เรื่องราวจาก Forward mail ที่กัลยาณมิตรส่งมาให้ค่ะ อ่านแล้วมีความสุข หลายคนอาจเคยผ่านตา มาบ้างแล้ว คนไม่มีรากอ่านแล้วอดจะอยากให้กัลยาณมิตรได้อ่านบ้างไม่ได้...
ลองอ่านกันคลายเครียด ได้ข้อมูลและได้ปัญญาไปพร้อม ๆ กันนะคะ
เรื่องเล่าจากพระคุณเจ้า....
พระนอนไม่หลับ เลยไปหาหมอใหม่จบมาจากเมืองนอก
หมอ: เป็นอะไรครับ
พระ : จำวัดไม่ได้จ๊ะโยมหมอ
หมอ: (ทำหน้างง) แล้วจะกลับวัดยังไง
พระ: (ทำหน้างงด้วย) มามอไซค์รับจ้างก็ต้องกลับมอไซค์นะโยม
หมอ: (ทำหน้าง๊งงง) แล้วมอไซรับจ้างจำวัดได้เหรอ
พระ: (ทำหน้าง๊งงงด้วย) มอไซรับจ้างจำวัดไม่ได้หรอกโยม มีแต่พระที่จำวัดได้
หมอ: (ทำหน้างงง๊งงง) อ้าวไหนบอกว่าจำวัดไม่ได้ไง
พระ : !\=-+#@ %^&*( +๐"ฯ, ? จำวัดเป็นภาษาพระแปลว่านอน...............
หมอ: อ๋ออออออออออออออออออออออ....

ญาติโยมหลายท่านมักถามว่า "ท่านบวชเรียนมาตั้งแต่อายุยังน้อย อยู่ในเพศบรรพชิตมามากกว่าครึ่งชีวิต มีโอกาสสัมผัสชีวิตฆราวาสไม่มากนัก แล้วเอาข้อมูลวัตถุดิบหรือมุกมาจากไหนหนักหนา"
อาตมาก็ตอบว่า หลักๆเลยก็คือ การอ่าน นอกจากนั้นก็หนัง ละครที่ญาติโยมดูกันนั่นแหละ พอตอบออกไปอย่างนี้ โยมก็สวนกลับทันที "ไม่ผิดข้อห้ามหรือท่าน"
อาตมาก็จะอธิบายไปว่า ดูเพื่อให้เท่าทันกิเลสจะได้สกัดมันถูก และที่สำคัญหากอาตมาไม่รู้หรือไม่เข้าใจ ตลอดจนไม่เท่าทันเรื่องราวทางโลก และจะมาบรรยายธรรมให้ญาติโยมรู้สึกอินกันได้อย่างไร ซึ่งนอกจากการอ่าน การดูและการฟังแล้ว หลายวัตถุดิบที่นำมาสร้างเป็นมุกฮาก็ได้มาจากการพูดคุยกับเหล่าโยมๆนี่แหละ
อย่างวันหนึ่งระหว่างที่อาตมากำลังฉันเพลอยู่ก็มีโยมท่านหนึ่งโทร.มา
"พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองนะคะ"
"หา อะไรนะ"
"พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองค่ะ"
"ถ้าโยมแทนตัวว่าอาตมา แล้วอาตมาจะแทนตัวอาตมาว่าอะไร"
"อ๋อ ขอโทษค่ะ"
หลังจากนั้นก็คุยธุระกันจนจบ อาตมาก็กล่าวว่า "เจริญพร"
"ค่ะ เจริญพรเช่นกัน"
แน่ะ มีอวยพรให้พระด้วย

ข้างต้นก็คือ สิ่งที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยๆระหว่างพูดคุยกับเหล่าญาติโยม จนถือว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับอาตมาไปแล้ว หรืออย่างก่อนหน้านี้มีโยมผู้หญิงคนหนึ่ง เดินถือสังฆทานมาอย่างมาดมั่น พอเข้ามาในกุฏิแล้ว เธอก็มุ่งตรงไปที่พระบวชใหม่รูปหนึ่งทันที
