...

 

 

 

....  เราควรทำอย่างไรดีคะ กับมุมมอง ความคิดและทัศนคติในเรื่องนี้ เห็นกันจะ จะ ตาสว่างซะทีนะคะ  ... พี่น้องเอย ;)  จากบันทึกนี้ ของท่านอาจารย์

 Prof. Vicharn Panich    http://gotoknow.org/blog/thai-politics/343933 

... เราคนไทยยากจน จนขนาดเงินซื้อได้เลยรึคะ ...  คงไม่หรอก?คะ เรายังมีศักดิ์ศรี คุณค่าของเราอยู่ที่ความดี ... ไม่มีทาง เมืองไทยยังไม่สิ้นคนดี และไม่อยากให้เมืองไทยต้องสูญเสียคนดีๆ อีกแล้ว มันเป็นเรื่องเศร้ามากๆ ที่ได้ดูข่าว ในขณะที่คนชั่วตัวจริงยังลอยนวล ยังเชิดหน้าเสวยสุขได้อย่างไม่ละอายแก่ใจ ...  

 

เพลงปลุกใจ เพลงหนึ่งเมื่อครั้งไปเข้าค่าย เยาวชนอาสารักษาดินแดนกับทหารหาญผู้กล้า แม้นานมากแล้วตั้งแต่ ม.๒ แต่ก็ยังจำเนื้อเพลงได้เสมอ มิเคยลืมเลือน ... แล้ววันนี้ เพลงนี้ก็ผุดพรายในทรงจำอีกครั้ง ;)  เคยได้ยินกันไหมคะ  ... บรรพบุรุษของเราคนไทย ต้องเหนื่อยยาก ลำบาก ต่อสู้กันมา ยากมากแค่ไหน

 

“ จะอยู่อย่างไทย หรือจะอยู่อย่างทาส คิดให้เด็ดขาดเสียก่อนน้องพี่ ชาติไทยเคยถูกย่ำยี คิดดูสิ ท่านพลีชีพตน ...

ครั้งครากรุงเก่าถูกเผาซะจนปี้บ่น ปู่ย่าหลายคนต้องทนทรมาน ไม่เจ็บไม่จำบ้างหรือคนไทย รู้อยู่แก่ใจว่าถูกรุกราน ครั้งเก่าถูกเผาเมืองบ้าน จูงลูกจูงหลานกันแตกกระเซ็น  บ้านเมืองวายวุ่น ยังคุกรุ่นอยู่ด้วยเพลิงไฟ ทั้งศึกนอก ศึกใน ตั้งใจจะยึดเมืองเรา  

 

จึงวอนคนไทยที่ปันใจเป็นอื่น เพราะเขามาย้อมให้เราวุ่นวาย แบ่งแยกสีต่างๆ มากมาย เพราะจะได้ไทยฆ่ากันเอง พลิกย้อนกลับดูอดีตสิ เถิดน้องพี่คนไทยเราเอง ... ใครจะยอว่าท่านผู้ชุมนุมเก่ง สักวันคงเข้าใจ ”...  

แบบจำชื่อเพลงไม่ได้ค่ะ ขออนุญาติดัดแปลง เนื้อหาใหม่ตรงที่ขีดเส้นใต้ค่ะ ... 

 

… ไส้ศึกนอกไม่เท่าไหร่ไส้ศึกใน จะทะเลาะกันเอง ทุกข์ใจ เหมือนตายทั้งเป็น ...  เราคงไม่อยากเห็นประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เพราะคนที่ทุกข์ใจสุดก็เราคนไทยนี่ล่ะ   

 

... ไตร่ตรองดีๆ แล้วจะรับรู้ว่า สิ่งดีๆ ที่มีมากมายในบ้านเรา น่าภาคภูมิใจแค่ไหน ใยไม่รักษาไว้ ... จริงๆ แล้ว ไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า ... บ้านเมืองเป็นของเราทุกคน เราเหลือเพียงพี่น้องที่ยังร่วมหัวจมท้ายกัน คนที่ปรารถนาดีต่อมาตุภูมิอย่างแท้จริง หันหน้ามาพูดคุยกันดีๆ เถอะ แน่นอน สังคมเราใจกว้างพอ ...

