การเปลี่ยนแปลงคนอื่น ควรเริ่มด้วยการเปลี่ยนแปลงที่ตัวเอง
ในหมู่ผู้บริหาร มักจะได้ยินผู้บริหารหลายท่านบ่นๆมาว่าเขาเองนั้นต้องการพัฒนาเต็มที่ แต่ว่าบุคลากรไม่เห็นความสำคัญ ยังคงทำงานเหมือนๆเดิม ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ไม่ยอมทำตาม
ในวงการนักวิชาการ นักวิชาการก็มักจะบ่นว่ามีนวัตกรรมเข้ามา แต่ผู้ใช้ไม่ค่อยเห็นความสำคัญ ไม่ยอมเปลี่ยนตามที่บอก
มีตัวอย่างอีกมากมายหลายตัวอย่างครับ ที่คนเรามักต้องการเปลี่ยนคนอื่นเพียงแค่ใช้ "คำพูด" เพื่อให้คนอื่นเปลี่ยนตาม พอคนอื่นไม่เปลี่ยนตามก็ไปต่อว่าต่อขานว่าเขาไม่เข้าใจ ไม่เห็นความสำคัญ
ผมว่าวิธีการเปลี่ยนคนอื่นด้วย "คำพูด" ด้วยการ "อบรม" ด้วยการ "ออกคำสั่ง" ผมว่ามันดูง่ายไปหน่อยครับ อาจจะเปลี่ยนได้แค่รูปแบบตามคำสั่งชั่วครั้งชั่วคราว แต่ไม่ยั่งยืนครับ
การเปลี่ยนคนอื่นอย่างยั่งยืน จะต้องมาจาก "ภาวะผู้นำ" ของผู้ที่ต้องการจะเปลี่ยนครับ
และ ภาวะผู้นำ ไม่ใช่มาจาก "ตำแหน่ง" มาจาก "องค์ความรู้ที่ทันสมัย" หรือ "นวัตกรรมนำเข้าที่ดีเลิศ" ที่หลุดมาจากปาก แต่ภาวะผู้นำมาจาก "การกระทำจริงให้เกิดผลจนคนอื่นเขาศรัทธา" ครับ
เมื่อผู้นำเปลี่ยนตัวเองด้วยการกระทำจริง ตาม "องค์ความรู้ที่ทันสมัย" หรือ "นวัตกรรมนำเข้าที่ดีเลิศ" จนประสบผลสำเร็จอย่างแท้จริง คนอื่นเขาก็ศรัทธาและทำตามเองครับ โดยไม่ต้องสั่งไม่ต้องบังคับ
แต่กว่าจะถึงจุดที่คนอื่นเขาสมัครใจทำตามเองด้วยความศรัทธา คงจะต้องทำให้หนัก ทำให้มาก และทำให้นาน โดยไม่ต้องไปสนใจใคร ไม่บ่น ไม่เบื่อ ไม่ท้อ แม้จะมีอุปสรรคนานัปการ
ความยากของ "ภาวะผู้นำ" จึงอยู่ที่ตรงนี้ครับ
ยากที่ "การกระทำ"ครับ ไม่ใช่ยากที่ "คำพูด"
ชอบตรงนี้ครับท่านอาจารย
"เมื่อผู้นำเปลี่ยนตัวเองด้วยการกระทำจริง ตาม "องค์ความรู้ที่ทันสมัย" หรือ "นวัตกรรมนำเข้าที่ดีเลิศ" จนประสบผลสำเร็จอย่างแท้จริง คนอื่นเขาก็ศรัทธาและทำตามเองครับ โดยไม่ต้องสั่งไม่ต้องบังคับ"
ขอบพระคุณสำหรับอาหารความคิดในเช้านี้ครับ
เหมือนครูที่พยายามสอนนักเรียน ให้มีระเบียบ
วินัย แต่งกายสุภาพ พูดจาไพเราะ ตรงต่อเวลา แต่ครูบางคนก็ทำไม่ได้
ลูกน้องดี ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ยังไม่ดี
เป็นแบบอย่าง" จึงจะเกิดประโยชน์และ
คุณค่า นะคะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านรองหนุ่มเล็กใจใหญ่
... ผู้นำ สำคัญมากๆสำหรับการนำพาองค์กร
ถ้าหัวงูขยับ หางก็จะส่ายตาม ... ขอบคุณค่ะ
เรื่องนี้ NO COMMENT ค่ะท่านรอง
เคยคิดไปแล้ว เกือบตาย!!
