ข้อคิดจากนก

 

                     

                     นกกระจาบที่ไม่กระจอก

 

                             นกกระจาบ ให้ข้อคิดมากมายกับมนุษย์

 

   " จากชีวิตเด็กบ้านนอก ที่อยู่กับธรรมชาติมาตลอด ผมคิดในใจเสมอเมื่อเห็นรังนกกระจาบ  มันช่างเป็นความยิ่งใหญ่เหลือเกิน  นกตัวเล็กๆนิดเดียว  ทำไมถึงทำในสิ่งที่เหลือเชื่อ ทำได้อย่างไร ผมนั่งมองรังนกไป คิดไปเพลินๆ ถ้าจะเปรียบกับคน สะท้อนให้เห็นอะไรหลายอย่าง ความมานะ ความอดทน ความพยายาม ทำในสื่งที่เหลือเชื่อ และกลายเป็นความมหัศจรรย์   ผมไม่รู้(ทราบ)จริงๆ ว่าเจตนา หรือจินตนาการของนกกระจาบคิดอย่างไร....ทำไมต้องสร้างรังสวยงามใหญ่โตขนาดนี้ และที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือ รังที่สร้างนั้นจะมีลักษณะเหมือนกัน ประหนึ่งมีการออกแบบบังคับมาให้" ปัญหานี้ยังอยู่ในใจผมเสมอมา

          ใครมีความรู้เรื่องนี้ ช่วยตอบปัญหาหน่อยครับ..

 

               

            นิทานเรื่องเจ้าหญิงนกกระจาบ

                         ภาคแรก 

 

    

     "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ชายป่าแห่งหนึ่ง มีนกกระจาบสองผัวเมียพร้อมด้วยลูกเล็กๆ อีก ๔ ตัวทำรังอาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ แม่นกนั้นคอยอยู่ดูแลลูกอ่อน ส่วนพ่อนกมีหน้าที่บินออกไปหาเหยื่อมาเลี้ยงลูกเมีย

     วันหนึ่งพ่อนกบินหาอาหารออกไปไกลถึงกลางบึงใหญ่ซึ่งมีดอกบัวขึ้นอยู่มากมาย ทำให้พ่อนกเพลิดเพลินจนลืมเวลา ครั้นถึงตอนเย็นดอกบัวก็หุบกลีบเข้าหากันและได้ขังพ่อนกเอาไว้ข้างใน ไม่ว่าพ่อนกจะพยายามดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

      ฝ่ายแม่นกและลูกๆ รออาหารอยู่ด้วยความหิวโหย บังเอิญคืนนั้นเกิดไฟไหม้ป่า แม่นกไม่สามารถช่วยพาลูกๆ หนีภัยได้ จึงต้องทิ้งรังไว้จนลูกนกโดนไฟคลอกตายทั้งหมด ส่วนแม่นกนั้นยืนเกาะกิ่งไม้ร้องไห้ด้วยความอาลัยรักลูกๆ ของตน พอถึงเวลาเช้าดอกบัวสยายกลีบ พ่อนกก็รีบบินกลับ ครั้นพบแต่รังที่กลายเป็นเถ้าถ่านรู้สึกเสียใจรีบเข้าไปหาแม่นก แต่นางนกกระจาบได้ตัดพ้อต่อว่าหาว่าพ่อนกมัวไปติดพันนางนกอื่นอยู่จึงไม่ยอมกลับรัง แม้พ่อนกจะพยายามอธิบายอย่างไรนางนกกระจาบก็ไม่ยอมฟัง นางได้ตั้งจิตอธิษฐานว่าหากเกิดชาติหน้าฉันใดจะไม่ยอมพูดกับผู้ชายคนไหนอีกเลย แล้วนางนกกระจาบก็บินเข้าสู่กองไฟตายตามลูกๆ ไป

      พ่อนกเมื่อเจอเหตุการณ์เช่นนี้ก็ยิ่งเสียใจมากขึ้นเป็นทวีคูณ อธิษฐานว่าด้วยความสัตย์จริงในสิ่งที่ตนกระทำลงไปโดยมิได้มีเจตนานอกใจนางนกกระจาบ ขอให้ตนเป็นผู้เดียวเท่านั้นที่นางนกกระจาบซึ่งไปเกิดใหม่ยอมพูดด้วย แล้วพ่อนกก็โผเข้ากองไฟสิ้นใจตามไปอีกตัวหนึ่ง..."