เฌวาคงนึกขึ้นมาได้ว่าเคยกระทำการอย่างหนึ่งแล้วได้ดังที่ตัวเองต้องการ

 

    วันที่เฌวาไม่ทันจะหายเจ็บไข้ดีนัก

    ตอนนั้นสองทุ่มกว่าแล้ว เฌวาร้องขอจะระบายสี

    ผมและแม่เฌวาขัดใจไม่ยอมทำตามที่ต้องการ เพราะใกล้เวลาเข้านอน

    เฌวาร้องจะเอาให้ได้ หลังจากร้องให้สักพักก็อาเจียน นมที่เพิ่งดื่มไปเมื่อครู่พรวดออกมาทั้งหมด

    ทั้งผมและแม่เฌวาต่างพากันตระหนกตกใจ กุลีกุจอเช็ดเนื้อเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้

    แล้วเฌวาก็ได้ระบายสีตามที่ต้องการ เฌวาหยุดร้องให้ แม้จะมีเสียงสะอึกสะอื้นนิด ๆ แต่ใบหน้าก็เริ่มเปื้อนยิ้ม

...

 

    เวลาผ่านไป จนผมและแม่เฌวาลืมเรื่องนี้ไปแล้ว...

    ในวันที่เฌวาปกติดี ไม่ป่วยไข้

    ผม แม่เฌวาและเฌวาเดินทางไปเยี่ยมปู่-ย่าเฌวา ที่ดอยมูเซอ จ.ตาก

    ผมขับรถ เฌวานั่งบนตักแม่ รถแล่นไปเกือบชั่วโมง เฌวายังไม่หลับ สักพักเฌวาบอกจะมานั่งตักพ่อ

    ทั้งพ่อและแม่บอกเฌวาว่านั่งไม่ได้ พ่อขับรถอยู่

    เฌวาไม่ฟัง ร้องจะมาให้ได้ เมื่อไม่ได้ดังใจก็ร้องให้ดังขึ้นเรื่อย ๆ  

    เฌวาคงนึกขึ้นมาได้ว่าเคยกระทำการอย่างหนึ่งแล้วได้ดังที่ตัวเองต้องการ

    สักพักเฌวาก็เค้นคอ แล้วอาเจียนออกมา นมที่เพิ่งดื่มไปเมื่อครู่พรวดออกมาทั้งหมด

    ทั้งเฌวาและแม่เลอะไปด้วยอาเจียนของเฌวา

    ผมจอดรถข้างทาง หลังจากแม่เช็ดเนื้อตัวเฌวาแล้วก็ส่งเฌวาให้ผม เฌวาหยุดร้องให้ ผมเห็นเฌวายิ้มนิด ๆ

.....

 

    “เฌวาจะเล่นน้ำฝน...”

    เฌวาบอกผม ขณะที่ฝนพรำ และมีน้ำขังที่ระเบียงบ้านปู่เฌวา ที่ดอยมูเซอ

    “ไม่ได้หรอกลูก เดี๋ยวจะเป็นหวัด ไม่สบายนะลูก...”

    “เฌวาจะเล่นน้ำ...” เฌวาไม่ยอมลกลาวาศอก ขะยั้นขะยอจะเล่นน้ำให้ได้

    ผมไม่ยอมตามใจ เฌวาเริ่มร้องให้

    “เฌวาจะเล่นน้ำ...” ปากก็ยังร้องขอ แล้วร้งให้หนักขึ้น

    เฌวาคงนึกขึ้นมาได้ว่าเคยกระทำการอย่างหนึ่งแล้วได้ดังที่ตัวเองต้องการ

    สักพักเฌวาก็เค้นคอ แล้วอาเจียนออกมา นมที่เพิ่งดื่มไปเมื่อครู่พรวดออกมาทั้งหมด

    เฌวาได้เล่นน้ำสมใจ หลังจากถอดเสื้อผ้าที่เลอะอาเจียนออกแล้ว

.....

    เป็นไงครับ

    นี่ละครับ

    “เหลี่ยม” เฌวา

...............