ตำแหน่งที่ดีที่สุดคือตำแหน่ง "ที่นั่งในใจคน"
คนที่พูดว่าตัวเองเป็นผู้รู้ แต่ไม่ปฎิบัติถือว่า "รู้ไม่จริง"
ถ้ารู้และสามารถปฏิบัติให้เห็นเป็นเชิงประจักษ์ จึงจะถือว่าผู้นั้นเป็น "นักปราชญ์
ที่เก่งแต่คิดทฤษฎี แต่ไม่เคยปฏิบัติ
มาอ่าน "ยากที่ "การกระทำ"ครับ ไม่ใช่ยากที่ "คำพูด"
"ความอดทน เป็นความงาม"
มาเยี่ยมด้วยความสุดคะนึงค่ะ
ภาวะผู้นำ..คนนั้นต้องชนะตนเองก่อนเน๊าะท่านรองฯ..รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง สู้ชนะตนเองครั้งเดียวเป็นไม่มี...ดังนั้นความเป็นเลิศของผู้บริหารคงต้องฝึกรบในสนามรบในใจตนเองให้ชนะเป็นส่วนใหญ่..เมื่อประพฤติงาม การกระทำก็งาม คนเห็นเกิดศรัทธาเลื่อมใส..ต่อไปเป็นผู้บริหารในใจคนทำงานแน่นอน..แต่ส่วนใหญ่พ่ายแพ้..ก็เป็นเลิศในใจคนทำงานระดับพอใช้กันนะคะ...เพราะผู้ใต้บังคับบัญชาของครูอ้อยเล็ก ก็คิดบวกตลอดเลย..ไม่มีใครเพอร์เฟกซ์..จงมองแต่ส่วนดีของเขาเถิด..แล้วเราจะสุขในการทำงาน..ตามประสาผู้ใต้บังคับบัญชา..
...เพราะผู้ใต้บังคับบัญชาของครูอ้อยเล็ก
แก้คำผิดค่ะ..เพราะผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างครูอ้อยเล็ก
สวัสดีค่ะท่านรอง...บันทึกนี้ที่ถูกใจ..สุดๆค่ะ
* ผู้บริหารทำตัวน่ารัก ครูอิงสู้ตายทำงานด้วยความทุ่มเทสุด ๆ แต่ถ้าผู้บริหารทำตัวไม่น่าเคารพ ไม่น่าศรัทธา ครูอิงก็จะทำเฉพาะที่ท่านสั่ง ไม่สั่งก็ไม่ทำ
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาเสริมเติมเต็มเรื่องภาวะผู้นำ
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาชมและมาให้กำลังใจ
* เหมือนครูที่พยายามสอนนักเรียน ให้มีระเบียบ
วินัย แต่งกายสุภาพ พูดจาไพเราะ ตรงต่อเวลา แต่ครูบางคนก็ทำไม่ได้
(นี่แหละครับ ปัญหาของการปลูกฝังคุณธรรม ประมาณว่า คุณธรรม คือ คุณ-นะ-ทำ )
ลูกน้องดี ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ยังไม่ดี
(การบริหารก็ทำนองเดียวกันครับ ผู้บริหารต้องการให้ลูกน้องเปลี่ยน แต่ตัวเองไม่ยอมเปลี่ยน)
เป็นแบบอย่าง" จึงจะเกิดประโยชน์และ
คุณค่า นะคะ
ตรงประเด็นเลยครับ ขอบคุณมากครับ
*
ผู้นำ สำคัญมากๆสำหรับการนำพาองค์กร
ถ้าหัวงูขยับ หางก็จะส่ายตาม
ครับ หัวงูขยับ คือ ขยับทำจริง ครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับท่านรองฯ
ผมเอง ก็เคยพบสภาพ "เกือบตาย" เหมือนกันครับ
ขอบคุณครับ
ครับ ทฤษฎี ต้องมาหลังจากการปฏิบัติแล้วครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากนะครับ สำหรับกำลังใจและข้อคิดเห็นเสริมเติมเต็ม
ครับ ก่อนชนะคนอื่น ต้องชนะตัวเองก่อนครับ
ขอบคุณครับ