ชีวิตที่พอเพียง : 978a. มายาเสื้อแดง
วันที่ ๓ เม.ย. ๕๓ ผมไปประชุม RGJ Congress XI ที่จอมเทียน โดยติดรถ ผอ. สกว. ศ. ดร. สวัสดิ์ ตันตระรัตน์ ทั้งขาไปและขากลับ ก่อนกลับตอนบ่ายมีคนมาบอกว่า มีการเดินขบวนของกลุ่มคนเสื้อแดงและปิดถนนหลายที่ ให้ระวังว่าการเดินทางจะติดขัด
ผมถามอาจารย์ผู้ใหญ่ของจุฬาฯ ท่านหนึ่งว่า ได้ข่าวว่าค่าใช้จ่ายของขวนการเสื้อแดงวันละ ๑๐๐ ล้านหรือ ท่านบอกว่าใช่ มีตำรวจบอกท่านว่าวันละ ๑๒๐ ล้าน และบอกว่าค่าจ้างแท้กซี่วันละ ๓,๕๐๐ รถมอเตอร์ไซคล์ ๒,๐๐๐
ตกเย็น ลูก ๓ คนที่อยู่เมืองไทยนักมาชุมนุมเพื่อกินข้าวเย็นด้วยกัน ผมเล่าราคาข้างบนให้ลูกฟัง คนหนึ่งบอกว่า ค่าจ้างมอเตอร์ไซคล์ไม่น่าถึง ๒,๐๐๐ ลูกสาวอีกคนหนึ่งบอกว่าน่าจะถึง เพราะเพื่อนที่อยู่แถวถนนเพชรบุรีซอย ๗ บ่นว่าหาร้านอาหารกินไม่ค่อยได้ ปิดร้านไปร่วมขบวนเสื้อแดงรายได้ดีกว่า เขาให้วันละ ๑,๕๐๐
ลูกสาวบอกว่า เพื่อนของเขาที่มีบ้านอยู่ระหว่างทางที่ขบวนเสื้อแดงเดินผ่าน เห็นการเล่นละคร โดยผู้เดินขบวนเมื่อมาถึงจุดนั้น ก็หลบไปเปลี่ยนเสื้อ ทำทีเป็นชาวบ้านแถวนั้นโบกมือโบกธงต้อนรับขบวน ให้ทีวีถ่าย เพื่อแสดงว่าคนกรุงเทพสนับสนุนกลุ่มคนเสื้อแดง
โปรดฟังหูไว้หู เป็นข่าวเล่าต่อๆ กันมา ไม่ทราบว่าเชื่อได้แค่ไหน เอามาเล่าเพื่อช่วยให้รู้เท่าทันมายา หรือการเล่นละครต้มใครก็ไม่รู้ บางคนบอกว่าต้มหรือหลอกเอาเงินเจ้าของเงิน
ลูกชายผู้ยังอยู่ระหว่างฟื้นไข้ (เลือดออก) เล่าว่าวันที่เขาเจาะเลือดเอาไปราด เขาสนใจว่าเขาทำกันอย่างไร จึงขี่มอเตอร์ไซคล์ไปดู ทั้งตอนเจาะเลือดและตอนเอาเลือดไปเท เขาไปดูที่พรรคประชาธิปัตย์ด้วย ได้เห็นพิธีกรรมประหลาด ที่เอาพระพุทธรูปไปตั้ง แล้วให้พราหมณ์กล่าวคำสาปแช่ง แล้วจึงเทเลือด นึกไม่ออกว่าเกี่ยวข้องกับพระพุทธรูปหรือหลักศาสนาพุทธอย่างไร เขาว่ามันเป็นสัญญลักษณ์
ผมบอกว่าพิธีที่ทำไปนั้นไม่ดี เพราะมันเป็นพิธีแห่งความเกลียดชังหวังร้าย คนทำนั่นแหละที่จะได้รับผลร้าย เพราะเป็นการบ่มเพาะขยายความชั่วร้ายในจิตใจตนเอง คนที่คิดร้ายต่อคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเป็นบาป บาปแปลว่าเป็นผลร้ายต่อตัวเอง
ผมมีความเห็นว่า การปิดถนนหาทางยั่วยุให้บ้านเมืองปั่นป่วนผู้คนเดือดร้อนเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ผู้ที่เป็นหัวโจกและที่อยู่เบื้องหลังเป็นคนชั่วเห็นแก่ตัว คำตัดสินของศาลให้หลักฐานชัดว่าเขาทำชั่วแบบไม่มียางอาย ไม่ยอมรับความผิดที่ตนกระทำไปอย่างโจ่งแจ้ง
เอามาบันทึกไว้ เพื่อบอกว่าผมมีความคิดต่อเหตุการณ์นี้อย่างไร ไม่ได้ต้องการตัดสินผิดถูกดีชั่ว และไม่ได้ยืนยันว่ามุมมองของผมถูกต้อง
วิจารณ์ พานิช
๓ เม.ย. ๕๓
ทักษิน เป็นคนที่เสียสละและบริจาคทาน (ด้วยเงิน) มากที่สุดในโลก หากเราคำนวนตัวเลข วันละ 120 ล้านบาท คูณ ด้วยจำนวนวันที่เสื้อแดงได้ชุมนุมผ่านมาแล้วเกือบ 3 ปี คงไม่ต่ำกว่า 10,000 หมื่นล้านบาท น่าสรรเสริญอย่างยิ่ง แต่หากไม่เป็นเช่นนั้น ก็น่าเสียใจอย่างสุดซึ้ง ที่กลุ่มคนเสื้อแดงมันอยู่ไกลชายขอบของประเทศไทยจริงๆ ไม่อาจทำให้คนกรุงเทพฯ เข้าใจถึงความเป็นพลเมืองไทยได้ แต่กลับยิ่งทำให้คนกรุงเทพฯ คิดว่า กรุงเทพฯ คือประเทศไทย แล้วที่เหลือทั้งหมดจะเป็นประเทศอะไร?