ทนายขอแรง ค่าจ้างว่าความ ค่าวิชาชีพ ศาล ลูกความ

๑) เมื่อเดือนก่อน มีงานเลี้ยงส่งผู้พิพากษาที่จะย้าย (ผู้พิพากษาจะย้ายกันในเดือนมีนาคมของทุกปี)  ทางหัวหน้าศาลท่านก็กรุณามานั่งโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ระหว่างที่ท่านมานั่งให้เกียรติกับโต๊ะทนายความ  ปรากฏว่า มีทนายความคนหนึ่งบอกกับลูกพี่ว่า ลูกความที่ศาลขอให้ตนเป็นทนายความขอแรงได้จ่ายค่าว่าความให้ 3000 บาท ผมซึ่งนั่งโต๊ะอยู่ด้วยรู้สึกอึ้งและอับอายอยู่ในใจ แต่ท่านหัวหน้าศาล ท่านก็กรุณามาก ท่านชี้แจงว่า การรับเงินดังกล่าวเป็นการละเมิดอำนาจศาล เพราะศาลได้จ่ายค่าวิชาชีพให้ทนายขอแรงอยู่แล้ว   ซึ่งผมรู้สึกขอบคุณท่านอยู่ในใจที่ช่วยกรุณาเตือนสติทนายความท่านนั้น

นั่นเป็นเพียงตัวอย่างเดียวที่เกิดขึ้นในจังหวัดของผม  ซึ่งการรับเงินค่าทนายความขอแรงจากลูกความรู้สึกจะเป็นเรื่องธรรมดาไปซะแล้ว และน่าจะเป็นเรื่องที่ก่อความอับอายให้กับทนายความทั่วไปในจังหวัดนั้น

๒) ตั้งสำนักงานทนายที่ศาล

ผมเคยเดินทางไปว่าความที่ศาลจังหวัดกาฬสินธ์ รู้สึกประทับใจในการให้บริการของท่านที่ไม่ได้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เฉพาะตัวความเท่านั้น  แต่ยังมีมาถึงทนายความด้วย โดยที่สาลดังกล่าวได้ให้บริการแบบพิมพ์ศาลซึ่งพิมพ์จากคอมพิวเตอร์ฟรี  (ผมยังไม่เคยพบจากศาลอื่น อาจเป็นเพราะผมไม่ค่อยไปศาลที่อื่น)

เมื่อผมกลับมาที่จังหวัดผม ได้มีโอกาสร่วมโต๊ะรับประทานอาหารกับท่านผู้พิพากษา ผมเลยเล่าให้ท่านฟัง  ท่านตอบผมว่า ขนาดไม่มีบริการดังกล่าว ทนายความก็มาตั้งสำนักงานอยู่ที่ศาลอยู่แล้ว  คำกล่าวของท่านเป็นความจริงอย่างยิ่งเพราะมีทนายอยู่ที่ศาลไม่มีสำนักงานทนายความอยู่  แต่กลับอาศัยห้องพักทนายความในการเป็นสำนักงาน  หลับนอนในห้องนั้นเวลาไม่มีความ ซึ่งผมรู้สึกอับอายเป็นอย่างยิ่ง