ใบไผ่
ใบไผ่...ลูกสาวคนโตในบรรดาลูกทั้ง 4 คนของแม่ อายุ 14 ปีกำลังจะขึ้นชั้น ม.2 ค่ะที่สาธิต.มมส. เป็นผู้หญิงฮะ(สาวฮ้าว...เหมือนแม่สมัยสาวๆค่ะ)...ช่วงปิดเทอมขอแม่ไปท่องยุทธจักร..เกาหลี..กับเพื่อนๆหลายคนด้วยเหตุผลที่คุณเธอยกมาเป็นกระตั๊กๆ...เมื่อแม่มาพิจารณาด้วยเหตุผลหลายๆประการแล้ว..จึงอนุมัติ..ใบไผ่มีเฮ..แต่คนเป็นแม่...ก็อดห่วงไม่ได้เพราะที่เกาหลีแม้จะไม่ต้องขอวีซ่าเข้าแต่ ตม.โหดมาก..หน้าตาลูกแม่ยิ่งดูเถื่อนๆจะผ่านเข้าไปเที่ยวมั้ยน๊อ...แต่ลูกคอนเฟริมว่า..ไม่มีปัญหาแม่..หนูส่งภาษาและสวัสดีแบบไทยทักทายก่อนเขาจึงไม่ถามอะไรมาก...ถึงเมืองอินซอนอย่างสวัสดิภาพค่ะอีก2-3 วันจะเข้ากรุงโซล...เฮ้อ...ยังดีที่มีโทรศัพท์ติดต่อไม่งั้นแม่อกแตกตายแน่ๆ...ตั้งแต่ลูกเกิดมาเมื่อ 7 มิ.ย. 39.เราไม่เคยห่างกันเลย..ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราห่างกันค่ะ...พึ่งรู้ว่าความคิดถึง...ความห่วงหาอาทรลูกมันยิ่งใหญ่มากในความเป็นแม่
วันนี้แม่ฟังน้องๆร้องและเล่นดนตรีกันเพลงนกเขาเถื่อน..ของคีตาญชลี..แม่อดคิดถึงลูกสาวแม่คนหน้าเถื่อนๆไม่ได้...ยิ่งฟังท่อนนี้ยิ่งคิดถึงลูก...
.......................................................................................... ............................................................................................
โอ้ลูกเอ๋ย..ลูกแม่
เป็นห่วงแท้ๆแม่จอมขวัญ
เจ้าจากแม่ไปเนิ่นนานวัน
เพื่อสร้างความฝัน เจ้าให้เฟื่องฟู
.....................................................
และอีกท่อนหนึ่งที่ทำให้แม่คิดถึงลูกมาก
.......................................................
แม่อยู่หลังยังคอยเฝ้า
วอนคุณพระคุณเจ้าปกปักรักษา
ให้ลูกปลอดภัยจากหมู่อบายนาๆ
กลับสู่บ้านป่าเต็มค่าของคนขอให้ลูกเก็บเกี่ยวความฝันของตนเอง...แม่เชื่อในการอบรมเลี้ยงดูของแม่ว่าจะทำให้ลูกแม่เป็นคนที่ครองตนครองตัวอย่างมีเหตุผล...และไม่ทำให้แม่ผิดหวัง...แม่รักลูก....
...รูปที่ใบไผ่ส่งมาให้ดูค่ะ....

สำเนาถูกต้อง.....คุณแม่ค่ะ



สาวฮ้าว...เหมือนคุณแม่คร๊า....




กับคุณครู..เพื่อนๆคนไทยและเพื่อนๆชาวเกาหลีที่โรงเรียนค่ะ
ลูกจ๋า...หากเจอ..ลีมินโฮ...ฝากมาให้แม่ด้วยนะ....5555555





............................................................

