หากถึงวันนั้น ก็เคยบอกหลายๆคนไว้ ไม่ต้องไปหา หรือ เขียน อะไรให้ หรอก เพราะชีวิต บันทึกไว้ที่นี่ที่เดียว อยากได้เรื่องราวอะไร ก็เลือกเอาก็แล้วกัน
เรื่องเล่า เศร้ากับชีวิต คิดแล้วสะอึก
สองสามวันนี้มีภาระกิจหลากหลาย ทั้งงานหลวง งานที่ลูกศิษย์วาน วันนี้ มีเวลาเขียน และ ท่อง Blog ประจำเจ้าเก่า เจ้าเดียว ไม่คิดไปเปิดใน www ไหนอีก เพราะเขียนใน Gotoknow มาหลายปี และ ก็ผูกพันกับ หลักการที่ได้ตั้งใจไว้ "ที่นี่ คือ ที่บันทึก เรื่องราวของ JJ"
หากถึงวันนั้น ก็เคยบอกหลายๆคนไว้ ไม่ต้องไปหา หรือ เขียน อะไรให้ หรอก เพราะชีวิต บันทึกไว้ที่นี่ที่เดียว อยากได้เรื่องราวอะไร ก็เลือกเอาก็แล้วกัน
อย่าหาว่าติด Blog หรือ Gotoknow
เรื่องเล่า เศร้ากับชีวิต คิดแล้วสะอึก สำนึกของวิชาชีพ อยากจะระบายให้ฟัง
สายสายวันนี้ ไปทำงานวิชาชีพ ที่เรียนมาตั้งเก้าปี ทำคลินิกนี้มา ตั้งแต่ ปี ๒๖ เพราะพี่พี่และเพื่อนเพื่อน คะยั้นคะยอให้ทำ ไม่ได้อยากหาเงินอะไรหรอก เพราะ ค่าตอบแทน เราหารเฉลี่ย เป็นรายชั่วโมง (JJ อยู่เพียงสามชั่วโมง วันอาทิตย์ ที่ว่าง)ครับ ทำคนไข้กี่คนกี่ราย เราคำนึงถึง "ความเป็นมืออาชีพ ของเรามากกว่า รายได้"
คนไข้เช้านี้ค่อนข้างเยอะ มีคนไข้มะเร็งถึงสามราย
รายที่สามทำไปแล้ว สะอึก กับชีวิตเลยครับ ลองตามอ่าน ครับ
JJ "ขอโทษ ครับ อายุเท่าไหร่"
คนไข้ "๒๙ ย่าง ๓๐ คะ"
JJ "เป็นอย่างไรมาครับ"
คนไข้ "ถ่ายเป็นเลือด ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ปีที่แล้ว หมอว่าเป็น ริดสีดวงทวาร คะ"
JJ "แล้วตอนนี้เป็น อย่างไร ครับ"
คนไข้ "ได้ยาไปเหน็บ ก็ดี ขึ้น คะ แต่ เดือน กุมภาพันธ์ ที่เจ็บก้นมากคะ แล้ว ก็ ถ่ายเป็น เลือดอีก"
JJ คิดในใจ
"โอ งานนี้ มะเร็ง แหงๆ เอ แล้ว คุณหมอตอนนั้น ท่านตรวจ อย่างไรนี่ ตรวจทวารหนักหรือปล่าว จำได้ว่า ตอนเรียนที่สามย่าน หากมีอาการอย่างนี้ ตำราบอกว่า หาก นิ้วมือไม่ว่าง ต้องใช้นิ้วเท...แหย่ เพื่อพิสูจน์ ว่าไม่ได้เป็น มะเร็งที่ทวารหนัก"
JJ " เอ แล้ว หมอ ท่าน ตรวจอย่างไร ครับ"
คนไข้ "คุณหมอไม่ได้ตรวจก้น คะ ให้แต่ยา"
JJ "แล้วตอนนี้ไปหาหมอว่าอย่างไร ครับ"
คนไข้ "คราวนี้ คุณหมอ ตรวจทางทวารหนัก คะ แล้ว บอกว่าเป็น มะเร็งที่ ลำไส้ใหญ่ คะ"
JJ จุก สะอึก คิดในใจ "โห งานนี้ คนไข้มีอาการมาตั้งแต่ สิงหาคมปีที่แล้ว มาบัดนี้ มะเร็งลำไส้ใหญ่ น่าจะลุกลามไปไหนๆแล้ว เป็นความผิด หรือ พลาด อย่างไร นี่"
จากนั้นก็ตรวจตามกรรมวิธีที่ได้ร่ำเรียนมาครับ
ผล ดังในภาพ
จะเห็นได้ชัดว่า ลำไส้เหนือรูทวารหนัก โดนทำลายจนหมดสิ้น ดูจากภาพรังสี ไม่ต่ำกว่าหนึ่งปีครับ
โอ้ชีวิต
นี่แหละครับ "มาตรฐาน คุณธรรมจรรยาบรรณ แห่งวิชาชีพ ที่ เราต้องตระหนัก"
"หากเรามีความรู้ มีความเข้าใจ กรณี นี้ไม่น่าจะเนิ่นนาน ทิ้งจนกระทั่ง มะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นนานเท่านี้"
อ้อ อีก นิด เมื่อวานคนไข้ท่านนี้ มาตรวจอัลตราซาวน์ หรือ เครื่องคลื่นเสียงความถี่สูง "เห็นจุดเล็กๆในตับ สงสัย มะเร็งลำไส้ใหญ่ จะแพร่กระจาย ไปที่ตับ แล้วครับ"
ต้องขอเล่าแค่นี้ก่อน "ครู เพื่อศิษย์" ต้องไปสอนอ่านฟิลม์ เด็กปีสี่ (สอบตก) ที่ท่านหาที่พึ่งทางความรู้และทักษะ ในการอ่านฟิลม์แล้วครับ
JJ2010 ฅนสานฝัน


สวัสดีครับท่านอาจารย์...
