ชาวปักษ์ใต้รุ่นใหม่มักไม่ค่อยใช้คำใต้แท้ แต่คนรุ่นเก่าที่อายุรุ่นหลักหกหลักเจ็ดยังใช้กันอยู่ และทำให้คนรุ่นใหม่ฟังแล้ว กลายเป็น ง.งู สองตัวค่ะ (งง) ตั้งแต่กลับมาอยู่กลับแม่ที่มีวัยหลักเจ็ดปลายๆแม่มักใช้คำใต้ ที่ฉันไม่ค่อยได้ยิน...นึกๆย้อนกลับไป เราไม่ได้ใช้คำใต้แท้ๆเลยน่ะนี่...ขอบันทึกไว้หน่อยน่ะค่ะ
แม่...
หัวค่ำๆแล้วยุงมาก มันชอบอยู่ตามซองๆ บ้านเรามีซองมาก ตามซองๆและซองตูยุงมันมาลักหยบกันจังหู
ฉัน...
แหลงไหรน่ะแม่ ซองไหร?....อ้อ... รู้แล้วๆ คิดว่าพบซองใส่เบี้ย 555
คำแปล...
•หัวค่ำ = ตอนค่ำ
•ซอง = ตรงมุมบ้าน (ซอกมุม)
•ซองตู =มุมหลังประตูบ้าน
•ลักหยบ = แอบ ,อยู่
•จังหู = มากมาย
•แหลง = พูด
•ไหร = อะไร
ก็แปลว่า...อย่างนี้ค่ะ...
แม่...
ตอนค่ำๆยุงมาก มันชอบอยู่ตามซอกมุม บ้านเราซอกมุมเยอะ ตรงบริเวณซอกมุมบ้าน และหลังประตู ยุงจะมาแอบอาศัยอยู่มาก
ฉัน...
พูดอะไรน่ะแม่ ซองอะไร...คิดว่าเจอซองตังค์ 5555 ^_^.......
ฟังไป - ฟังมา ก็พอเข้าใจนะ
นอกจากคำที่เป็นภาษาเฉพาะ..คงยาก
ซองไรนะคะ ขอพี่ซักซองสิคะ (ซองกะตังค์ฮิฮิ)
ไม่งงน่ะค่ะ หนูรี สื่อไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน...แต่อยากเขียนบันทึกไว้น่ะค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์ เอามาให้ก็ได้...ยินดีค่ะ แต่ไม่ทราบว่าช่วงที่อาจารย์มาสงขลา หนูรีจะอยู่บ้านที่ยะลาหรือเปล่า ตอนนี้อยู่บ้านสวนที่ยะลา...วันที่ 17 นี้จะไปหาดใหญ่ อยู่ที่นั่น 5-6 วันค่ะ
รบกวนอาจารย์ส่งข่าวมาน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ
18 อยู่หาดใหญ่-19 อยู่สงขลาครับ ให้เอาไปให้ที่ไหนครับ...
สักซองน่ะค่ะ...แต่อย่าดีกว่าค่ะจะมีแถมไข้มาลาเรียค่ะ...ที่ยะลามียุงมาลาเรีย ห้ามนอนตากยุงตอนกลางคืนเชียวค่ะ
คิดถึงจัง สบายดีน่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
หวัดดีค่ะหนูรี คำใต้แท้ๆ ต้องฟังท่านสว แหลงนิ บางคำรุ่นใหม่ไม่รู้ เช่น มุ้งมิ้ง พาโล ว่าแต่ละจังหวัดก็ไม่เหมียนกันหลาว ... กาหยี หัวครก คง (ข้าวโพด) คิดถึงหนูรีค่ะ
ขอบคุณน่ะค่ะ...
คิดถึงเหมือนกันค่ะ...เมื่อไหร่จะมาหาดใหญ่ค่ะ (ตอใดจะมาหาดใหญ่)
ขอบคุณค่ะที่แวะมา
สวัสดีครับ คุณหนูรี
ภาษาถิ่นน่าเรียนทั้งนั้น จริงๆนะครับ เพราะมีคำที่มีความหมายบางคำที่หาคำในภาษาไทยกลางอธิบายไม่ได้ ภาษาใดที่มีคำที่มากความหมายอย่างนี้เขาถือว่าเป็นชาติพันธุ์ที่มีอารยะจริงใหมครับ
แฮ่ๆ
ภาษาถิ่นมักจะเลือนหายไปพร้อมกับคนรุ่นเก่าค่ะ...เด็กรุ่นใหม่ มักจะใช้ภาษากลางหรือก้จะใช้สำเนียงใต้แล้วใช้ศัพท์คำกลางพูดแทน ...อย่างเราๆนี้ก็ใช้เหมือนกัน...เหมือนกลมกลืน และโดนกลืนในที่สุด...
ขอบคุณค่ะ
ดีจ้า น้องอ้อยควั้น บายดีค่ะ แล้วน้องล่ะบายดีหม้าย ยู๋แค่ๆกันไม่เคยเห็นหน้ากันเลยค่ะ ว่างๆค่อยแวะไปเยี่ยมค่ะ....ขอบคุณค่ะ
มืด มุ๋งมิ๋ง มืดจู๋จ๊ นิ้วชี้ทีมตา ไซรไม่จุดเกียง
ตามซองตูยุงชอบอยู่ กอไฟพดเข้ายิกยุง
ตอเช้า พอหวันใช้ ไปหักเชาะม่วงมาจิ้มเคย
ชวนอ้าย มรอง อ้ายมราญ อ้ายเมริญ คนเรินแค่กันมาช่วยกิน
ทำน้ำปลาหวานโลกมวงลุย ช่วยกันกินใหฉาดเหม็ด
แรกวาไปนาเมริ่นพลีส เซเซร็ดๆ พัดพลัดคลอง แต่ว่าได้ช่อนมาตัวหนึ่ง มันหลวดขึ้นบิ้งแห้ง อิอิอิ
ลองแหลงแลต้า น้องหนูรี
พี่ดาเจอร้านขายข้าวยำแล้วนะคะ เป็นคน ยะลา ร้านขวัญข้าว อร่อยค่ะ มีเม็ดกระถินอ่อนด้วยนะคะ
ห่อหมกและขนมหวานๆจากคลาด 100ปีสามชุกค่ะ
พี่หนูรีบายค่า...แล้วน้องล่ะบายดีหม้าย...ขอบคุณค่า...ว่างๆแวะมาทักทายกันใหม่น่ะค่ะ
แหลงเสียยาวจัง...ฮ่าฮ่า หนูรี ใต้ไม่ค่อยจริง...ต้องค่อยอ่าน หวางอีเข้าจัย...เฮ้ยเป็น ง. งู สองตัวอีกแล้ว บังแหลงฟังยากแรงหวาแม่ของหนูรีเหลยน่ะนี่..555 วันหลังบันทึกเรื่องไหมต้องมาเหลยน่าบังน่า...ขอบคู๊ณค่า
พี่หนูรีคะ
คล้ายๆ ภาษาต่างประเทศ
พอลล่าไม่แน่ใจว่าชาติไหนค่ะ
ฟองดู ซองดู อิอิ