Tom รู้สึกคุ้นกับกระจกบานนี้เหมือนเคยเห็นมาก่อน แต่ไม่ได้เล่าให้ Jane ฟังว่าเคยเห็นมันในฝัน เพราะไม่อยากให้ Jane ไม่สบายใจ คืนนั้น Jane นั่งมองตัวเองในกระจกด้วยความสุข
Tom : Jane คุณดูมีความสุขมากเลยนะครับ
Jane : ค่ะ ฉันชอบบ้านหลังนี้และกระจกบานนี้เพราะมันสวยมาก ขอบคุณมากนะคะ Tom ที่คุณทำทุกอย่างเพื่อฉัน
เมื่อทั้งคู่เข้านอนเหตุการณ์แปลก ๆ ก็เกิดขึ้น Tom ได้ยินเสียงเหมือนมีคนอยู่ในห้อง เขาคิดว่า Jane คงเดินไปเข้าห้องน้ำแต่ Jane ยังคงนอนอยู่ข้าง ๆ เขา แล้วนั่นเสียงใครล่ะ Tom จึงลุกออกจากเตียง ภาพที่เขาเห็นเป็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากกระจกแต่เหมือนมีอะไรบางอย่างฉุดดึงตัวเธอไว้ หญิงสาวร้องขอให้เขาช่วย นี่มันความฝันหรือความจริงกันแน่ เขาหยิกแขนตัวเองมันรู้สึกเจ็บ เขารู้ทันทีว่ามันเกิดขึ้นจริง ก่อนที่เขาจะตะโกนออกมา Jane ก็คว้าแขนเขาพร้อมพูดว่า
Jane : Tom คุณยังไม่นอนหรือค่ะ แล้วภาพนั่นก็เลือนหายไป
Tom : อ้อ พอดีผมลุกไปเข้าห้องน้ำมา กำลังจะนอนจ๊ะ นอนเถอะ
Tom ไม่อยากเล่าเหตุการณ์ที่เห็นให้ Jane ฟัง เพราะไม่อยากให้ Jane ตกใจกลัวและคิดว่าเขาเพ้อเจ้อ คิดไปเอง เขาต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนี้กันแน่
เช้าวันใหม่ Tom ออกไปทำงาน ส่วน Jane ทำงานอยู่ที่บ้านเพราะ Jane เป็นนักเขียน หลักจากที่ Tom ออกจากบ้านไปแล้ว เขาตัดสินใจไปสอบถามความจริงจากนายหน้าขายบ้าน เมื่อไปถึง
Tom : ขอโทษครับ Alex ผมมีเรื่องให้ช่วยหน่อย
Alex : มีอะไรให้ช่วยครับ
Tom : คุณช่วยเล่าเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวเจ้าของบ้านคนเก่าให้ผมฟังหน่อย เพราะมีเหตุการณ์แปลก ๆ เกิดขึ้นกับผม
Alex : ไม่มีอะไรหรอก พวกเขาย้ายไปอยู่ที่อื่นก็เท่านั้น
Tom เริ่มพูดเสียงดัง : Alex คุณจะเล่าความจริงให้ผมฟังหรือจะให้ผมถามจากตำรวจ
Alex จึงตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ Tom ฟัง
Alex : ครอบครัวเจ้าของเดิมมีทั้งหมด 4 คน มีพ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว เป็นครอบครัวที่อบอุ่นคนแถวนั้นรู้ดี จนกระทั่งวันหนึ่งเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ลูกสาวของพวกเขาหายตัวไป ทุกคนรวมทั้งตำรวจออกตามหาจนทั่วแต่ไม่พบ ไม่มีร่องรอยใด ๆ ที่พอจะเป็นเบาะแสได้เลย เมื่อไร้ซึ่งความหวังและทนความโศกเศร้าเสียใจไม่ไหว พวกเขาจึงตัดสินใจขายบ้านและย้ายออกจากเมืองนี้
Tom : แล้วทำไมคุณไม่เล่าความจริงให้ผมฟังตั้งแต่แรก
Alex : ผมกลัวว่าคุณจะกลัวจนไม่กล้าซื้อบ้านหลังนี้
Tom : แล้วคนอื่นก่อนหน้านี้รู้หรือเปล่า
Alex : ผมคิดว่าพวกเขาคงจะรู้จึงไม่มีใครสนใจซื้อบ้านหลังนี้เลย
Tom : แต่การหายตัวไปของลูกสาวของเจ้าของบ้านมันน่ากลัวตรงไหน
Alex : ทุกคนต่างร่ำลือกันว่าลูกสาวของเจ้าของบ้านถูกปิศาจลักพาตัวไป เพราะก่อนที่เธอจะหายไป พวกเขาซื้อกระจกบานหนึ่งมาจากร้านขายของเก่าและหลังจากนั้นไม่นานเด็กสาวก็หายตัวไป ทุกคนจึงคิดว่าเป็นอาถรรพ์ของกระจกบานนั้น แล้วคุณเห็นกระจกบานนั้นบ้างหรือเปล่า?
Tom นิ่งไปซักพัก เขาคิดว่าเรื่องที่ Alex เล่ากับภาพที่เขาเห็นมันสอดคล้องกันแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา Tom สะดุ้งเมื่อ Alex เรียกเขาอีกครั้ง
Alex : คุณเห็นกระจกบานนั้นไหม?
Tom : อ้อ เห็นครับแต่ผมคิดว่าคงไม่มีอะไร ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อน ขอบคุณที่เล่าความจริงให้ฟัง
Jane นั่งเขียนต้นฉบับอยู่ในบ้านเพื่อให้ทันส่งพรุ่งนี้ ขณะที่เธอกำลังทำงานอยู่ชั้นล่าง เธอได้ยินเสียงคนขอความช่วยเหลืออยู่ชั้นบนของบ้าน ครั้งแรกเธอคิดว่าคงหูฝาดไป พอครั้งที่สองเธอเริ่มรู้สึกว่ามันดังขึ้นเรื่อย ๆ เธอจึงตัดสินใจเดินขึ้นไปดูตามเสียงที่ได้ยิน มันดังมาจากห้องนอนของเธอเอง เธอจึงเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เธอเห็นเป็นภาพของหญิงสาว คนหนึ่งพยายามออกจากกระจก แต่มีบางอย่างดึงตัวเธอไว้ Jane รู้สึกตกใจกับภาพที่เห็น เธอกรีดร้องขึ้น ขณะเดียวกับที่ Tom กลับมาพอดี เขารีบวิ่งขึ้นไปตามเสียงร้องของ Jane Tom เห็น Jane สลบอยู่กับพื้นในห้องนอน จึงอุ้ม Jane ไปนอนบนเตียง Janeได้สติอีกครั้ง เธอเล่าให้ Tom ฟังด้วยเสียงตะกุกตะกัก
Jane : Tom ฉันเห็นหญิงสาวคนหนึ่งพยายามออกมาจากกระจกแต่มีบางอย่างดึงเธอไว้ มันน่ากลัวมาก
Tom : ตั้งสติให้ดีนะ ไม่มีอะไรหรอก คุณคงเครียดจากงานมากเกินไปเลยเห็นภาพแปลก ๆ พักผ่อนเถอะนะ
Tom ไม่อยากให้ Jane ไม่สบายใจจึงพูดออกไปเช่นนั้น และคืนนั้นก็ผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
