ตัวเราทุกวันนี้ ใช้ตัวเราที่แท้จริงหรือไม่

       เช้านี้ผมไปนั่งทานข้าวกับเพื่อนมา   ก็พูดคุยกันหลายเรื่องครับ  มีอยู่เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจ คือ  ความเป็นตัวของตัวเอง

 

        เพื่อนผมเล่าให้ฟังถึงการลาออกจากราชการของเพื่อนเขาคนหนึ่ง    เพื่อนเขาคนนี้เป็นคนทำงานดี  มีอุดมการณ์   ต่อมาได้รับคัดเลือกจากต้นสังกัดให้ทำงานโครงการโครงการหนึ่ง   เป็นโครงการที่มีชื่อเสียง  มีคนมาศึกษาดูงานกันมาก   เป็นงานที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี  มีชื่อเสียง  แต่ตั้งแต่เขารับงานนี้มาทำ มันก็มีเกียรติ  มีศักดิ์ศรี  มีชื่อเสียง  แต่เขารู้สึกเครียด   เพราะเขารู้สึกว่ามันไม่ใช่ตัวเขา  เขาเลยขอลาออกจากราชการ   หลังจากลาออกจากราชการแล้ว  เขาก็มีความสุข หน้าตาสดชื่น แจ่มใส

 

      เรื่องนี้  ผมก็พอมีประสบการณ์ครับ   ผมเล่าประสบการณ์ของผมให้เพื่อนผมฟัง  คือ  มีอยู่ช่วงหนึ่งผมไปคบค้าสมาคมกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่คิดว่าตัวเองน่าจะเกิดการพัฒนาได้เพราะคนกลุ่มนี้  พอคบไปได้สักระยะ  ผมไม่มีความสุขเลยครับ  เพราะมันไม่ใช่ตัวเรา   ผมเลยปลีกตัวออกมาจากกลุ่มคนกลุ่มนี้   หลังจากที่ปลีกตัวออกมา   ทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมากครับ  ที่ได้เป็นตัวของตัวเอง

 

     ตามความคิดของผมนะครับ  ผมว่าความสุขของผม อยู่ที่ได้เป็นตัวของตัวเอง

 

     ลาภ  ยศ   สรรเสริญ  ลึกๆแล้ว  ผมก็ต้องการครับ    แต่สิ่งพวกนี้  จะได้มาโดยแลกกับความเป็นตัวของตัวเอง   ผมคงไม่แลกครับ

 

     จะได้มา  ก็ต้องได้มาด้วยความเป็นตัวของตัวเอง

 

     ถ้าไม่ได้ ก็ต้องทำใจครับ   ทำใจว่า  

 

    ไม่ใช่ตัวเรา