สวัสดีค่ะ
เป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ ที่พี่กระแตฝึกให้น้องใบไผ่ไปใช้ชีวิตห่างจากอกพ่อแม่บ้าง เพราะมันจะทำให้น้องได้ไปเรียนรู้ในโลกกว้างด้วยตัวเองค่ะ จะทำให้น้องแกร่ง เข้มแข็ง และเป็นการเปิดโลกทัศน์ด้วย ยิ่งไปใช้ชีวิตในต่างแดนแล้วด้วยมันสุดยอดไปเลยค่ะ ครบทุกรสชาติ^^
ดูจากรูปแล้วไม่น่าจะทำให้พี่ต้องกังวลมาก เพราะน้องเค้าไปกันหลายคนและไปเรียน มีคนดูแลเรีบยร้อยค่ะ ยิ่งไม่ต้องกังวลเลย :-)
อาจจะทุกข์หน่อยคือคิดถึงและเป็นห่วงเพราะเค้าอยู่ไกลหูไกลตาเรา แต่บี๋เชื่อค่ะว่าน้องใบไผ่ต้องไม่ทำอะไรให้พ่อแม่เป็นทุกข์เพราะพี่กระแตเป็นคนดี ใจบุญ น้องใบไผ่ก็ต้องลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นอยู่แล้ว...
ความเป็นคนดีของพี่กระแตสิ่งศักสิทธิ์ต้องคุ้มครองไปถึงคนที่พี่รักด้วยเช่นกันค่ะ
สบายใจได้นะคะ ^^
สวัสดีค่ะ
แวะมาขอบพระคุณสำหรับคำอวยพร
พร้อมชวนทานขนมเค้กอร่อยๆ ด้วยกันค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูคิม
สวัสดีค่ะน้องเบบี้
อ่านเม้นท์ของหนูแล้วใจชื้นขึ้นเป็นกองเลยค่ะ...ต้องเชื่อผู้ที่มีประสบการณ์ในต่างแดนค่ะ...แต่ด้วยความที่เขายังเล็ก(อายุ14 แต่ตัวโต)ทำให้พี่ห่วงมากๆ...คิดไปคิดมาหลายตลบนะคะกว่าจะปล่อยไปมั้ย...ปัจจุบันนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้วหากไม่ปล่อยไปตอนนี้...กอดแต่ลูกไว้ไม่ให้ไปไหนก็จะเป็นพ่อแม่รังแกฉัน...ก็เลยปล่อยให้เขาได้เรียนรู้โลกกว้างด้วยตนเองให้เขาได้หัดเรียนรู้ที่จะต้องดูแลตนเอง..จะได้เข้มแข็ง..โดยมีเราดูแลอยู่ห่างๆ
ขอบคุณน้องเบบี้มากนะคะที่ห่วงใยและเอาใจใส่ดูแลพี่กระเเตสม่ำเสมอค่ะ...ปีใหม่ไทยนี่พี่ขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่หนูเคารพนับถือ..โปรดคุ้มครองให้หนูพบแต่ความสุขความเจริญตลอดไปค่ะ...คิดถึงค่ะ....
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณอิง.
ชาดา ~natadee
ขอบคุณสำหรับขนมเค้กนะคะ...
วันคล้ายวันเกิดที่ผ่านมา(5 เม.ย)ขอให้มีความสุขตลอดไปนะคะ
ครูป.1 ฝากขอลายเซ็นต์ เบ ยอง จุน
สักคนนะคะ
ชื่นชมความรักแบบ "เปิดโอกาส" ให้ลูกสาววัยรุ่นได้ไปเห็นโลกภายนอกครอบครัวได้ตามใจปรารถนาของลูก..รักลูกถูกทางแล้วค่ะ..ทุกช่วงอายุของเขาต้องการ โอกาสใหม่ๆ เสมอนะคะ..พ่อ-แม่ คือ"ลมใต้ปีก"ของนกน้อยที่พร้อมจะโผออกจากรัง..อย่างแข็งแรงมั่นคงนะคะ..
สวัสดีค่ะพี่ครูคิม
ขอบคุณค่ะที่แวะมาส่งข่าว..ไปร่วมอวยพรมาแล้วนะคะ
ในตัวเองเป็นอย่างดี
ของตัวเอง พ่อแม่ต้องอดทน อาจห่วงหาและห่วงใย ให้นึกถึงชีวิตของเราเอง
เมื่อก่อนเราก็ห่างอกแม่ แม่ก็คงเจ็บปวดและคิดถึงเราไม่น้อยนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ
ธรรมทิพย์
ขอบคุณมากนะคะที่เข้ามาเป็นกำลังใจให้ครูกระเเตค่ะ...
หัวอกคนเป็นแม่มีแต่ความรักความห่วงหาอาทร...แต่ก็ต้องใจแข็งไว้ค่ะ
ใบไผ่..เป็นเด็กที่น่ารัก...มีน้ำใจ..มีมนุษยสัมพันธ์ดี..มีมารยาท..แต่..ซุ่มซ่ามสุดฤทธิ์...เล่นกีต้าร์เก่ง...มั่นใจในตัวเอง..ชื่อใบไผ่..คุณยายเป็นคนตั้งให้ค่ะ..มีความหมายมาก..แต่หน้าตาคนออกจะเถื่อนๆ..เหมาะกับชื่อ..อิอิ...
ขอบคุณมากนะคะที่ให้กำลังใจครูกระเเตค่ะ
สวัสดีค่ะ..ครูบันเทิงคิดว่า..2 คนสุดท้าย..ก็คือ..น้องกัน และ น้องริทค่ะ
จะช่วยเชียร์น่ะค่ะ..ขอบคุณที่ไปทักทายค่ะ..อากาศร้อนๆจริงๆค่ะ
หลายใบไผ่ โชคดีที่ได้ไปเรียนรู้ต่างประเทศ
ประสบการณ์คือการเรียนรู้ชีวิตที่แท้
สวัสดีครับอาจารย์...ชอบคำเตือนของแม่ครับ
ให้รักถิ่นฐานบ้านเกิดเมืองป่า
ให้ซึ้งคุณค่าข้าวกล้าหยาดฝน
อย่าเหยียดสาบเสื่อเหงื่อไคลคนจน
สละใจของตนเพื่อปวงชนเถิดเอย...
แม่กระเเต
น่ารักจังค่ะ...ถือเป็นโอกาสที่เรามอบให้ลูก...น้องใบไผ่โชคดีค่ะ
ตามมาเที่ยวเกาหลีด้วยครับ
การเดินทางท่องโลกกว้างเป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่เงินหาซื้อไม่ได้
ตอนผมเดินทางมาแม่ก็เป็นห่วงเช่นกัน กลัว ตม. โหด ครับ แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดีด้วยหนังสือตอบรับของมหาวิทยาลัยที่นี่ โล่งไปเลย ^^
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.
พรชัย
ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะ
ประสบการณ์คือการเรียนรู้ชีวิตที่แท้