เตรียมตัวตายอย่างมีสติ

ในโลกทุกวันนี้คนส่วนใหญ่ดูแคลนความตาย มองเห็นเป็นเรื่องไกลตัว จึงไม่คิดจะเตรียมตัวเตรียมใจ หลายคนปล่อยชีวิตไปกับความไร้แก่นสารสาระ การเคารพตัวเองต่ำลง ไม่ใส่ใจรับผิดชอบชั่วดี ต่างสบประมาทว่า "ตายเรื่องเล็ก" หารู้ไม่ว่า ไม่ใช่ทุกคนจะมีบุญวาสนาได้ "ตายดี" เท่าที่เห็นส่วนใหญ่ก่อนตายล้วนทรมานทุกข์ยาก สร้างความลำบากให้ผู้คนที่อยู่ข้างหลัง

การตายที่น่าเวทนาที่สุดก็คือ การตายด้วยอุปฆาตกรรม หรือตายด้วยกรรมที่มาริดรอน ปลิดชีวิตอย่างปัจจุบันทันด่วน เป็นการตายที่กระทันหัน เช่น อุบัติเหตุตายทันที แผ่นดินไหว ตึกถล่มทับตาย เป็นต้น ในบางรายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองได้ตายแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กเล็กๆพอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในโลกหลังความตาย จิตใจของพวกเขาจะต่อต้าน บ้างก็โกรธแค้น ไม่ยอมรับว่าตนเองตาย จิตวิญญาณของบุคคลเช่นว่านี้ จะติดอยู่กับอารมณ์ความเจ็บปวด อันเป็นความรู้สึกสุดท้ายซึ่งมีพลังรุนแรงมาก ก่อนที่จะตายวิญญาณจึงไม่ยอมไปไหน เราเรียกวิญญาณเหล่านี้ว่า วิญญาณหลงทาง เพราะจิตวิญญาณของพวกเขาจะติดอยู่กึ่งกลางระหว่างโลกแห่งความเป็นจริงและโลกที่เขาควรจะไปสู่ แต่กลับไม่ได้ไป ทำให้ต้องกลับมาปรากฏให้เห็นครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อคอยความช่วยเหลือ

วิญญาณหลงทางจะได้รับการช่วยเหลือปลดปล่อย ให้เป็นอิสระได้โดย

๑. พบผู้มีจิตใจสูงส่งดีงามช่วยนำทาง โดยทั่วไปวิญญาณที่หลงทางเมื่อพบผู้มีบุญบารมี มักจะเข้ามาขอรับพลังบุญหรือพลังชีพ เพื่อจะได้หนุนส่งให้พวกเขาออกจากความมืดไปสู่แสงสว่างในภพภูมิที่ดีกว่า

๒. พ่อแม่ ญาติพี่น้องสามีภรรยา หรือผู้มีความผูกพันกับผู้ตายอย่างใกล้ชิด ทำบุญสร้างกุศลอุทิศให้อย่างต่อเนื่อง วืธีนี้จะช่วยให้ดวงวิญญาณที่หลงทางได้รับความสงบ และเกิดความเข้มแข็งพร้อมที่จะเดินทางสู่ภพภูมิใหม่

สุดท้ายนี้ใคร่ขอฝากเตือนว่า การที่บุคคลใดจะมีบุญวาสนาได้ตายดี มีสติสมบูรณ์ ไปสู่สุขคติภพ จะต้องเป็นผู้ปฏิบัติดังนี้

๑. ขณะมีชีวิตอยู่หมั่นทำบุญกุศล สร้างสมคุณธรรมความดีอย่างสม่ำเสมอ

๒. ฝึกมรณสติ มองเห็นความตายเป็นเรื่องธรรมชาติของชีวิต

๓. รักษาระดับจิตให้คงความสงบ ไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม 8 สามารถปล่อยวางเรื่อง ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข และความเสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์

คนบางคนทำความสุขในวันนี้ไม่ได้       เพราะมัวแต่พะวงความทุกข์ในวันพรุ่งนี้

                            ระวัง......จะไม่ได้ตายดี

อาจารย์เก