หนาว...อย่าง...นี้...พี่...ต้อง...ตาย...แน่...ถ้า...ไร้...เธอ...

 

หนาวจะตายกายใจในหิมะ             ไม่ลดละสละเย็นเห็นเหน็บหนาว

อย่างยืนหยัดเหยียบหิมะส่องวับวาว  แสงสีขาวหนาวสะท้านดวงฤดี

นี้หนึ่งในเหน็บหนาวอยู่อย่างเย็น     ย่องย่างเหยียบเย็นหิมะยากหลีกหนี

พี่ทนหนาวกายใจในธานี               ฐานถิ่นที่หิมะมากมองสุดตา

ต้องเตรียมพร้อมยอมเย็นเห็นธรรมะ  น้อมคุณพระพุทธธรรมนำชีพหนา

ตายหรืออยู่ดูกายใจอนิจจา            น้อมจิตมาหาเธอเพ้อรำพึง

แน่แท้จริงใจถึงใจยามห่างไกล        เพราะพี่ไปในถิ่นหนาวคราวคิดถึง

ถ้าขาดเธอเผลอสติวิ่งตระบึง           คงตะลึงแข็งตัวตายกายหนาวเย็น

ไร้ร่างกายตายแต่ซากฝากหิมะ       ไร้คนจะบุกหิมะมาแลเห็น

เธอเท่านั้นเฝ้าห่วงใยยามร่างเป็น     เราบำเพ็ญเย็นใจให้หายหนาว..เอย.