ถึงจะตาย....แต่ก็ตายไม่เหมือนกัน
เรื่องบุญวาสนา 5 ประการ ประกอบด้วย
1.ว่าด้วยเรื่อง "อายุวัฒนะ"เด่นดัง...ร่ำรวย...สวยหล่อ...อ่อ่นวัย ใครว่าพญายมไม่สน !
2.ว่าด้วยเรื่อง"ลาภยส สรรเสริญ" บุญวาสนา เงินทอง ลาภยศ สรรเสริญ มีแหล่งที่มาจากไหน
3.ว่าด้วยเรื่อง "สุขภาพพลานามัยดีทั้งกายและใจ"อะไรเป็นเหตุของการเจ็บป่วย
4.ว่าด้วยเรื่อง "กุศลจิตมั้นคง"กุศลภายนอกและกุศลภายใน เราอยู่ระดับไหนของความเป็นคน
5.ว่าด้วยเรื่อง"ละสังขารอย่างสงบสุข" ถึงจะตาย...แต่ก็ตายไม่เหมือนกัน
มาว่าด้วยเรื่องที่ 5 "ละสังขารอย่างมีสุข" บุญวาสนาอันดับสุดท้าย คือการที่บุคคลหนึ่ง เมื่อถึงวาระที่ต้องตายจากโลกนี้ไป จิตวิญญาณของเขาสามารถออกจากร่างกายไปอย่างสงบเป็นสุข นี่เรียกว่า คนมีบุญที่ได้"ตายดี"
ส่วน"ตายไม่ดี" เป็นการตายที่ไม่ปกติ ไม่เป็นไปตามธรรมชาติ และนอกจากนี้ ยังมีไม่น้อยที่ตายอย่างไร้อิสรภาพ ต้องตายอยู่ในคุก ในตะราง กระทั่งถูกประหารชีวิต
ที่กล่าวมาคือ ไม่ตายดี ถือว่าเป็นการตายที่ไม่มีบุญวาสนา แน่นอนเหลือเกินว่า ทุกคนย่อมอยากจะตายดี ได้ตายอย่างเป็นสุข เพื่อจะได้ไปสู่สุคติ แต่
ไครละจะเลือกได้
ลักษณะและอาการการตายของคนเราต่างคนต่างยากที่จะล่วงรู้การตายที่ไม่ดีดูได้จาก
1.ลักษณะการตาย
2.อาการที่ตาย เช่น คนที่ตายก่อนอายุขัยอันควร ที่ไม่ใช้แก่ตาย เหล่านี้ล้วนมีลักษณะการตายผิดปกติวิสัย ตายไม่น่าดู อุจาดตา น่ากลัว น่าสยดสยอง
ลักษณะการตายที่ผิดปกติวิสัยนี้ พบได้ทุกเพศ ทุกวัย ทุกชั้น ทุกฐานะ ไม่ว่า แก่หรือหนุ่ม
โดยทั่งไป คนที่กำลังจะตาย จิตมักพะว้าพะวง ห่วงใย อาลัย อาวรณ์ อาการภายนอกที่เห็นได้คือ ร่างกายเกร็งทั้งตัว ชักกระตุก กระวนกระวาย ผวา หายใจถี่ อาการดังกล่าวเป็นผลสะท้อนจากสภาวะจิตที่หวาดกลัว หวั่นวิตก เพราะความไม่อาจรู้ว่าจะไปไหนมืดมนต่อทางข้างหน้า ทั้งใจไม่ยอมรับว่าชีวิตกำลังจะสิ้นสุด จึงดิ้นรนขัดขืนต่อความตายที่มาถึง เช่นนี้เรียกว่า "ตายด้วยอาการไม่สงบ"
การตายด้วยลักษณะที่ผิดปกติวิสัย หรือการตายด้วยอาการไม่สงบนับเป็นการไร้บุญวาสนาข้อ "ละสังขารโดยสงบสุข"บุญวาสนาข้อนี้...แม้จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ชีวิตคนเราจะต้องรอ แต่เป็นข้อที่สำคัญมาก ทั้งนี้เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันโยงใยไปถึงภพภูมิเบื้องหน้า " ดังนั้นกระผมผู้เขียนนำมาแบ่งปันจึงขอให้ทุกคนรักสามัคคีกันช่วยเหลือซึ่งกันและกันครับชาติบ้านเมืองจะได้อยู่กันอย่างมีสุขคนรุ่นต่อไปจะได้อยู่กันอย่างมีความสุข"และขอถามเพื่อเป็นข้อคิดสักหนึ่งข้อครับถามว่า
ก่อนตาย 7 วัน"ถ้าคุณรู้วันตาย คุณจะทำอะไร"
ผมจะทำความดีทุกอย่างที่ทำได้ครับ ทุกวันครับ
มนุษย์ในโลก พากันดิ้นรน ไขว่คว้า
เพียงเพื่อลาภ สัการะ ชื่อเสียงจอมปลอม
อันเปรียบดังฝุ่นธุลี ลมพัดก็จากหาย....
โลกเหมือนเวทีกว้าง ปิดฉากพลันสิ้นสูย
คราวอยู่...ไม่น่าหลง คราวตาย....ไม่น่าหวั่น
หมดห่วง...ก็หมดทุกข์ จิตใจย่อมเป็นสุข...สงบชั่วนิรันดร์
สวัสดีค่ะ
ขอไปคิดประเดี๋ยวนึงค่ะ
สวัสดีครับ คุณเดชา
เตรียมตัวก่อนตาย เตรียมกายก่อนแต่ง
เวลามันน้อยไป คิดไม่ออกครับ บอกด้วยครับ สาธุ
ขอให้พระเจ้าตอบรับทุกคำวิงวอนขอครับ
มีความรู้สึกว่าคนเราเกิดมาชดใช้กรรม ความตายเกิดกับเราได้ทุกเวลา
ใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท
ตื่นขึ้นมาแต่ละวันพึงระลึกว่า วันนี้เป็นวันแรกของวันที่เหลืออยู่ ต้องมีสติทำดีทุกๆวันค่ะ
***ทางศาสนาบอกให้เราหมั่นบริหารจิต เพื่อสุขภาพทางจิตที่ดีครับ
***เพราะจิตที่ฝึกดีแล้วย่อมนำความสุขมาให้ มีคุณค่าล้นเหลือ