แวะมาชื่นชมและให้กำลังใจครับอาจารย์
รวมทั้งเอาอุเบกขาธรรมมาฝากด้วยครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์JJ ครูรินดาก็ติดG2K จนไม่ออกไปดูเว็ปอื่นๆค่ะ..เพราะอบอุ่นมีสาระความรู้..และที่สำคัญจะติดตามบันทึกจากท่านบล็อกเกอร์ขั้นเทพที่มารวมกัน ณ ที่นี่ค่ะ..อาจารย์ค่ะทำงานอะไร...ก็ต้องมีจรรยาบรรณของงานนั้นๆใช่ไหมค่ะ...
ในความรูสึกของคุณ jj คิดว่าพฤติกรรมของหมอที่คล้าย กับคนที่ตรวจคนไข้ในลักษณะนี้มีมากน้อยเพียงใดในสังคมไทย ผมมีเพื่อนเป็นหมอคนหนึ่ง เขาบอกว่าการเป็นหมอบ้านนอก คนไข้มีเยอะ และพูดจาก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง อธิบายอาการก็ไม่ค่อยถูก ดังนั้นบางครั้งการวินิจฉัยโรคก็ต้องมีการคาดเดาบ้าง ผมก็ไม่รู้ว่าจริงอย่างที่เขาพูดหรือเปล่า แต่สำหรับผมถ้าเจ็บป่วยไปหาหมอ ผมจะบอกเล่าอาการจนหมอต้องบอกผมว่า พอแล้ว พอแล้ว ทุกครั้ง ก็ผมอยากให้หมอวินิจฉัยอาการเจ็บป่วยของผมได้อย่างถูกต้อง ไงครับ
เรียน ท่านหนานเกียรติ
เรียน อาจารย์ Rinda ครับ เพราะเราแก่แล้ว ไม่มีเวลามากครับ แต่ g2k ก็ บันทึก "เรื่องราวชีวิต ไม่ค่อยทัน แล้วครับ"
เรียนท่านjj
...ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ค่ะ....
เรียน ท่านอาจารย์สมนึก
เรียน ท่านปิ่นธิดา ความไม่มีโรค เป็น โชค และ วาสนา ครับ ท่าน
สวัสดีค่ะ..อาจารย์หมอ..(ขออนุญาตเรียก)
บันทึกนี้ของอาจารย์...
ทำให้กะปุ๋มเข้ามาอ่านสองรอบเลยค่ะ...ขอบพระคุณอาจารย์ที่พูดถึงเรื่องนี้ค่ะ
"ความเป็นมนุษย์"...ในวิชาชีพและในทุกๆ คนที่ได้เกิดมา
สวัสดีค่ะ...อาจารย์ jj...
มาให้กำลังใจค่ะ...มาตรฐาน คุณธรรม จรรยาบรรณวิชาชีพ มีทุกตำแหน่งงานค่ะ...ขอบคุณค่ะ...อาจารย์ น่าจะเป็นต้นแบบของการทำงานด้านวิชาชีพได้เลยนะค่ะ...
เรียน อ.จิตเจริญ ที่เคารพ
การทำหน้าที่ของตน รวมถึงนำองค์ความรู้ที่มี(ค้นคว้า สะสม)มาใช้ ด้วยความตั้งใจ ใส่ใจ(อย่างเต็มความสามารถ) โดยเฉพาะกับการดูแล การรักษาชีวิต เป็นเรื่องสำคัญ
ขอบคุณที่นำเสนอและเตือนสติตลอดมา ครับ
เรียนท่านจำเนียรวดี
เรียนท่าน Dr.Ka+Poom มนุษย์ สุดประเสริฐ ไม่เตลิด ร่วมสร้างสรรค์ ครับ
เรียน ท่าน ผอ.บุษยมาศ
เรียนท่านอาจารย์ต้อม สัมปะปิ ที่นับถือ
แวะมาอ่านให้กำลังใจคุณหมอและคนไข้ครับ
เรียน ครูโย่ง น้องรัก
แม้ได้เรียนหมอ แต่ซาบซึ้งในน้ำใจท่านอาจารย์เหลือเกิน ถ้าหากว่ามีใคร ที่เป็นหมอ มีความคิด มีจรรยาบรรณ คิดเหมือนท่าน ก็คงจะดีมาก อย่างน้อยก็อุ่นใจในความเอาใจใส่ และระดมความรู้ความสามารถมาใช้อย่างเต็มที่ คนป่วยคงจะไม่ทรมานนานขนาดนี้ สงสารเขานะคะ ที่บอกเขาแค่ว่าเป็นริสสีดวงทวาร ที่แท้มะเร็ง ให้กำลังใจท่านนะคะ ในการเขียนบทความพร้อมให้ความรู้และความตระหนักการรับผิดชอบ ต่ออาชีพการเป็นหมอ สุว่างคะ เลยมีความคิดถึง มาอ่านไม่ผิดหวังเลยคะ มีเวลาว่างจะมาเยี่ยมบ่อยๆๆๆๆนะคะ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองคนใจดีคะ
เรียน ท่าน สุ