P3

เมื่อสักครู่หนึ่งที่ผ่านมา  มีผู้ชายคนหนึ่ง  รูปร่างท้วมๆ  ตัดผมสั้นเกรียน  นุ่งกางเกงยีนส์สะอาด  มายืนที่หน้าห้องพักของครูอ้อย  พร้อมกับประณมมือไหว้ครูอ้อย  และ  พูดว่า.....สวัสดีครับพี่.......

สงสัยครูอ้อยคงทำหน้ามีเครื่องหมายคำถาม  เขาเลยพูดต่อว่า.....ผมชื่อ........

*****

หลังจากทักทายกันแล้ว  ครูอ้อยเชิญให้นั่ง  และจำได้แล้ว  เพียงแต่  ใบหน้า  การพูดจา  เปลี่ยนไป  เขาก็เลยบอกว่า......ผมป่วยเสียหลายปี   เกือบตายไปหลายหน   ด้วยหลายโรค  คิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง   และทุกครั้งก็รอดตาย

*****

ในอดีต  ลูกของเรา ทั้ง สองครอบครัว เรียนที่โรงเรียนมัธยมเดียวกัน  ลูกสาวของครูอ้อย คนที่สามไปเรียนพิเศษที่บ้านครูท่านนี้  และระยะนั้น  ครูอ้อยกับภรรยาของเขา  ทำผลงานทางวิชาการ รุ่นเดียวกัน   แต่ครูอ้อย.....ผ่านก่อน

*****

อาการที่เธอป่วยนั้น  ที่หนักหนา ก็คือ เส้นเลือดหัวใจตีบ  ปลายเส้นเลือดสมองตีบ......เพิ่งหัดพูด  หัดเดิน  และ  จำได้บางส่วน

ครูอ้อย ดีใจที่เธอยังจำกันได้  และเขาก็คิดถึง พ่อบ้านของครูอ้อยด้วย 

ก่อนจากกัน.....เธอถามว่า.....พี่อ้อยรู้ไหมว่า  ผมรอดตายเพราะอะไร 

ครูอ้อยบอกว่า  ......ไม่รู้สิ แต่อยากรู้จัง 

เธอบอกว่า  เพราะ ผมง้างปืนไม่ออก  มือก็ไม่ได้  เท้าก็ไม่สำเร็จ  เลยรอดตาย....ครับ 

ฮา.....