บันทึกนี้เกิดเหตุจากครูพรรณา  ถูกมดแดงหยามน้ำหน้าเมื่อช่วงกลางเดือนมกราคม  2553  ....เนื่องจากเห็นเจ้านกปรอทบินไปบินมาที่กระถางกล้วยไม้ จึงมุดเข้าไปและเงยดู  อ๊ะอ๋า! มีไข่สองใบ ฮี่ ฮี่ ฮี่  งานนี้จะได้ยลโฉมเจ้าลูกนกให้จุใจ..... 

         

 

                   แอบดูทุกวัน...... สักสองสัปดาห์ก็ได้เห็น  เพิ่งออกจากไข่เลย  แล้วก็ 

 

          โปรดคลิกค่ะ  http://www.youtube.com/watch?v=s4PviGNa9OM

       เป็นสุขมาก....  ดูทุกวันเกรงว่าเจ้าแมวเหมียว  เจ้านกกะปูด และเจ้างูเขียว จะมาขย้ำก่อนบินได้ .....แล้วก็มีเหตุให้ต้องจรไปค่ายกับอาจารย์ขจิต 2 วัน ไม่ได้มุดและเงยเข้าไปดูความเป็นอยู่แต่ก็เห็นแม่นกยังบินไปบินมา...คิดว่าคงโตมากแล้ว ....จากนั้นก็มีแขกจากหนองคายมาเยี่ยมเยือนคิดว่าจะชวนดูนกแต่ก็ไม่ได้ทำดังใจคิดจนแขกกลับไปแล้ว

    วันรุ่งขึ้นมุดเข้าไปเก็บมะม่วงสุกแล้วเลยมุดเข้าไปจะดูนก คงใกล้กระถางมากไปหน่อยพอยืดหัวพร้อมยืดตัวเงยหน้า...อึก...เต็มหน้าเลยค่ะ... ละอองน้ำฉีดใส่หน้าพร้อมกับกลิ่นฉุนกึกเหมือนน้ำส้มสายชู เข้าจมูกเข้าปากเต็มที่ รู้สึกแสบที่หน้าเล็กน้อย แสบคอและไอ (โชคดีที่ใส่แว่นตา ) รีบหดหัวหดคอหดตัวและมุดออกอย่างเร่งด่วนพร้อมกับล้างหน้า ล้างปาก และไอโขลกๆๆ  ....ค่อยดีขึ้นคราวนี้มุดเข้าไปดูใหม่มันคืออะไรกันแน่ ...โฮ้ย! เจ้ามดแดงเต็มกระถางเลย ....นี่... นี่...นี่มันฉี่(เยี่ยว)ใส่หน้าเราเลยหรือ....บุญนะแค่ฉี่ใส่ถ้าใกล้กว่านี้บรืออออออออออ คนดูน้ำหน้าพูดให้กำลังใจ

     นึกขึ้นได้อ้าวเฮ้ย!   แล้วลูกนกล่ะหวา.....คิดย้อนไปถึงเคยเห็นหัวกระโหลกนกค้างอยู่ที่กระถางกล้วยไม้...

 

              

 โฉมหน้าไอ้มดแดง...ไม่รวมไอ้มดเอ็ก๕๕๕๕

 

        พ่อดูซินกเป็นไงบ้าง.....แม่มาดูเอ็งเลย

       

                            วันนี้สิ้นสงสัยว่าลูกนกถูกตัวอะไรกิน

 

 

 

         เดิมทีตั้งใจจะเขียนบันทึกน่ารักๆ ชื่อบันทึกว่าสองเรา  เริ่มต้นความสัมพันธ์จาก สองเราคือฉันกับกล้วยไม้  แล้วก็ กล้วยไม้กับนก  แล้วก็นกสองตัวสร้างรัง  แล้วก็นกออกไข่ ๒ ฟอง มีลูกสองตัว  แล้วก็ลูกนกกับฉัน  แล้วก็ลูกนกกับกล้องถ่ายรูป  แล้วก็ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   สองเรา >> มี - จากพราก

  

  

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

 

หมายเหตุ วันเวลาที่ปรากฏในภาพไม่ใช่วันเวลาจริงค่ะ