"ความสุขที่รัก"  ได้มอบความสำเร็จของการอ่านคืออ่านจบแล้ว ๑ เที่ยว แต่ยังไม่ตื่นรู้ธรรมะเพื่อชีวิตเป็นสุข  เพียงแต่เข้าใจธรรมะมากขึ้น  จะต้องอ่านแล้วคิดตามอีกหลายเที่ยว บันทึกนี้ขอนำข้อความที่อ่านพบในหนังสือเล่มนี้  มาฝากเป็นข้อคิดเล็กน้อย  ดีกว่าอ่านแล้วเก็บไว้คนเดียว 

           หากใจตนคือผู้บริหารจัดการใจตน "ตัด" และ "ต่อ" ย่อมคือเครื่องมือดูแลความพอดี 

        เรื่องควรตัดกลับต่อ  ต่อปาก ต่อคำ ต่อความ ต่อเรื่อง  นำมาซึ่งความทุกข์ 

           เรื่องควรต่อกลับตัด ตัดรอน ตัดสิทธิ์ ตัดสิน ตัดกัน  นมาซึ่งความทุกข์ 

          เรื่องใดควรตัดเรื่องใดควรต่อ  ในบางสถานการณ์คนเราหรืออาจตอบตัวเองได้เสมอไป  แม้เหตุผลจะรู้ดีควรต่อ  ร้ายควรตัด หรือตัดไม่เป็น เย็นไม่ได้ 

           แต่ต่อหรือตัดกลับไม่ใช่เรื่องง่ายดาย 

          สถานการณ์อารมณ์ สถานการณ์ความรู้สึก  สถานการณ์ความคิด  สถานการณ์ทะเลาะ  สถานการณ์โต้แย้ง  สถานการณ์แพ้ชนะ  สถานการณ์ได้เสีย  สถานการณ์บ้านเมือง  ย่อมทดสอบสติและสมาธิในการใช้เครื่องมือเหล่านี้ 

          เห็นจะจริงทีเดียวที่ตัดและต่อ  ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย สถานการณ์อารมณ์ของฉันเพิ่งผ่านมาก่อนหน้านี้  แม้ว่าจะได้อ่านหนังสือเล่มนี้  แต่ก็ยังคิดเรื่องที่ผ่านมาในความรู้สึก  พยายามฝึกความรู้ทันว่าใจเตลิดไปแล้วนะ  ปล่อยไปได้ไหม  ไม่ต้องคิดเพราะไม่ใช่เรื่องของเรา  ไปคิดเรื่องของคนอื่นทำไม คนเราต่างเกิดต่างกรรม ทำได้เป็นคราว ๆ ไป .... เออหนอ ตัดนี้ยากจริง

http://images.google.co.th/imglanding?q