อนุสาวรีย์พ่อขุนเม็งรายมหาราช
อนุสาวรีย์พ่อขุนเม็งรายมหาราช ตั้งอยู่ที่ถนนห้าแยกพ่อขุนเม็งรายมหาราช ถนนเชียงราย-แม่จัน (ติดถนนซุปเปอร์ไฮเวย์) ในเขตเทศบาลนครเชียงราย
ประวัติพ่อขุนเม็งรายมหาราช กษัตริย์ผู้สร้างเมืองเชียงราย
พ่อขุนเม็งราย เป็นราชโอรสของพระเจ้าลาวเมงแห่งราชวงศ์ ลั๊วจังกราชผู้ครองหิรัญนครเงินยาง กับพระนางอั้วมิ่งจอมเมืองหรือพระนางเทพคำขยาย ราชธิดาของท้าวรุ่งแก่นชายเจ้าเมืองเชียงรุ้ง พระองค์ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ แรม 9 ค่ำ เดือนอ้าย ปีกุนเอกศกจุลศักราช 601 ตรงกับพุทธศักราช 1781
ในปี พ.ศ. 1805 ขณะยกทัพไปถึงเมืองลาวกู่เต้าและประทับอยู่ที่นั่น เผอิญช้างทรงของพระองค์ซึ่งทอดไว้ที่ป่าหัวดอยทางทิศตะวันออก หลุดพลัดไป พระองค์จึงเสด็จตามรอยช้างไปจนถึงดอยจอมทอง ริมฝั่งแม่น้ำกก ทอดพระเนตรเห็นภูมิประเทศเป็นชัยภูมิที่ดี จึงได้โปรดให้สร้างพระนครขึ้น โดยก่อกำแพงโอบรอบ เอาดอยจอมทองไว้ภายในขนานนามว่า เมืองเชียงราย แล้วให้ย้ายราชธานีจากเมืองหิรัญนครเงินยาง มาตั้งอยู่ที่เชียงรายนับแต่นั้นมา
พ่อขุนเม็งรายสวรรคตขณะเสด็จประพาสกลางเมืองเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 1860 รวมพระชนม์มายุได้ 80 พรรษา พญาไชยสงครามพระราชโอรสได้ถวายพระเพลิงพระศพพญามังรายมหาราช และอัญเชิญพระอัฐิของพญามังรายมาประดิษฐาน ณ วัดงำเมือง ซึ่งได้บรรจุพระอัฐิของพญามังรายไว้ใน สถูป (กู่) เรียกว่า กู่พญามังรายมหาราช
ด้วยพระราชกรณียกิจที่ทรงประกอบนานัปการ ด้วยพระอัจฉริยะและด้วยพระมหากรุณาธิคุณ ที่มีต่ออาณาประชาราษฎรตลอดพระชนม์ชีพ จึงได้รับเทิดพระนามให้ทรงเป็นมหาราชอีกพระองค์หนึ่งที่คนทั่วไปรู้นักในพระนามพ่อขุนเม็งรายมหาราช มหาราชแห่งแคว้นลานนา?ผู้สร้างเมืองเชียงราย
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมตั้งอยู่ที่ถนนห้าแยกพ่อขุนเม็งรายมหาราชถนนเชียงราย-แม่จัน (ติดถนนซุปเปอร์ไฮเวย์)
แหล่งข้อมูล เชียงรายโฟกัส ดอทคอม/ www.chiangraifocus.com
สวัสดีค่ะ
อุ๊ยครูคิมใจตรงกันเลยค่ะ หนูคิดถึงเชียงรายเหมือนกันเคยไปฝึกงานอยู่โรงพยาบาลพญาเม็งรายเป็นเดือน สร้างวีรกรรม มิใช่น้อยเหมือนกันค่ะ
เด็ด ๆ ก็ คือ ไปผ่าไส้ติ่งที่เชียงราย ตอนนั้นโรงพยาบาลเชียงรายไม่รับผ่าต้องส่งเข้าโรงพยาบาลจังหวัด ทีเด็ดออยู่ตอนที่พี่พยาบาลจะแทงเข็มน้ำเกลือ
โรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาลเล็ก ๆ แต่อบอุ่นเรารู้จักกันเกือบหมด พี่เขาเห็นหนูสบาย ๆ แม้จะดูอ่อนแรงเลยแทงเข็มน้ำเกลือในท่านั่ง (หนูขอพี่เขาเองเพราะเข้าห้องน้ำบ่อย และปวดท้องกับการขึ้นเตรียม)
และพอพี่เขาเจาะเข้าจริง ๆ หนูเจ็บนิดเดียวแล้วทุกอย่างก็ดับวูบ ไม่รู้สึกตัว แล้วหนูมารู้สึกตัวอีกที ประสบการณ์ครั้งนั้นประหลาดมาก ๆ ค่ะ หนูลืมตาฟื้นจากอาการสลบ หนูจำอะไรไม่ได้เลยหลายวินาที วูบนั้นหนูรู้สึกกลัวมาก ๆ มองหน้าใครก็จำไม่ได้ เห็นแต่อะไรที่เป็นชุดขาว ๆ แล้วก็มีคำถามว่า
"ฉันเป็นใคร"
"ที่นี่ที่ไหน"
"ฉันมาทำอะไรที่นี่"
เรียง ๆมา แล้วค่อย ๆ จำเพื่อนตนเองได้ จำพี่พยาบาลได้ หมอบอกว่าชีพจรหนูแค่สามสิยสอง
แล้วพอหนูคุยรู้เรื่องพี่พยาบาลก็เข้ามาคุยด้วย อย่างน่ารักเลยค่ะ ท่านบอกว่า
"พี่ได้เรียนรู้ว่า อย่าเจาะเข็มน้ำเกลือคนไข้ท่านั่ง ไม่เช่นนั้นอาจจะเป็นเช่นนี้ได้ ฮา"
จากเดิมที่อาการหนูไม่รุนแรงและก็มีเพื่อนที่เป็นเภสัชร่วมทางไปด้วย ว่าจะให้ไปกัยรถเลย แต่พอหนูสลบ เลยเปลี่ยนแผลโทรเรียกพยาบาลไปด้วยอีกคน
เป็นประสบการณ์ที่น่าทึ่งครั้งหนึ่งในชีวิตจริง ๆค่ะ