พระโมคคัลลานะเรียนวิชาแก้ง่วง
๒๓.๑๗ น. วันจันทร์ ที่ ๘ มีนาคม ๒๕๕๓
วันนี้ถึงโรงเรียนก่อนแปดโมงเช้า เด็กปิดเทอมแล้วครูก็มาทำงานช้าหน่อย แต่ก็ไม่เกินแปดโมงเช้า ช่วงเช้าของวันนี้มีกิจกรรมให้ต้องออกแรงแต่เช้า คือการขนโต๊ะเก้าอี้ไปส่งที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต ๑ จากนั้นก็ขนโต๊ะจาก อพร. มา พรว. เพื่อเตรียมจัดสถานที่วันรับใบประกาศของนักเรียน ป.๖ และ ม.๓ ที่จบการศึกษาปีนี้ กว่าจะขนเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง พากันไปกินข้าวร้านลาบหน้าโรงเรียน แซ่บอีหลีเลยวันนี้ ระหว่างกินลาบ ก็ช่วยกันคิดกิจกรรมที่จะจัดในช่วงเปิดค่าย Summer ในวันพรุ่งนี้
วันนี้ช่วงบ่ายสอนติว เด็ก ป.๖ บางส่วนที่ยังมาติวเหมือนเดิม เพื่อไปสอบเรียนต่อ บ่ายมาอีกหน่อยประชุมคณะครูเรื่องเตรียมการจัดกิจกรรมค่าย Summer ใช้เวลาไปประมาณ สองชั่วโมง จากนั้นก็เป็นเวลาประมาณบ่ายสามโมง ต้องเข้าไปประชุมรวมทัั้งหมดที่ อพร. เริ่มประชุมในเวลา บ่ายสามโมงกว่า และสิ้นสุดการประชุมที่เวลา ห้าโมงเย็น
วันนี้มีงานหลายอย่างจ่อคิวจะเข้าเส้นชัย ด้วยเงื่อนไขของเวลาที่เป็นตัวกำหนด งานเข้าเยอะมากจนไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี ก็ได้แต่ทำนั่นนิด ทำนี่หน่อย แต่ไม่เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างหนึ่ง ดึกมาหน่อยน้องปีดออนเอ็มมา เนื่องจากไม่ได้คุยกันนานก็เลยคุยซะหน่อย แถมด้วยครูเปิ้ลซึ่งตอนนี้ไปเป็นคนด่านเกวียนซะเเล้ว แต่ทุกคนก็ยังไม่นอน ยังคงทำงานกันอยู่เช่นกัน
มาถึงตอนนี้เปลือกตาเริ่มมีน้ำหนักมากขึ้น และพยายามที่จะย้อยปิดลูกตาลงมาเรื่อย ๆ ทำให้ต้องออกเเรงบังคับกล้ามเนื้อให้ดึงเปลือกตาขึ้นอยู่บ่อย ๆ
ตอนนี้เปลือกตาปิดสนิท สมองมึนไม่ยอมคิดอะไรแล้ว แม้จะใช้วิธีแก้ง่วงตามอย่าง พระโมคคัลลานะข้อหนึ่งถึงเจ็ดแล้วก็ยังไม่ได้ผล ท้ายที่สุดต้องทำตามวิธีที่แปดที่พระพุทธเจ้าทรงสอน พระโมคคัลลานะไว้ว่า "สุดท้ายถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็นอนซะเลย" ฝันดีครับ...
