนก็เป็นเจ้าของกิจการ... แม้เคยเจอกันตั้งนานมาแล้ว...แต่ยังไม่ลืมกัน...
ขอเป็นคนแรกก่อน
จองอจอง เดี๋ยวไม่ทัน
ก๊ากๆขำพี่ครูใจดี พี่สบายดีนะครับ เห็นเงียบๆๆไปงานยุ่งไหมครับ
* ไชโย สำเร็จแล้ว....
* ดีใจที่สุดเลยค่ะคุณแดงขา... ที่ได้เจอคุณแดงอีก
* ไปเยี่ยมที่บันทึก ก็เงียบ เอ... หายไปไหนหนอ?.... ก็คิดในทางดีว่า งานคงยุ่งมากๆๆๆๆ ไม่กล้าคิดว่าจะไม่สบาย
* คิดถึงอยู่เสมอค่ะ ไม่เคยลืมเลย คิดไว้ว่า เปิดเทอมจะส่งขนมไปให้หลาน ตอนนี้สั่งลูกศิษย์ไว้ ยังไม่ได้ค่ะ
* คิดว่าคุณแดงจะไม่ได้กลับมาทันอ่านบันทึก The Secret ซะแล้ว จุ๋มแบ่งออกเป็น 2 บันทึกค่ะ เพราะมันยาว.....
* น้ำใจของคนไทย คนอีสานน่ารักนะคะ กระเป๋าของฝาก สวยมากค่ะ
* ทานอะไรหรือยังคะ.... จุ๋มเอาขนมมาฝากนะคะ
* คิดถึงมากมายค่ะ
อาจารย์ขจิตขำอะไรจ๊ะ...
ขำที่พิมพ์ผิดหรอจ๊ะ... ฮิ ฮิ เป็นเครื่องปกติของผู้สูงวัยนะจ๊ะ...ขอบอก...ฮ่า ฮ่า ฮ่า
สวัสดีค่ะครูจุ๋ม
ขอบคุณที่ยังรักกันค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
จากใจถึงใจ สุขใจทั้งผู้ให้และผู้รับ
จอนนี่ เป็นไงบ้างคะพี่แดง
คิดถึงนะคะ
เย้ น้องแดง มาแล้ว
พี่คอยชมกล้วยไม้บ้าน น้องแดง อยู่นะ
คงทำงานหนักมาก นะคะ