มิตรภาพไม่มีวันดับไป...เพราะเราคือเพื่อนกันตลอดไป

       บันทึกนี้นาขอมอบ แด่ เพื่อนๆชาวโรงเรียนบ้านหนองแคนกันทุกคนค่ะ ก็เป็นเวลานับหลายปีมาแล้วที่นาจบการศึกษาชั้น ม.3 โรงเรียนบ้านหนองแคนมาค่ะ  นับตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เพื่อนๆแต่ละคนต่างก็มีเส้นทางชีวิตของแต่ละคน จนทำให้เราต้องห่างเหินกันไป บางคนก็ไม่เคยได้ข่าวคราวกันเลยค่ะ

นานๆเจอกันที ก็ดวลกันอย่างนี้ละค่ะ

วันที่ 11 ก.พ. 53

พระโก้ พระภูพาน พระโชต ได้บวชทดแทนพระคุณพ่อแม่ ส่วนคนเสื้อเขียว เจ้าเลิง ตอนนี้ก็ทำหน้าที่รับใช้ชาติเป็นทหารที่ยโสธรค่ะ

    อยากบอกว่าช่วงเวลาที่เรียน ม.ต้น เป็นช่วงที่มีความสุขมากๆค่ะ มีเพื่อน ครูบาอาจารย์ที่ใกล้ชิดสนิท ถึงแม้จะเป็นแค่โรงเรียนเล็กๆ แต่ก็รู้สึกอบอุ่น ยิ่งมาถึงช่วงที่เราได้เป็นพี่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน ก็มีเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นอย่างมากมาย มีหลายวีระกรรมที่เราร่วมกันสร้าง สวนกก เป็นสถานที่ ที่พวกเราภูมิใจ เพราะเราเป็นรุ่นแรกที่ได้เป็นผู้ดูแล

     ในที่สุดโชคชะตาก็พาพวกเราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ไม่น่าเชื่อ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนที่เราไม่ได้เจอกัน แต่ก็รู้สึกอบอุ่น สนุกสนาน เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของแต่ละคน ถึงแม้ว่าสถานะภาพของบางคนอาจจะเปลี่ยนไป แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความเป็นเพื่อนเราเปลี่ยนไปหรอกนะ.....

     การที่ได้กลับมานึกหวนถึงวันเก่าๆมันก็ให้เรา ได้อินกับบรรยากาศนั้นๆ วันนี้แม้เราจะไม่ได้มานั่งเรียน ไม่ได้เล่น ไม่ได้หยอกล้อกันเหมือนแต่ก่อน แต่ขอให้เพื่อนจงรู้ไว้ว่า...ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ มิตรภาพและความเป็นเพื่อนของเราจะยังคงอยุ่ตลอดไป.....

                                                      รักพวกแกทุกคน

                                                            หนึก