การเขียนเป็นการเยียวยาได้

หยดน้ำแห่ง จินตนาการ

 

   
   
   

        "กลั่นความคิด สู่การเขียน เพื่อเยียวยา ค้นหาแรงบันดาลใจ ให้พลังชีวิต" ข้อความสั้น ๆ ที่พิมพ์แปะไว้บนหน้าปกหนังสือ ก่อนที่จะพลิกไปเจอกับข้อความอีกชุดที่อยู่ปกด้านหลังว่า "

         การเขียนทำให้้ผมรู้สึกว่า ชีวิตมีพลังมากขึ้น เพราะชีวิตชัดเจนขึ้นกว่าเมื่อหลายปีก่อน เราจะรู้ว่าทำอะไร งานเราจึงชัดเจนขึ้น ชีวิตส่วนตัวก็ชัดเจนขึ้น ความชัดเจนว่าเรากำลังคิดอะไร และจะทำอะไรดีกับการมีชีวิตอยู่ มันหล่อเลี้ยงเรา"

         ผมอ่านปกหน้าปกหลังและขยับสายตาไปดูราคาหนังสือ และตัดสินใจที่จะควักตังค์ในกระเป๋าให้กับพนักงานขาย ร้านบุ๊คสเตชั่นในทันที หลายคนอาจเคยได้รู้จักนายแพทย์วิธาน ฐานะวุฑฒ์ มานานแล้ว แต่สำหรับผมนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับท่าน (ทางหนังสือเท่านั้น)

         หลังจากที่ได้พูดคุยกับท่านผ่านทางตัวอักษรผมรู้สึกชื่นชม และประทับใจท่านมากเลยทีเดียว ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะแนวทางและวิธีการเกี่ยวกับการเขียน ที่ท่านได้สอนไว้ในหนังสืออย่างเรียบง่าย และสามารถทำตามได้อย่างไม่ยากนัก ประกอบกับช่วงวัยและเวลาของชีวิตในช่วงนี้ ผมมีความสนใจเรื่องการเขียน และพยายามจะฝึกเขียน เพื่อพัฒนาตนเองให้สามารถเขียนได้ เขียนแล้วคนอื่นเข้าใจในสิ่งที่ต้องการสื่อสารออกไป แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเขียนไปในทิศทางใดถึงจะดี

 
        หลังจากที่อ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว และกลับมาอ่านอีกหลายรอบ ทำให้ผมได้รู้ว่า การเขียนเป็นงานที่มีประโยชน์ต่อตัวเราเองมาก ๆ และในหนังสือท่านก็ได้แนะนำขั้นตอนการเริ่มเขียน จากสิ่งง่าย ๆ ใกล้ตัว ไปสู่การเขียนที่มีความลุ่มลึกมากขึ้้น โดยท่านได้อธิบายถึงลำดับขั้นของการเขียน ให้เราได้เห็นอย่างชัดเจนเป็น ๔ ระดับ คือ


        ๑. การเขียนระดับที่ ๑ Downloading เป็นการเขียนที่ผู้เขียนทำตามแบบเดิม ๆ ของตัวเอง ใช้ชุดข้อมูลเก่า ๆ เดิม ๆ เหมือนกับการดาวน์โหลดข้อมูลในคอมพิวเตอร์


        ๒. การเขียนระดับที่ ๒ Seeing เป็นการเขียนที่ผู้เขียนใช้เวลาอยู่กับการรับรู้ ว่าอะไรกำลังอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นภาพ เสียง ความรู้สึกต่าง ๆ รับรู้ว่าความเป็นจริงที่อยู่ตรงหน้านั้น คืออะไรบ้าง เป็นการเปิดความคิด หรือทำความคิดของเราให้คมชัด ว่าขณะนั้นกำลังเกิดอะไรขึ้น
       

       ๓. การเขียนระดับที่ ๓ Sensing เป็นระดับอารมณ์ ความรู้สึก เมื่อมองเห็น รับรู้เรื่องราวภายนอก ความจริงภายนอก แล้วก็ต้องถามตัวเองว่า "ความจริงที่กำลังเกิดขึ้นภายในจิตใจของเรามีอะไรบ้าง เป็นการเขียนโดยใช้หัวใจ และขั้นตอนนี้เมื่อเขียนแล้วจะมีความรู้สึกเหมือนว่าเรา "โป๊" อาจจะรู้สึกเขิน ที่ต้องเปลือยความคิดลึก ๆ ของตนเองให้คนอื่นได้รู้

       ๔. การเขียนระดับที่ ๔ Presensing เมื่อการเขียนของเราลงลึกมาถึงระดับนี้ เราจะค่อย ๆ พบอะไรบางอย่างในตัวเราที่มีความหมาย ศักยภาพบางอย่างที่ซ่อนอยู่ ในตัวเราจะค่อย ๆ ปรากฏออกมา เราจะสัมผัสความเป็นตัวตนที่แท้จริงของเราได้ ความคิดสร้างสรรค์ที่แสนมหัศจรรย์ ไอเดียบรรเจิด ความรู้ใหม่ ๆ จะปรากฏออกมาในระดับที่ ๔ นี้เท่านั้น


       ท้ายที่สุด หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมได้รู้ว่า การเขียนเป็นการเยียวยาได้ด้วยครับ ขอทิ้งท้ายด้วยข้อความในหนังสือหน้าดังนี้


                  "ฉันเขียนก็เพื่อค้นหาว่า
                    ฉันกำลังคิดอะไรอยู่
                    ฉันกำลังมองหาอะไรอยู่
                   ฉันกำลังเห็นอะไร และ
                   สิ่งเหล่านั้นมีความหมายอย่างไร
                   รวมไปถึงสิ่งที่ฉันต้องการ
                   และสิ่งที่ฉันกลัว"


        มา ลองฝึกเขียนกันดีไหมครับ สำหรับท่านที่ยังไม่ได้เริ่มต้น...