อายบัวตอง
อายบัวตอง
น้ำค้างหยดหยาดเหยาะเกาะยอดหญ้า
ดาวค้างฟ้าระย้าย้อยบนดอยหนาว
หมอกสยาย ไอเย็นเค้นใจเรา
เหงาสุดเหงาเปลี่ยวร้างอยู่กลางไพร
กับคืนวันที่ผ่านมา ล้าถดถอย
ยืนและย่ำซ้ำรอยพลอยหวั่นไหว
เงี่ยหูฟังน้ำค้างกลางพงไพร
เงี่ยฟังเสียงของหัวใจไหวครวญคราง
ท่ามกลางหมอกดอกบัวตองรองรับหมอก
ชื่นฉ่ำดอก เพราะหมอกพรมบ่มสีสร้าง
เผยสีสดสุกใส ไม่อำพราง
ไม่หม่นหมางหวาดไหวเหมือนใจคน
ชมบัวตองมองตัวให้ฉุกคิด
จะซมเซาเศร้าจิต คิดฉงน
บัวตองสวยสดใสไม่มืดมน
เราเป็นคนหม่นใจ อายบัวตอง