 

... พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ก็คงต้องดูกันต่อไปว่าจะสามารถกลับมาเจรจาพูดคุยกันแบบผู้ดีๆ ได้หรือไม่ ... เราไม่อยากบอกว่า คนละขั้วทางความคิดชัดเจนขนาดนี้ เขาจะสามารถเปลี่ยนวิถี พลิกแนวทางและตาสว่างกันได้ไหม ประชาชีตัวเล็กๆ ไม่เท่าไหร่ และจะใช้เวลาเยียวยานานแค่ไหนหนอ เราพอจะหวัง และรอได้เห็นไหม

 

และจากมุมมองความคิดเห็นของท่านเทพฯ  ได้จุดประกายไว้อย่างน่าคิดค่ะ ;)

 

สุเทพ ไชยขันธุ์
เมื่อ ส. 13 มี.ค. 2553 @ 10:58

การเคารพ ตระหนักถึง ผลประโยชน์ของส่วนรวม ความดีงาม ความถูกต้อง เหตุผลอันพึงมี

  • การเรียนรู้ร่วมกันของทุกฝ่าย...

  • พลิกวิกฤติเป็นโอกาส

  • สานสัมพันธ์

  • แตกต่างแต่ไม่แตกแยก

  • บางครั้งเราก็ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน  ถอยคนละก้าว

  • ย้อนกลับมาทบทวน..ภาพรวมทั้งหมดว่าบ้านเราต้องการอะไรร่วมกัน

  • ต้องมีทั้งความต้องการร่วมกัน....ความต้องการที่แตกต่าง

  • หากเราคุยกันได้แบบสุนทรียสนทนาจะดีไหม

ทั้งหมดนี้ ดูเหมือนกำลังเป็นโลกอีกโลกหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่บ้านเราในวันนี้เลย

 

... ขอบคุณที่ผู้ชุมนุมยังรู้จักสิทธิ เสียงของตนเองอย่างสงบ สุขุม หากแต่ไม่เข้าใจผู้ชุมนุมจริงๆ ว่าต้องการอะไรกันแน่หนอ? อย่างน้อยที่สุด คิดถึงพ่อแม่  คิดถึงพ่อหลวง ถ้าเรารักตัวเองและคนที่รักเรา เราจะไม่ทำอะไรที่ทำให้ ตัวเราเอง หรือคนที่รักทุกข์ใจเลย ... แค่นี้เองชีวิตแห่งความสุข สงบ มิต้องไปทำอะไรยิ่งใหญ่ ... เรื่องเล็กๆ เพื่อบ้านเมืองแค่นี้ เราจะทำกันมิได้เลยเชียวฤา ? คะ

 

คิดถึงเหตการณ์ช่วงญี่ปุ่นสมัยก่อน เค้ายังเสียสละชีวิตได้ เพื่อมาตุภูมิ เพื่อศักดิ์ศรี เพื่อความดี กล้าต่อสู้เพื่อความถูกต้อง... เราคนไทยยังไม่วิกฤติขนาดนั้น เราแค่เพียงเสียสละด้วยจิตสำนึกดีๆ ... หากเมื่อถึงคราวสุดวิสัยจริงๆ สำหรับคนที่รักบ้านเมืองแล้ว มั่นใจนะคะว่า เราจะยอมเสียสละพร้อมร่วมใจ ยอมทำอะไรก็ได้ทุกสิ่งอย่าง เพื่อให้มาตุภูมิอันเป็นที่รัก กลับมาสุขสงบดังเดิม ... ยังหวัง ยังรอ  ;)