ความคิดของแต่ละคนอาจจะถูกในมุมมองใครบางคน แต่ไม่ได้ถูกสำหรับทุกคนเสมอไปที่แปลกยิ่งกว่าคือเมื่อคิดต่างกันก็มองฝ่ายที่เห็นต่างว่าผิด โทษกันไปโทษกันมา ว่าคนนั้นผิด คนโน้นผิด โทษกันจนไม่มีเวลาแก้ปัญหา........ เมื่อปัญหาเกิดชอบเรียกร้องแทนที่จะใช้สมองจัดการแก้ปัญหา...หันมาใช้ฝูงชน...หรือใช้กำลังแทนการแก้ไขปัญหา....อย่างนี้ อย่าหวังที่จะคิดไปสอนลูกหลานเลย

        

                                       

            หันหน้ากันคนละทาง..สร้างดาวกันคนละดวง

บ้านเมืองทุกวันนี้กำลังเกิดความแตกแยกทางด้านความคิด....แล้วอะไรคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดความแตกแยกทางความคิด...เราคงจะแก้ปัญหาที่มีอยู่ในปัจจุบันได้ยาก...เนื่องจากมันหยั่งรากลึกมากๆ ถ้าจะถอดคงจะใช้เวลาหลายปี....การแตกแยกทางความคิด เป็นการคิดที่ทุกคนถูกหมด แต่มีปัญหาเกิดขึ้นมากที่สุด ทำไมมันช่างสวนทางอะไรกันเช่นนี้นะ ความคิดของแต่ละคนอาจจะถูกในมุมมองใครบางคน แต่ไม่ได้ถูกสำหรับทุกคนเสมอไปที่แปลกยิ่งกว่าคือเมื่อคิดต่างกันก็มองฝ่ายที่เห็นต่างว่าผิด โทษกันไปโทษกันมา ว่าคนนั้นผิด คนโน้นผิด โทษกันจนไม่มีเวลาแก้ปัญหา........ เมื่อปัญหาเกิดชอบเรียกร้องแทนที่จะใช้สมองจัดการแก้ปัญหา...หันมาใช้ฝูงชน...หรือใช้กำลังแทนการแก้ไขปัญหา....อย่างนี้ อย่าหวังที่จะคิดไปสอนลูกหลานเลย      

        

   คาราวาน,ครูกระแตและใบปอ,ใบไผ่

               

             สถานการณ์แบบนี้ทำให้คิดถึงบทเพลงหนึ่งที่ใช้ขับขานกันเป็นประจำระหว่างวงดนตรีแม่และลูกนั่นก็คือเพลง"กระต่ายกับเต่าและเจ้านกแสงตะวัน"ช่างเข้ากับบรรยากาศบ้านเมืองเรา...ยุคที่ไม่มีการแบ่งแยกการปกครองเป็นภาค เป็นจังหวัดแล้วนะ กรมการปกครองทราบแล้วเปลี่ยน....เดี่ยวนี้ประเทศไทย แบ่งเป็น "สี"แล้ว

              

                ครูกระแต กับน้าหว่อง น้าหงา 

 

 

                เพลงกระต่ายกับเต่าและเจ้านกแสงตะวัน  เป็นบทเพลงที่เกิดจากนิทานที่น้าหงา(สุรชัย จันทิมาธร)ได้รับฟังเรื่องราวจาก   คุณเสนีย์ มงคล น้าหงาจึงนำมาเขียนเป็นบทเพลง    ซึ่งมีคุณวินัย อุกฤษณ์ ช่วยแต่งท่อนแยก"หันหน้าไปคนละทาง สร้างดาวกันคนละดวง ช่วงชิงไปสู่สวรรค์....ใครไม่ทันเป็นคนหลงทาง" เนื้อหาน่าฟังแฝงอะไรให้ได้คิดพอสมควรค่ะ...มาดูกันเลยนะคะ

        

      

       เพลงกระต่ายกับเต่าและนกเจ้าแสงตะวัน

  

คาราวาน

              กระต่าย เต่าแข่งขัน

            หลักชัยอยู่ไกลแสนไกล
                 สองคนต่างไม่ท้อใจ

             แข่งขันไปในเส้นทาง

             ต่างมุ่งในเส้นทาง.....

          ขาเต่ากระต่ายมันต่างกัน

            สั้นยาวไม่มีสัมพันธ์

     กระต่ายประมาทพลันมันหลับใหล
        เต่าถึงเส้นชัย..เพราะพากเพียร

                          

หันหน้าไปคนละทาง สร้างดาวกันคนละดวง
ช่วงชิงไปสู่สวรรค์....ใครไม่ทันเป็นคนหลงทาง

                      

              กระต่ายพ่ายเต่า...

        เจ้านกแสงตะวันบินผ่านมา....
             มันส่งเสียงเจรจา....
          ทำไมเกิดมาเพื่อแข่งขัน...
             น่าจะร่วมกันสู่เส้นชัย
         ปลุกเพื่อนจากการหลับไหล..
            เพื่อสร้างสมชัยร่วมกัน.....


                 

      หยุดทำร้ายประเทศไทยซะที