ลักษณะของคนที่มีสุขภาพจิตดีและสามารถปรับตนเองได้

ลักษณะของคนที่มีสุขภาพจิตดีและสามารถปรับตนเองได้ 

     ลักษณะของคนที่มีสุขภาพจิตดีและสามารถปรับตนเองได้ ควรมีลักษณะดังต่อไปนี้

          1. ต้องมีร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ ไม่มีโรคภัยเบียดเบียน และประกอบกับมีจิตใจที่เป็นสาธารณะ เป็นผู้ไม่เอาเปรียบสังคม เป็นผู้รู้จักประมาณตน มีจิตใจเอื้อเผื่อแผ่ พร้อมที่จะช่วยคนอื่นแบบไร้เงื่อนไข ร่างกายที่สวยงามอยู่ในจิตใจที่งดงามเช่นกัน

          2. ต้องสามารถควบคุมอารมณ์และความรู้สึกได้ มนุษย์ทุกคนมีความรู้สึก มีเลือดเนื้อ มีชีวิต มีสิ่งเร้าใด ๆ มากระทบไม่ต้องตาต้องใจ ไม่ถูกหูถูกใจ หรือต้องตาต้องใจ เหล่านี้บุคคลต้องพิจารณา ต้องฟัง ต้องไม่เอาอารมณ์และความรู้สึกรัก ชอบ เกลียด เข้าตัดสินสิ่งเร้านั้น ๆ หรือสถานการณ์นั้น ๆ โดยใช้เกณฑ์จากตนเองประเมินการกระทำเช่นนี้เรียกว่ายังควบคุมอารมณ์ไม่ได้เพราะอารมณ์เป็นความตึงเครียดซึ่งทำให้อินทรีย์พร้อมที่จะแสดงออกเพื่อตอบสนองความต้องการที่ตนรู้สึก การเป็นคนเจ้าอารมณ์ไม่เกิดผลดีต่อบุคคลเลย บุคคลที่ต้องการมีสุขภาพจิตที่ดีต้องพยายามควบคุมอารมณ์และความรู้สึกให้ได้

          3. ต้องเป็นผู้มีความสามารถยอมรับความจริง มองโลกตามที่เป็น มองในแง่ดี มองอะไรดี ๆ ดังนั้น เราทุกคนจึงควรอยู่อย่างรู้ตัว อยู่อย่างมีสติและรู้ว่าที่นี่ขณะนี้ ฉันคือใครและฉันจะทำอะไร เท่านี้ชีวิตก็สุขพอแล้ว แต่ในความเป็นจริงเราคงปฏิเสธ ไม่ได้ว่าเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในโลก เรายังมีเพื่อน มีใครต่อใครที่เรารู้จัก ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงาน สมาชิกในครอบครัวญาติพี่น้อง และคนอื่น ๆ รอบ ๆ ตัวเราล้วนแต่มีคนอยู่ใกล้ตัวเราทั้งนั้น แล้วจะทำอย่างไรให้ตัวเรา สามารถเข้ากับคนอื่น ๆ ได้และจะทำอย่างไรเมื่อต้องอยู่ใกล้ผู้คนหลายคนที่มีความแตกต่างกันแล้วมีความสุข สามารถยอมรับความจริงได้ตรงนี้ต้องขอยืมบทประพันธ์หรือคำกลอนของท่านพระพุทธทาสภิกขุมาสอนใจแล้ว ท่านบอกว่า “มองแต่ดีเถิด” ดังคำกลอนต่อไปนี้

                             “เขามีส่วน               เลวบ้าง             ช่างหัวเขา

                        จงเลือกเอา                   ส่วนที่ดี             เขามีอยู่

                        เป็นประโยชน์                โลกบ้าง            ยังน่าดู

                        ส่วนที่ชั่ว                      อย่าไปรู้            ของเขาเลย

                        จะหาคน                       มีดี                   โดยส่วนเดียว

                        อย่ามัวเที่ยว                  ค้นหา               สหายเอ๋ย

                        เหมือนเที่ยวหา              หนวดเต่า           ตายเปล่าเลย

                        ฝึกให้เคย                     มองแต่ดี            มีคุณจริง ฯ”

            จากบทประพันธ์หรือคำบทกลอนของท่านพระพุทธทาสภิกขุนี้ ทำให้รู้สึกว่าความเป็นมนุษย์นั้นมีทั้งส่วนที่ดีและส่วนที่ไม่ดี แต่ในการอยู่ร่วมกันเราก็เลือกในส่วนที่ดี ๆ ให้กัน เวลาเรามีเพื่อนดูเหมือนว่าโลกนี้ช่างมีความสุขเหลือเกิน ท่านจงรู้จักเปิดหัวใจ เปิดตัว มีความจริงใจ วันนั้นอาจเป็นวันช่างสดใสกว่าวันใด ๆ ก็ได้ วันที่เรารู้สึกในค่าของความเป็นเพื่อน และมีเพื่อนอยู่ใกล้ ๆ ตัวเรา