"ถวายสังฆทานค่ะ"
พระบวชใหม่ด้วยความที่ยังจำบทสวดต่างๆ ไม่ค่อยคล่องนัก จึงหยิบหนังสือขึ้นมาดู
"ไม่ต้องค่ะ" โยมผู้หญิงคนนั้นกล่าวอย่างหนักแน่นตามสไตล์สาวมั่น
"ดิฉันท่องได้ค่ะ เพราะคุณยายพาเข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ" เธอพนมมือขึ้น ก่อนกล่าวว่า
"อิมานิ มะยัง ภันเต สะปะริวารานิ คิกขุ สังโฆ" (ที่ถูกต้องจะต้องเป็น ภิกขุ สังโฆ)
พระบวชใหม่มีสีหน้างุนงง ก่อนหันมาถามอาตมา "คิกขุสังโฆนี่มันฟังทะแม่งๆ นะหลวงพี่"
อาตมาเกรงว่าโยมผู้นั้นจะหน้าแตก ก็เลยตอบไปว่า "คิกขุ แปลว่า น่ารัก สังโฆ แปลว่า สงฆ์ คิกขุสังโฆ ก็คือ แด่พระสงฆ์ผู้น่ารัก" เท่านั้นแหละ …พระใหม่รูปนั้นนั่งยืดทั้งวันเลย

แต่ก็มีบางกรณีที่การพูดผิดของคุณโยมทำให้อาตมาแทบจะสำลัก อย่างเมื่อเร็วๆนี้ มีโยมท่านหนึ่งโทรศัพท์มา
"หลวงพี่ขา ขอเรียนเชิญนิมนต์ค่ะ"
"ไปไหนล่ะโยม" "ไปมรณภาพที่บ้านน่ะค่ะ"
โห นิมนต์พระไปตายถึงที่บ้านเลย อาตมาจึงบอกไปว่า ถ้านิมนต์ไปงานศพไปให้ได้ แต่ถ้าเชิญไปมรณภาพนี่ ช่วงนี้อาตมาไม่ว่างจริงๆ ขอตัวเถอะนะโยม
จากตัวอย่างข้างต้น คุณโยมอาจจะเห็นเป็นเรื่องขบขัน แต่มันก็สะท้อนให้เห็นความห่างเหินระหว่างคนกับวัดได้ในระดับหนึ่ง ปัจจุบันนี้คนจะนึกถึงวัดในกรณีพิเศษ เท่านั้น เช่นงานบวช งานศพ
ต่างกับสมัยก่อนที่วัดเป็นศูนย์กลางของชุมชน ฆราวาสกับพระจึงสนทนากันไหลลื่น ไม่มีคำแปลกๆ หรือผิดที่ผิดทางออกมาให้พระสะดุ้งแต่อย่างใด ซึ่งถ้าพูดถึงศัพท์แสงที่แสลงใจแล้ว ตอนไปบิณฑบาตอาตมาจะเจอบ่อยมาก เช่นมีอยู่
ครั้งหนึ่งระหว่างที่กำลังเดินๆอยู่ ก็ได้ยินเสียงใสๆ แว่วขึ้นมา
"แม่ๆ พระมาขอข้าว"
"มาเยอะไหมลูก"
"มา 2 อัน"
โห เรียกอย่างกับชิ้นส่วนรถยนต์ นี่ถ้ามาเยอะๆไม่เรียกเป็นฝูงเลยเหรอ
ดังนั้นเวลาไปบรรยายธรรมให้นักเรียนฟังอาตมาจะนำเรื่องนี้ไปสอดแทรกเพื่อสอนเด็กๆด้วย
"ถ้าพระกิน เรียก ฉัน"
" พระนอน เรียก จำวัด" (บางคนเรียกขี้เกียจเป็นพระนอนไม่ได้)
" พระป่วย เรียก อาพาธ"
" พระตาย เรียก มรณภาพ" (ไม่ใช่เรียกป่อเต็กตึ๊งนะ)
" แล้วพระอาบน้ำล่ะ เรียกอะไรเอ่ย" คราวนี้อาตมาถามให้เด็กๆ ตอบบ้าง….
