ค่ายพักแรมลูกเสือ-ยุวกาชาด เครือข่ายที่40(2) ที่ค่ายลูกเสือจอมประจญ นพเกตุ จ.ฉะเชิงเทรา

      สวัสดีค่ะ เมื่อวันที่8-10กุมพาพันธ์ 2553 ฉันได้ไปเข้าค่ายพักแรมที่ค่ายลูกเสือจอมประจญ นพเกตุ จ.ฉะเชิงเทรา เครือข่ายที่40(2) ได้แก่ โรงเรียนบ้านเจียรดับ(โรงเรียนของฉัน) โรงเรียนวัดทรัพย์สโมสร โรงเรียนวัดหนองจอก(ภักดีนรเศรษฐ) โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์และโรงเรียนสามแยกท่าไข่

      วันที่8กุมภาพันธ์ 2553 ฉันได้มาที่โรงเรียนของฉันพร้อมกับกระเป๋าเดินทางสองใบเพื่อมารายงานตัวกับครูและรอขึ้นรถโดยสาร พอรายงานตัวเสร็จก็เดินทางไปค่ายพักแรมทันที

      พอมาถึงที่ค่ายพักแรมเย็นวันนั้นได้มีการแยกลูกเสือกับยุวกาชาดออกจากกันและได้มีการแบ่งหมู่ตามสีได้แก่ เหลือง1-2 ชมพู1-2 เขียว1-2 แสด1-2 ฟ้า1-2 ม่วง1-2 แดง1-2 น้ำเงิน1-2 เทา1-2และน้ำตาล1-2 ครั้งนี้ฉันได้อยู่สีเขียว2 หลังจากการแบ่งหมู่ก็มีการเดินทางไกลตามไหล่เขากับลูกเสือ พอเดินทางไกลเสร็จก็เตรียวตัวไปอาบน้ำมาที่ห้องประชุม

      หลังจากที่อาบน้ำเสร็จฉันกับเพื่อนๆในหมู่ก็มาที่ห้องประชุมตามที่ท่านวิทยากรนัดไว้ ท่านวิทยากรทุกท่านได้ต้อนรับเหล่ายุวกาชาติอย่างสนุกสนาน คืนนั้นฉันได้รู้จักเพื่อนๆต่างโรงเรียนหลายคน

      ที่พักเป็นบ้านหลังขนาดปานกลางอยู่ได้20-30คน นอนตามหมู่ การนอนครั้งนี้นอนเสื่อคงต้องนอนเบียดๆกันเพราะว่าคนในหมู่เยอะมากๆ คืนแรกเพื่อนๆบางคนบ้างก็คุยกันบ้างก็เล่นไฟฉายกัน ผ่านไปสักพักทุกคนก็หลับกันจนหมด

      เช้าขึ้นมาเวลา 5.00น.หัวหน้าหมู่ได้ปลุกลูกน้องให้ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวออกไปออกกำลังกาย พอได้ยินเสียงนกหวิดยุวกาชากทุกคนก็มารวมตัวกันเพื่อออกกำลังกายกัน 

      เมื่ออกกำลังกายเสร็จก็มารับประทานอาหารเช้า และกลับไปแต่งตัวชุดยุวกาชาดออกมารายงานตัวกับท่านวิทยากรก่อนจะไปเรียน การเรียนนั้นหมุนเวยนไปเป็นฐานๆเรียนแล้วสนุกดี คุณครูเข้าถึงพวกเราดี

      ตกเย็นทุกโรงเรียนก็ต่างไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมการแสดงรอบกองไฟ คราวนี้แยกเป็นโรงเรียน ฉันตื่นตาตื่นใจกับการแสดงของโรงเรียนต่างๆรวมทั้งโรงเรียนของฉันด้วย หลังจากการแสดงก็มีอาหารว่างให้ได้รับประทานกันและแยกลูกเสือกับยุวกาชาดออกจากกัน

      เช้าขึ้นมา 7.00น.พออาบน้ำกันเสร็จทุกคนต้องจัดเก็บข้าวของเดินทางกลับกรุงเทพฯ เช้าวันนั้นได้มีการรายงานตัวและร้องเพลงร่ำลา จากนั้นก็เดินทางกลับกรุงเทพฯโดยสวัสดิ์ภาพ

      การไปค่ายครั้งนั้นฉันได้เข้าลึกถึงมิตรภาพที่ดีและความสามัคคีปองดองกัน ฉันคงลืมความทรงจำนี้ไม่ได้จริงๆ

 

thank you so much:http://gotoknow.org