ปวดหัวจัง.....

               

   ๒ วันแล้วที่ตื่นนอนตอนเช้ารู้สึกมีอาการปวดหัว อย่างไม่ทราบสาเหตุ พยายามมองหา ว่าอะไรเป็นปัจจัยของการปวดหัวในครั้งนี้

พยายามทบทวนพฤติกรรมว่าได้ทำอะไรลงไปบ้าง หรือเป็นเพราะว่าอ่อนเพลียจากการเดินทางเข้าสู่เมืองหลวงเมื่อสองวันก่อน

เป็นเวลากว่าปีแล้วที่ไม่ได้นั่งรถเมล์ในเมืองหลวง ไม่ได้เดินที่สนามหลวง และท่าพระจันทร์ ไปสัมผัสอากาศที่ร้อนอบอ้าว ร่างกายร้อนผ่าวกับอากาศเมืองกรุง ซึ่งต่างจากที่เชียงรายอากาศยังเย็นสบาย

สัมผัสอากาศร้อนบนท้องถนน แล้วหลบไปค้นหาเอกสารที่หอสมุดแห่งชาติ ที่เปิดแอร์จนเย็นฉ่ำ

กว่า ๕ ชั่วโมง ที่ได้ไอเย็นจากแอรคอนนิชั่น รู้สึกเย็นสบายอุรา

กลับมาร้อนอีกครั้งเมื่อนั่งรถมาหมอชิตอีกเพื่อเดินทางกลับเชียงราย

คำคืนนี้นอนนั่งสบายอุรากับรถปรับอากาศของบริษัทสมบัติทัวร์

ถึงเชียงรายในเวลาเช้า อากาศทำไมหนาวจัง ๗ โมงกว่าแล้วทำไมท้องฟ้ายังมืดครึม หรือว่าฝนจะตก

เมื่อฟังข่าวสารที่มีการรายงานว่า

          “ที่เชียงรายหมอกควันไฟจากการเผาป่าเป็นฝุ่นขนาดเล็กกว่า ๑๐ไมครอนสามารถผ่านการกรองของร่างกายเข้าไปตกค้างและทำอันตรายกับระบบทางเดินหายใจ”

          ทำให้ถึงบางอ้อ ว่าทำไมหายใจรู้สึกขัดๆ และปวดหัว ที่แท้ เกิดจากหมอกควันไฟที่มีคนใจร้ายไปเผาป่า

          แทบไม่น่าเชื่อเลยว่า จะเห็นเศษใบไม้ใบหญ้าที่ถูกเผาไหม้ดำลอยลงมาให้ตลอดทั้งวัน มองหาควันไฟที่ใกล้บ้านก็ไม่มี แล้วนี่เขาเผาป่ากันที่ไหน ควันไฟจึงมาถึงนี้ ทำไมคนช่างใจร้ายกับฉัน

          ฉันทำผิดอะไรธรรมชาติจึงได้ลงโทษตัวฉันเช่นนี้ หรือเป็นเพราะกรรมที่ฉันชอบเผาป่าเล่นตอนเป็นเด็ก

          แล้วนี้ฉันจะต้องทนสภาพเช่นนี้อีกกี่วันกี่เดือน

          ฉันรู้สึกว่าปวดหัวจัง.....