สัญญากับอาจารย์สาโรจน์ และพี่น้อยไว้จึงจำใจต้องเข้ามาเขียนใหม่ รู้สึกฝืน ฝืน เบื่อๆ ร้อนมาก ง่วงด้วย ก็คิดว่าเขียนไปคงได้ประโยชน์กับตัวเองบ้าง อย่างน้อยก็ได้ สัจจบารมี และขันติบารมีบ้างแหละ เฮ้อออ.... ร้อนเจงง เจงงงง
เมื่อเช้าลุกขึ้นมา นึกได้ว่า อ้าวว..ลืมแปรงฟันเดี๋ยวไปแปรงฟันก่อน แล้วมาเขียนใหม่
แปรงเสร็จแระ ใช้ยาสีฟันยี่ห้อ Flu..40+ ตรงกะอายุเราในพฤษภาที่จะถึงพอดี เลยนึกเล่นๆ ว่าคงแยกส่วนมาขายให้ตรงกลุ่มเป้าหมายโดยเฉพาะ สาวๆ คงไม่ค่อยกล้าใช้ คงกลัวแก่ ถ้าใครตื่นมาเห็น^0^
ตามสัญญาต้องเขียนวันละ 5 บรรทัด A4 ของจริงต้องเขียน 4 หน้า A4 ทุกวัน แต่ยิ่งเขียนยิ่งมันนะเนี่ย กลัวเหมือนกันเวลามีคนมาอ่าน กลัวเสียภาพลักษณ์ของตัวเอง ที่แอบๆ ไปสร้างไว้ จนทำให้ต้องมาเกิดแล้ว เกิดอีก
ตอนไปเรียนศิลปะบำบัด คุณจิ๋มบอกว่าให้เปลี่ยนความกลัว เป็นปัญญา
วันนี้เริ่มเห็นเค้าของปัญญาลางๆ แล้ว
อย่างน้อยได้รู้แล้วว่า
ความกลัว ก็คือ สิ่งที่บอกให้รู้ว่า มีอัตตาอยู่มาก ยังรักกายนี้ ใจนี้ ยังเห็นว่า กายนี้ ใจนี้เป็นของเรา เฮ้ออ..หนทางสายนี้มันยาวนานนเสียจริง
มาให้กำลังใจค่ะ
บ่นเรื่องหน้างานก็ได้นะคะ อยากฟังงานเภสัชฯที่โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก บ้างค่ะ
อิอิ
ร้อนหรือไม่ร้อนนั้นอยู่ที่ใจครับ ผมเองไม่เคยเดือดร้อนเพราะอากาศร้อนเลย มันเป็นเสน่ห์ของประเทศร้อนต่างหาก ลองมองรอบๆตัว ตอนนี้มีดอกไม้สวยงามมากมายขอรับ
สัญญาก็ต้องทำตามสัญญาสิ (โว้ย)
เส้นทางที่ยาวนาน ก็เดินอย่างมีความสุขเป็นไร
อาจารย์ ผมเขียนลงในสมุด note แล้วจริงๆ
แต่ลืมเขียนไป 2 วัน ^0^
ปกติต้องมีหลักฐานเชิงประจักษ์นะครับ
แต่คุณสามารถมีเครดิตดี เชื่อก็ได้ครับ
มาเป็นกำลังใจให้ ถึงยังไงก็ไม่เกินความ "สามารถ" อยุ่แล้ว !