ในกรณีของผู้เขียน น่าจะเป็นโชคดีในเคราะห์ร้าย ที่กลับมาเดินได้เหมือนเดิม ในเวลาอันรวดเร็ว
จากการที่เกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน ทำให้ปวดเอว ปวดหลัง นำไปสู่เหน็บ ชา ขาทั้งสองข้าง เป็นมากถึงกับเดินไม่ได้ ต้องนอนกับที่หลายวัน ต้องหยุดทำงานเป็นเดือน มาวันนี้กลับมาเดินได้ เกือบปกติ มีอาการปวดลูกน่องอยู่ แต้อาการปวดหลังปวดเอว และชาตามขาหายปกติแล้ว ถือได้ว่า"มีโชคในเคาะห์" ซึ่งคนมักจะพูดกันติดปากว่า "เคราะห์ดี และ โชคร้าย"ในความของสองคำนี้ คำว่ามีเคราะห์ต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องไม่ดี คำว่ามีโชค ย่อมต้องห่างไกลเรื่องร้าย แต่ในกรณีของผู้เขียน คิดว่าน่าจะเป็นโชคดี ในเคราะห์ร้ายที่กลับมาเดินได้เหมือนเดิม ในเวลาอันรวดเร็ว เจ็บปวดครั้งนี้ทำให้ได้ทบทวนงาน ได้อยู่กับบ้านและได้มีเวลาอยู่กับที่ มีเวลาให้กับหนังสือหลายเล่ม ทั้งเรื่องหนักๆ และเรื่องขำๆ วันนี้มีเรื่องขำๆ จากหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งเป็นการสนทนา ระหว่างยาย กับหลานข้างบ้าน คุยกัน หนุกๆ
หลาน : ยาย.....ยาย
ยาย: หา.. เรียกทำไม
หลาน: ยายปีนี้ดูแก่มากเลยน่ะยาย..อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ
ยาย: เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ยายอายุ 50 ไม่รู้ว่าตอนนี้มันจะยัง 50 อยู่หรือเปล่า ไม่ได้นับนานแล้ว
หลาน: โห...ยายป่านนี้มันไม่เหลือ 9 ขวบแล้วหรือ แล้วลูกเต้าไม่หรือถึงมานั่งคนเดียว
ยาย: มี
หลาน: อ้าว...แล้วทำไมเค้าไม่มาด้วยล่ะ
ยาย: มีลูกสองคน คนหนึ่งอยู่ระยอง อีกคนหนึ่งอยู่เชียงใหม่ คนหนึ่งจะให้ไปอยู่เชียงใหม่ อีกคนจะให้ไปอยู่ระยอง...ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะไปอยู่กับใคร
หลาน: ยายนี้โชคดีจังเลย ลูกแย่งกันเลี้ยง
ยาย: โชคดีกับผีอะไรล่ะ...คนที่อยู่ระยองมันให้ไปอยู่เชียงใหม่ คนที่อยู่เชียงใหม่ให้ไปอยู่ระยอง
หลาน: เออ..ยาย..อย่าคิดมากไปเลยอายุปูนนี้ร่างกายยังแข็งแรงอยู่ถือว่าโชคดีแล้ว
ยาย: โอ้ย..แข็งแรงที่ไหนตอนนี้กำลังแย่เลย
หลาน: แย่ที่ไหนยาย...ก็เห็นแข็งแรงดี
ยาย: เดี่ยวนี้มีอาการแปลกๆเช่นนั่งๆอยู่เนี่ย...ถ้าลุกขึ้น ปุ๊บ...มันจะยืนทุกทีเลย
หลาน: เป็นอะไรไม่รู้ลุกแล้วยืนมันธรรมดาน่ะยาย ...ยายเคยเห็นคนล้มทั้งยืนไหมยาย..
ยาย: ไม่เคย
หลาน: อยากเห็นไหม
ยาย: อย่าเลย..ยายแก่แล้วไม่อยากรู้อยากเห็นอะไรแล้ว
หลาน: อ้าวนั้นเป็นอะไรไปล่ะยาย
ยาย: สงสัยจะแก่ตัวมาก นั่งนานๆแล้วมีปัญหา
หลาน: มันเป็นอย่างไรหรือยาย
ยาย: อีขาซ้ายนี่มัน...ชา
หลาน: แล้วขาขวาล่ะยาย
ยาย: กาแฟ
หลาน: ผมว่ายายต้องรีบไปหาหมอแล้วล่ะ
ยาย: ทำไมล่ะ
หลาน: ถ้าปล่อยไว้นานๆ มันจะเป็นโอวัลตินนะยาย
ยาย: อืม...แล้วพอยืนนานๆ... ขาซ้ายมาปวดทุกที
หลาน: โอ้ย...เป็นเรื่องธรรมดา อายุมากแล้วนี่มันก็ปวดสิ
ยาย: ไม่จริงหรอก... ขาข้างขวานี้ก็อายุเท่ากัน...ไม่เห็นมันมันปวดล่ะ........5555555555.(ยังมีต่อ)จาก"ส่งสาส์น ส่งสุข จุลสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย สาขาภาคใต้
มาทักทายบังก่อนนะครับ...
