การเขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอ
๒๑.๒๑ น. วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๕๓
ขอเริ่มต้นการเขียนบันทึกวันนี้ด้วยการขอบคุณ คุณพี่เทียมจันอีกเช่นเคยนะครับ ที่แวะมาให้กำลังใจ ในวันที่เครื่องกำลังจะดับลงไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่พอได้อ่านข้อความจากพี่ท่านแล้ว ความฮึดก็กลับมาอีกครั้งครับ วันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เหมือนดวงอาทิตย์ที่กำลังจะโผล่เหนือขอบฟ้าในยามเช้าของวันใหม่ ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับกำลังใจดี ๆ ที่มีให้...
ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปหลายวัน หลังจากที่ตัวเองไปแนะนำให้น้อง ๆ คนอื่นเขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอ แต่ตัวเองกลับไม่เขียนบันทึกไปหลายวันเลยทีเดียว แล้วอย่างนี้จะสอนคนอื่นเค้าได้ไหมเรา แต่ก็อย่างที่พี่เทียมจันทร์ว่านะครับ งานมันถาโถมเข้ามาจนบางครั้งร่างกายก็ล้าจนรับไม่ไหว เรี่ยวแรงก็หดหายไป แต่ความรู้สึกภายในยังอยากจะเขียนแต่หมดแรงซะก่อน
หลังจากอ่านหนังสือหยดน้ำแห่งจินตนาการแล้ว ผมเองก็ฝึกเขียนอยู่บ่อย ๆ ครับ เพียงแต่เป็นการเขียนลงสมุดบันทึก ว่างก็เขียน ว่างก็บันทึก เท่านั้นยังไม่พอครับ เริ่มต้นค่าย Summer Camp วันแรก พวกเราก็พานักเรียนลงมือทำสมุดบันทึกจากกระดาษรีไซเคิล เป็นสมุดทำมือว่างั้นเถอะ จากนั้นก็พานักเรียนเขียนหน้าปกสมุดบันทึก และมีการตกแต่งให้สวยงาม เพราะสมุดเล่มนี้จะเป็นสมุดประจำตัวของนักเรียน และใช้เขียนบันทึกกิจกรรมในแต่ละวัน
ฝึกเขียน จากการสังเกตนักเรียนพบว่า ส่วนมากแล้วนักเรียนจะเขียนบันทึกกันไม่เป็น พูดง่าย ๆ ก็คือให้เขียนจากความคิดของตนเอง จะเขียนกันไม่ค่อยได้ พอครูตั้งโจทย์ให้ก็เขียนได้ไม่กี่บรรทัด นักเรียนของเราส่วนมากไม่กล้าคิด กล้าลอง กล้าที่จะทำตามความคิดของตนเอง ถ้าให้ทำตามที่ครูบอก นั่นแหละถึงจะทำได้อย่างมั่นใจ นั่นก็คงเป็นเพราะสาเหตุอีกอย่างคือกลัวว่าทำไปแล้วอาจจะผิด สู้ดีแล้วอยู่เฉย ๆ ดีที่สุด ผลที่ตามมาก็คือไม่กล้าคิด ไม่กล้าที่จะแตกต่าง และไม่กล้าที่จะออกนอกกรอบเดิม ๆ ที่เคยถูกอบรมสั่งสอนกันมา
ค่ายที่พวกเราจัดปีนี้มีการวางกิจกรรมไว้อย่างหลากหลาย ภายในระยะเวลาสิบเจ็ดวันนี้ คาดว่านักเรียนที่เข้าค่ายจะได้รับความสนุกสนาน ประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตในวันข้างหน้า เริ่มจากการทำสมุดบันทึกในวันแรก ตามด้วยการจำลองเกมส์ 50:50 มาให้เล่นกันในวันที่สอง วันนี้เป็นวันที่สามแล้วสิ่งที่เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ในวันนี้ ก็คือเทคนิคการถ่ายภาพ
