ชีวิตหนึ่งเริ่ม อีกชีวิตหนึ่งจบ

๒๓.๑๑ น.  วันศุกร์ ที่ ๑๒ มีนาคม  ๒๕๕๓

           เพิ่งจะกลับมาจากบ้านครูเปิ้ล (คนด่านเกวียน) รุ่นน้องคนนึงที่เคยสอนด้วยกันแต่ตอนนี้ไปบรรจุที่ โรงเรียนด่านเกวียนวิทยา  เนื่องจากวันนี้คุณพ่อของครูเปิ้ล  ได้ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปชนกับเสาไฟฟ้า  ที่อยู่ข้างทาง  จนเสียชีวิต  สาเหตุหนึ่งที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะท่านมีอาการมึนเมา  เพราะดื่มสุราจากการไปร่วมงานบุญผะเหวดที่หมู่บ้านข้างเคียง  เมื่อเมาแล้วท่านยังขับขี่ต่อไปจนเกิดอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต  ถ้าเราพิจารณากันแต่เพียงสาเหตุนี้อย่างเดียว  ก็คงจะฟันธงได้เลยที่ท่านเสียชีวิตเพราะความประมาท  แต่ถ้าหากพิจารณากันอีกสักหนึ่งสาเหตุ  ว่าชีวิตของคนเราเป็นสิ่งไม่แน่นอน  แต่ความตายเป็นของแน่นอน  ใครจะไปรู้ว่าชีวิตของตัวเองจะอยู่ไปได้ถึงวันไหน  และใครหละเป็นผู้กำหนดหรือออกแบบวิธีการเรียกคืนซึ่งดวงจิตแต่ละดวง  และดวงจิตดวงนี้ทำไมต้องมาแยกจากร่าง  ที่โคนเสาไฟฟ้าที่ยืนโด่เด่อยู่ข้างทางด้วยหละ  ท้ายที่สุดผู้ที่ต้องสูญเสียบิดาไปในขณะที่ท่านมีอายุ เพียง ๕๘ ปี เท่านั้น  แน่นอนครับย่อมทำใจยากที่จะไม่เสียน้ำตา  ก็ได้แต่ให้กำลังใจกันว่า  ท่านไปสบายแล้ว...

              ก่อนหน้าที่จะไปบ้านครูเปิ้ล  ย้อนไปเมื่อเวลาประมาณ ๑๘.๔๐ น. ยังอยู่ที่ร้านเนื้อย่างริมบึง  ห้องพิเศษที่มีชื่อห้องว่า จำปา นักเรียนห้อง ป.๖/๖ และคุณครูประจำชั้น (ครูปุ๊ก)  ได้มีการเลี้ยงฉลองจบ ชั้น ป.๖ กันอย่างสนุกสนาน  ก็ได้รับเชิญไปในฐานะครูผู้สอนอีกคน  ดูแล้วเห็นเด็ก ๆ ได้สนุกสนานกับกลุ่มเพื่อนของตน  ร้องเพลงร่วมกัน  กินอาหารร่วมกัน  ถ่ายรูปร่วมกัน  พูดคุยกันเป็นกลุ่ม  รู้สึกชื่นชมในความเป็นกลุ่มเป็นก้อนของพวกเขา  เชื่อแน่ว่าแม้เวลาผ่านไปจะอีกนานเท่าไหร่  กลุ่มก้อนเหล่านี้ก็จะยังคงอยู่เป็นแน่แท้...

             ย้อนกลับไปในช่วงบ่ายของวัน  ทำเอกสารงานธุรการห้อง  ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖/๔ ทำจนถึงค่ำแต่ก็ยังไม่เสร็จ  จึงหอบใส่กระเป๋า กะว่าจะมาทำต่อที่ห้องพัก

             ย้อนกลับไปในช่วงเช้าของวัน  ถึงโรงเรียนแต่เช้ารับนักเรียนที่มารับใบประกาศ  และนักเรียนที่มาเรียนค่าย Summer  Camp จากนั้น เวลา ๐๙.๓๐ น. พิธีรับใบประกาศก็เริ่มขึ้น  และดำเนินต่อไปจนเสร็จสิ้น ในเวลาก่อนเที่ยงของวัน

             สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้  หนึ่งชีวิตเริ่มส่วนอีกหนึ่งชีวิตจบ  จากการใช้ชีวิตในวันนี้  ได้เห็นดวงตาที่เป็นประกายของนักเรียน  ที่เรียนจบในแต่ละช่วงชั้น  ที่เต็มไปด้วยความหวัง  ความฝัน  ที่จะดำเนินชีวิตต่อไปให้ประสบความสำเร็จในวันข้างหน้า  นั่นก็คือชีวิตของพวกเขากำลังจะเริ่มขึ้น  

             ไม่มีโอกาสได้เห็นแววตาของคุณพ่อครูเปิ้ลอีกในวันนี้  นั่นก็คือชีวิตบนโลกใบนี้  ได้จบลงแล้ว  ทำให้เกิดความคิดขึ้นมาว่า  หนึ่งชีวิตเริ่มส่วนอีกหนึ่งชีวิตจบ ครับท่าน...