แปรหยาดทิฐิเป็นหยดเหตุผล เปลี่ยนใจตนเป็นคน....ให้อภัย

 

หนาวฝนต้นฤดู

โลกหดหู่เหมือนอยู่ในหมอกควัน

แผ่นดินแผ่นฟ้าวิกฤตแปรผัน

ผู้คนมุ่งหน้าฆ่าฟันบั่นน้ำใจ

               หนาวฝนต้นฤดู

               ฟ้าพรั่งพรูหยาดน้ำใส

               ราวหยดเลือดจากหัวใจ

               เหมือนนภารินน้ำตาให้หมู่ชน

หนาวฝนต้นฤดู

น่าอดสูในความสับสน

เข่นฆ่า-แย่งชิง-ดิ้นรน

เพราะคนและคนคือคน

                หนาวฝนต้นฤดู

                คือบทเรียนรู้จากฝน

                แปรหยาดทิฐิเป็นหยดเหตุผล

                เปลี่ยนใจตนเป็นคน....ให้อภัย