ความรู้สึกครั้งแรก

การครบเพื่อนที่ดี

ก้าวเรกที่ในชีวิตของฉันเป็นก้าวแรกหลังจากการได้เรียนต่อชั้น ม.4-ม.6 เป็นการเรียนอีก ระดับหนึ่งตอนแรกก็กลัวว่าจะไม่มีเพื่อนแต่พอได้ทำการเรียนหรือเจอเพื่อนแล้วผมก็มีความสุขมากเลย เพื่อนแต่ละคนสุดยอดเรี่องการเรียนและอื่นๆมากมาย แต่ผมก็ได้อะไรจากเพื่อนมากมาย เช่น การโดดเรียน การหลบครูจากการแต่งตัวไม่เรียบร้อย และอื่นๆอีกมากมาย ที่เจอแบบจริงๆคือวันนั้นผมไปส่งน้องสาวจากต่างจังหวัดไปหาเพื่อนที่ที่แห่งหนึ่งโดยผมแต่งตัวชุดนักเรียน ผมก็เจอกับสารวัตนักเรียนท่านก็จดชื่อและโรงเรียนที่ผมเรียน ผมลืมบอกไปว่าเวลานั้นเป็นเวลา 00.00 น แล้ว ซึ่งสารวัตนักเรียนก็ส่งใบมาที่โรงเรียน และโรงเรียนก็ส่งมาที่บ้าน แต่พอดีน้ารับจดหมายไว้ก็เลยไม่ถึงทางครอบครัวของผม ผมก็เลยบอกทางอาจารย์ว่าครอบครัวผมไปต่างจังหวัด ทางโรงเรียนก็เลยให้โดนตี 1 ที่ ก็เลยรอดตัวไปจาการโดนครอบครัวว่าให้ และพอจบก็ต่างแยกย้ายกันไปเรียนต่อมหาลัยต่างๆ แต่ตอนนี้เพื่อนๆที่เคยเรียนมาต่างก็ทำงานเรียบร้อยแล้วแต่ละคนรับราชการเป็น ตำรวจ ทหาร เป็นครู ผมจบมหาลัยปี41ผมก็ทำงาน เป็นเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตรของบริษทแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ แต่พอตอนนี้ผมห่างหายจากการเรียนมาเป็น 13 ปี.ก็มาเรียน ป.บัณฑิต ต่อก็กลับไปนึกถึงความรู้สึกเดิมอีกครั้ง