สวัสดีค่ะ ดีใจด้วค่ะขอให้หายเป็นปกติเร็วๆ นะคะ
ขอบคุณเรื่องฮาๆ เช้านี้ค่ะ
สลามท่านลุงวอญ่า
ขอบคุณครับ ท่านอาจารย์ ขจิต
พบกันที่หาดสมิหราน่ะครับ เดือนหน้านี้
สวัสดีครับคุณ ชาดา ~natadee
เดินได้ดีแล้วครับ ได้กลับไปทำงานที่ชอบ ถือเป็นบุญอันยิ่งใหญ่แล้วครับ
ขอบคุณที่ห่วงใยครับ
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
ขอให้ท่านหายจากอาการที่ไม่ชอบพอเร็ว ๆ นะคะ....
แต่ก็ดังที่ว่า ในดีมีร้าย ในร้ายย่อมมีดี....
ดูสิ...ได้อ่านเรื่องขำ ๆ ยิ้ม ๆ อ่านแล้วกุมท้อง.....
ขออนุญาตคัดลอกไปให้เพื่อน ๆ อ่านบ้างนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สลามครับ น้อง ซิลเวีย
การเจ็บป่วยถือเป็นบททดสอบจากพระเจ้า ได้คิดทบทวน บางอย่างในชิวิต
ฝากข่าวครับ 17 เมษายนนี้ งาน ศาสนูฯ รำลึก ขอเชิญ ศิษย์และผู้สนใจเข้าร่วมงานครับ
ที่รร. ศาสนูปถัมภ์ปากพะยูนมูลนิธิ อ.ปากพะยูน จ.พัทลุงครับ
สวัสดีครับคุณ คนไม่มีราก
หลักธรรม ในดีย่อมมีร้าย ในร้ายย่อมมีดี
หลักวิทยาศาสตร์ ในความเย็นมีความร้อนแฝง ในความร้อนมีความเย็นแฝง
ฉันได ฉันนั้นครับ
ไม่เศร้านะพี่บัง แต่มีฮาๆ ขาเดินได้แล้ว พี่บังเสียอย่าง บายไปสิบอย่าง ;)
เพิ่งรู้ว่าที่ปากยูน มีเล ตายแล้วคิดว่ามีแต่เลน้อย ลำปำ รีบหายไวๆนะคะพี่บัง
เชียร์ๆ หลบมาพิงงา จะได้ชวนไปขึ้นควนแลเลสองพี่น้องจากมุมบางปุย ;)
ชาฟากัลลอฮฺครับบัง...อัลลอฮฺคุ้มครองครับ
ดูแลสุขภาพด้วยครับ
ขอบคุณมากน่ะค่ะสำหรับเรื่องขำขัน หายเครียดไปมากเลยค่ะ คุณลุงก็สู้ๆน่ะค่ะจะเอาใจช่วย
สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยมวันหยุดค่ะ
โชคดีค่ะ ที่หายดีแล้ว เป็นบุญที่เคยทำแต่สิ่งดีๆ จึงได้รับสิ่งดีตอบ
ขำขัน...ขำอ่ะ อ่ะ
สวัสดีวันหยุดพักผ่อนค่ะท่านวอญ่า
ดีใจค่ะที่ได้ทราบว่าท่านวอญ่าอาการดีขึ้นแล้ว...มีเรื่องขำมาเล่าอย่างนี้ แสดงว่าหายวิตกจริตแล้วจริงๆ 555
มีความสุข ห่างไกลเคราะห์นะคะ ^v^
สวัสดีค่ะ..ลุงวอญ่า..
สวัสดีครับ ปู ปากพะยูน เป็นทะเลสาบตอนกลาง
ตอนบน จากปากนังมาพรูควนเคร็งลงเน้อย ปากประมาลำปำ
ตอนกลางเขาชัยสนบางแก้วปากยูน ปากจ่าปากรอ
ลงมาตอนล่างเกาะยอ หัวเขา สู่ปากอ่าว
และปากน้ะคาบสมุทร สะทิ้งพระ สิงหนคร
พื้นที่ พัทลุง สงขลา สตูล พอคุ้นชิน แต่พังงาถิ่นเกิดไปไม่ครบ ทุกอำเภอ
เพราะมาอยู่พัทลุงตั้งแต่ปี2512 ครับ ปู
ขอบคุณ ครับน้องฟูอ๊าด มีงาน รร สลามครู กอดเพื่อน หันหลังแลน้อง.รออยู่
กรรมการก็ต้องเตรียมการหนักครับ เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้วครับ
คารวะท่านผู้เฒ่าครับ...
อาการเกือบจะปกติแล้วใช่ไหมครับ...
วันสองวันมานี่ผมแย่เหมือนกัน
แล้วพบกันที่สงขลานะครับ
ขอบคุณ น้องตาหวาน ที่มาให้กำลังใจ
จะได้แวะไปเยี่ยมแลกเปลี่ยนที่บันทึกน้องครับ
สวัสดีครับคุณ nana งาน พสว.ศอ.8
"จงยิ้มให้เมื่อภัยมา
จงกินเมื่อปวด
จงหาหมอนวดเมือเข็ด
จงทำให้สำเสร็จเมื่อต้องการ
จงหาความสำราญจากการหดหู่......ยิ้มสู้ทุกสถานะการณ์ยอมรับสภาวการครับท่าน