"เรียกคนมาดู" (ฮา ๆ ๆ ๆ)

อ่านแล้วส่งยิ้มให้กันอย่างมีความสุขนะคะ
(^___^)
ปล.ขอบคุณเจ้าของเมล คุณวิจิตรา ศ. เอกวัฒน์

ขอบพระคุณครับ คุณครู
คนไม่มีราก
ไม่เห็นจะได้ยิ้มเลยค่ะพี่คนไม่มีราก
อิอิ 555 แต่ยิ้มไม่ออก หัวเราะจนจะบ้าเลยค่ะ
เป็นความผิดของพี่คนไม่มีรากน่ะค่ะ
อ่านอันนี้แล้วเหมือนคนบ้าเลยนั่งหัวเราะอยู่คนเดียว
ก๊อปไปส่งเมล์ให้เพื่อน ๆ แล้วค่ะ
รู้มั้ย เรื่องจำวัดกออ่านตั้งสองรอบเลยน่ะค่ะ
อ่านครั้งแรก งง แล้วมันขำตรงไหนว่ะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
อ่านครั้งที่สอง อ้อ...จำ ไม่ต้องอธิบาย
แต่ตกลงเพราะเป็นอะไรจึงจำวัดไม่ได้ค่ะ อดรู้เลย หมอน่ะหมอ
สวัสดีค่ะคุณณัฐวรรธน์
อ่านแล้วฮากลิ้งเหมือนกันค่ะ ยิ่งบ้าจี้อยู่ด้วย....55555....
มีความสุขในวันยหยุดนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะน้องสุดสายป่าน
ตอนแรกว่าจะส่งเมลให้ แต่คิด ๆ ดูลงเป็นบันทึกเลย จะได้อ่านกันหลาย ๆ คนดีกว่าค่ะ
พี่เอง ก็มีประสบการณ์มาแล้ว ตอนทำงานภูมิปัญญาไทยใหม่ ๆ ต้องโทรไปติดต่อนัดหมายกับครูภูมิปัญญาไทยซึ่งเป็น พระ ... ตื่นเต้น พูดผิดพูดถูก จนพระท่านขำ ๆ...ทั้ง ๆ ที่ก็เคยรู้ว่าต้องพูดศัพท์พระอย่างไร แต่พอตื่นเต้นได้คุยกับท่าน ก็พูดผิดพูดถูก งงไปทั้งพระ ทั้งโยม...55555.....
โทรไปปุ๊บ ... เจริญพรค่ะท่าน...
หรือพอจะวางสาย ก็ยังเจริญพร ให้ท่านอีก....5555555
มีความสุขในวันหยุดนะคะ
(^___^)
จริง ๆ เหรอค่ะพี่คนไม่มีราก
พี่คนไม่มีรากพูดเจริญพรค่ะท่าน
ไม่ได้เอามาอำเล่นน่ะค่ะ อิอิ
ขอบคุณค่ะที่ทำให้ได้รู้ว่าพี่คนไม่มีรากก็ต๋อง ๆ เหมือนกันกับกอเลย
ขนาดกออยู่วัดเยอะ ๆ แล้ว วันนี้กอเอาของไปให้พระ กอยื่นให้ท่าน ท่านไม่รับ
นึกขึ้นมาได้ ท่านไม่รับของจากผู้หญิง ต้องเอาไปวางลงก่อนท่านจึงจะไปหยิบเอง
แต่พี่คนไม่มีรากต๋องว่า อิอิ เจริญพรค่ะพี่คนไม่มีราก 555
สวัสดีค่ะอ.ธนิตย์ สุวรรณเจริญ
ขำ ๆ แต่ก็แฝงว่า เราหลาย ๆ คนห่างวัด ห่างกับการติดต่อสัมพันธ์กับพระจริง ๆ ด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
น้องสุดสายป่าน
ที่พี่เล่าน่ะจริงจ้ะ... เรื่องจริงของพี่เลยล่ะ
พี่เป็นพวกโก๊ะ ๆ เอ๋อ ๆ ต๊อง ๆ ค่ะ แถมยังเป็นแบบหน้าตาเฉย ๆ เหมือนมั่นใจมาก ๆ ด้วยนะ....555555....
