“ผู้เขียนขอออกตัวว่า บางประโยค บางช่วง บางตอนที่ได้ฟังการบรรยายเรื่อง หนทางสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนในระบบสุขภาพ จาก อ.นพ.จรัส สุวรรณเวลา นั้น... ลึกๆแล้วอยากเรียนว่า มันพอรู้ มันพอเห็น ว่ามันเป็นจริง... แต่ขอไม่สนับสนุนจนออกนอกหน้า เพียงขอนำสไลด์ที่เก็บได้มาฝาก... สุดแต่เพื่อนๆจะคิดตามกันไป”

โปรแกรมการประชุมวิชาการคราวนี้เริ่มด้วยการบรรยายเรื่อง หนทางสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนในระบบสุขภาพ โดย ศ.นพ.จรัส สุวรรณเวลา เป็นการกล่าวถึงสิ่งสำคัญต่างๆที่เปรียบเสมือนพายุอันส่งผลกระทบจนอาจทำให้เกิดสั่นคลอนและความไม่ยั่งยืนของการบริการสุขภาพได้ ซึ่งหลายประเด็น... เป็นเพียงเพราะ “เราเอง”

 

อาจารย์กล่าวว่า

ความยั่งยืน (Sustainability) เกี่ยวข้องกับความยั่งยืนของผลผลิต (Sustainable Production) ซึ่งประกอบด้วย ความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อม(Sustainable Environment) และ ความยั่งยืนของทรัพยากรธรรมชาติ(Sustainable Natural Resources) ก่อให้เกิด ความยั่งยืนของการบริการ(Sustainable Service) และ ความยั่งยืนของการบริโภค(Sustainable Consumption)

อาจารย์พูดถึงพายุ 8 ลูกที่โหมถล่มวงการสาธารณสุข ทำให้สั่นคลอน จนเกิดความไม่ยั่งยืน และอาจจะล้มไปในที่สุด หากเราไม่ช่วยกัน พายุ 9 ลูกที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย (เขย่าวงการ...โรค...)ที่เกิดขึ้นได้แก่ พายุลูกที่

1. การเปลี่ยนแปลงความรู้ : ที่มากมายจนทำให้เราอาจ ไม่รู้ ตามไม่ทัน หรือถูกหลอก

2. การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีราคาแพง : ความเจ็บป่วยในบางโรคล้างผลาญผู้ป่วยและครอบครัว พวกเราโรงเรียนแพทย์ตระหนักน้อย เงินสะสมตลอดชีวิตของผู้ป่วยอาจถูกใช้เพื่อการรักษาจนหมด หากเบิกได้ก็เป็นค่าใช้จ่ายจากรัฐบาลที่เก็บจากภาษีพวกเรา จึงเป็นเรื่องของความชั่งใจว่าเกิดความคุ้มค่าหรือไม่ มีกำลังสู้พอหรือไม่ พวกเราบุคลากรทางการแพทย์ต้องไวต่อปัญหาที่เกิด

3. การเปลี่ยนแปลงของโรคและสุขภาพ (Change in Disease and Health) เช่นโรคระบาดใหม่

4. การเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรในกลุ่มโรคต่างๆ (Demographic Change)

 

: ยกตัวอย่าง โรคอ้วน ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมการเลี้ยงดู หรือการชลอความแก่ หรือมีคำถามว่า แล้วมีความจำเป็นหรือไม่? 

 ...อาหารเสริมต่างๆต้องดื่มหรือกินมากเท่าไหร่จึงได้ปริมาณสารที่ต้องการ เป็นโอ่ง?...คุ้มค่าใช้จ่ายหรือจำเป็นหรือไม่? ...”

“...ที่เอ่ยมาไม่ได้ต่อต้านธุรกิจเหล่านี้ แต่ที่เป็นปัญหาคือ เรามีทางเลือกอื่นหรือไม่ที่ไม่เสียสตางค์...ถ้าเราไม่เดือดร้อนก็ทำไปเถอะ... แต่มันเป็นความเย้ายวน... เสพแล้วติด...”

“...ใช้ตามฐานะ อย่าให้ตัวเองเดือดร้อน...”

“...ที่สำคัญประชาชนเข้าใจมั้ย?... เราในฐานะผู้ช่วยประชาชนเข้าใจมั้ย?...”

(ติดตามต่อบันทึกหน้าค่ะ)