พระนาคเสนตอบว่า...อาตมาบวชเรียนรู้แล้วปรารถนาพระนิพพาน.

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว  หลังจากพักยกพระยามิลินท์ได้สั่งบริวารจัดแจงสถานที่สำนักสงฆ์แล้วถวายสิ่งของควรขบเคี้ยวควรดื่มอย่างดีพร้อมถวายผ้าไตรจีวรแด่พระสงฆ์จำนวน 80 พัน 

 ต่อมาพระยามิลินท์ว่า...พระคุณเจ้าเราทั้ง 2 จะยกประเด็นใดมาคุยกันอีกละ...

พระนาคเสนว่า...หาเรื่องคุยในสิ่งที่ก่อให้เกิดประโยชน์ก็แล้วกันนะโยม...พระยามิลินท์จึงถามว่า...ลักษณะคนที่มาบวชในพระพุทธศาสนานี้มีอย่างไร..? 

 พระนาคเสนตอบว่า...ก็นานาจิตตังนะโยมตัวอย่างคือ

1 . ราชวินีตา  หมายถึงบางคนเจอการเบียดเบียนของผู้นำเลยหนีไปบวชก็มี

2 . ราชาโนวังกะตัตถายะ  หมายถึงบางคนเข้ามาบวชเพื่อจะรู้จักคุ้นเคยกับผู้นำก็มี

3 . อิสฺสะริยัตถายะ  หมายถึงบางคนบวชเพื่อจะได้ยศได้เป็นใหญ่ก็มี

4 . ชีวิกะตายะ  หมายถึง บางคนเข้ามาบวชเพื่อหาเลี้ยงชีพ

5 . ภยะภีตายะ  หมายถึง บางคนบวชหนีภัยหนีหนี้ต่าง ๆ ก็มี

6 . นิพพานัง ปะระมัง  สุขัง  หมายถึงบางคนบวชเพื่อปรารถนาการเข้าถึงความสุขสงบเย็นแห่งภาวะจิตใจนั้นแลโยม.

พระยามิลินท์ถามว่า...แล้วพระคุณเจ้าละมาบวชเพื่ออะไร..? 

 พระนาคเสนตอบว่า...อาตมาบวชเรียนรู้แล้วปรารถนาพระนิพพาน. 

 พระยามิลินท์ว่า...พระผู้เป็นเจ้ากล่าวนี้สมควรแล้ว...สาธุ ๆ ๆ