When people see somethings as beautiful, other things become ugly.
ในตอนที่แล้ว ได้เริ่มอธิบายไปบางแล้ว (หรือเปล่า?) ว่า "เต๋าคืออะไร?" จำคำพูดสุดท้ายในสไลด์ได้ไหมครับที่ว่า "นามเป็นบ่อเกิดแห่งสรรพสิ่งทั้งปวง" หมายถึงการ "ติดป้าย ให้ชื่อ"  ได้ก่อให้เกิดสิ่งต่างๆ ขึ้นมามากมาย ดังจะเห็นได้ในข้อความตอนแรกของบทที่ 2 ของเต้าเต๋อจิงที่กล่าวไว้ว่า . . .

          ท่านเห็นไหมว่าเราอยู่ในโลกของ "ภาวะที่มาเป็นคู่" (ทวิภาวะหรือที่ฝรั่งเรียกว่า Duality) เช่นถ้ามีกลางวันก็ต้องมีกลางคืน ถ้ามีตื่นก็ต้องมีหลับ ถ้ามีเกิดก็ต้องมีตาย อะไรทำนองนั้น แต่เป็นการมอง "ของสองสิ่ง" ทั้งในฐานะที่ "แยกออกจากกัน" และก็ "เป็นสิ่งเดียวกัน" ด้วย คือมองว่ากลางวันเป็นส่วนหนึ่งของกลางคืน กลางคืนเป็นส่วนหนึ่งของกลางวัน มันเหมือนกับการที่เรามองเห็น "เหรียญสองด้าน" ทั้งๆ ที่มันเป็นเหรียญ “อันเดียวกัน” การพูดเช่นนั้นเท่ากับเป็นการพยายามอธิบายให้เราเข้าใจใน "ความจริงแท้" หรือ นิรนาม (คือไม่มีป้ายชื่อใดๆ มากำกับไว้) เป็นการให้ "ก้าวข้ามสมมติบัญญัติ" ไปนั่นเอง