ยังมีนะ บางครั้งก็ใช้ศัพท์แปลก ๆ กับพระด้วย ตัวอย่างก็...ขนาดเคยโดนพระพยอม กัลยาโณ ท่านดุว่า เป็นผู้หญิงมายิ้มมาหัว มองหน้าพระ มานั่งซักนั่งถามพระได้ไง... ตอนนั้นงง ก็เลยถามไปแบบเอ๋อ ๆ ว่า.... อ้าวพูดกับพระไม่ได้หรือ แล้วจะให้ทำไงล่ะ ... โดนพระพยอมท่าน ค้อน... เฮ้อ...พวกนี้ไกลวัดจริง ๆ ....
(^___^)
ขำจริง ..
หัวเราะอยู่หน้าคอมคนเดียว
ขอบคุณสำหรับความสุขในวันหยุดวันนี้ค่ะ
ช่วงนี้ห่างหายไป ถ้าไม่เข้ามาวันนี้
คงอด 555555
ชอบความใสๆของเด็กๆ ค่ะ "ครั้งหนึ่งระหว่างที่ กำลังเดินๆอยู่ ก็ได้ยินเสียงใสๆ แว่วขึ้นมา
"แม่ๆ พระมาขอข้าว"
"มาเยอะไหมลูก"
"มา 2 อัน"
งานนี้ต้องยกให้คุณครูภาษาไทยช่วยเด็กๆ ให้เข้าใจในภาษานะค่ะ (*-*)
เข้ามาอ่าน และยิ้มปนหัวเราะด้วยคนค่ะ
...พระท่านก็เก่ง สรรหา มาเล่าสู่โยมฟัง
...ธรรมะหรรษาจริงๆเลยค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณนาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์
ดีใจที่ได้ทักทายกันค่ะ
คิดถึงอยู่พอดีเลยค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณเกษตร(อยู่)จังหวัด
คนไม่มีรากเป็นพวกเส้นตื้น แต่หน้าเฉย ๆ ค่ะ
ชอบเรื่องขำ ๆ ผ่อนคลายดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณnoktalay
ดีใจ ๆ ที่ได้ทักทายกันค่ะ....
คิดถึง เรื่อง สามานยนาม วิสามานยนาม ในวิชาหลักภาษาไทย ที่เรียนตอนเด็ก ๆ ที่คุณครูเคี่ยวเข็ญเรานะคะ ... ตอนนั้นก็ไม่ค่อยเห็นความสำคัญเท่าไหร่ค่ะ อีกอย่างที่ต้องระวังคือ สื่อต่าง ๆ เพราะเด็ก ๆ หรือแม้แต่คนทั่วไปมักจะเสพสื่อทางทีวี ผ่านละคร หนัง มากกว่าอย่างอื่นค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณปิ่นธิดา
ธรรมะหรรษา เป็นชื่อที่คิดว่าจะตั้งเป็นชื่อบันทึกในตอนแรกด้วยค่ะ...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณNew.ครูบันเทิง
โอ้...หัวเราะได้ใจเสียจริง ๆ ค่ะ...
ดีใจที่ทำให้กัลยาณมิตรได้ยิ้ม ๆ อารมณ์ดีค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องฮาๆ
คลายเครียดได้ดีมากเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ^__^