โอ้...ตายแล้วอย่างนั้นโยมไม่เชื่อแล้วละ.

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจาตอนที่แล้วเกี่ยวกับการถามตอบกันระหว่างพระกับโยมในยุคโบราณคือว่าพระยามิลินท์ถามแล้วก็ตั้งใจฟัง  ส่วนครูปูรณกัสสปะก็จนใจไม่รู้จะตอบอย่างไรเลยกลายเป็นผู้นิ่งอยู่ในที่นั้นแล

ต่อมาพระยามิลินท์ไปยังสำนักครูมักขลิโคศาล หลังจากทักทายปราศรัยกันแล้วเอ่ยถามปัญหาว่า...เมื่อคนเราหญิงชายในโลกนี้ได้ทำทั้งดีและทำชั่วผสมกันไปแล้วจะมีผลอะไรในชีวิตหรือไม่ครับ...

ฝ่ายครูมักขลิโคศาลว่า...โอ้ พระราชา ผลบุญผลกรรมไม่มีดอก  คนเคยเป็นพระราชาเมื่อตายไปแล้วเมื่อเกิดมาใหม่ในโลกนี้ก็ยังคงเป็นพระราชาเหมือนเดิม คนอื่น ๆ เป็นอย่างไรพอเกิดมาใหม่ก็เป็นคนอย่างนั้นเหมือนเดิมละ คือเคยเป็นคนรวยก็เป็นคนรวยอยู่อย่างนั้น  เป็นคนอนาถาก็เป็นคนอนาถายากจนเข็ญใจอยู่อย่างนั้น...

พระยามิลินท์ก็ถามต่อไปว่า...แล้วคนต้องโทษที่ตัดตีนสินมือเมื่อตายไปเกิดมาใหม่ก็ต้องโดนตัดตีนสินมือตลอดชาตินั้นรึ...อย่างนั้นพระราชา...ครูมักขลิโคสาลกล่าว...พระยามิลินท์อุทานว่า...โอ้...ตายแล้วอย่างนั้นโยมไม่เชื่อแล้วละ...ซึ่งครูมักขลิโคศาลก็จนใจว่าจะอธิบายอย่างไรให้เข้าใจได้...

หลังจากกลับวังแล้วพระยามิลินท์บ่นกับตนเองว่า...ใครหนอจะรู้สัจธรรมที่แท้จริงพอจะตอบข้อสงสัยของเราได้หนานี่...

โปรดติดตามเรื่องเล่าตอนต่อไป...อิ อิ อิ.