วันนี้ ผมกับผู้บริหาร ขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง  เราสนทนากัน  และ  พวกเขาได้เรียนรู้  ได้มิติใหม่ว่า ในการอบรมนั้น

 จงวัดพฤติกรรม  และอย่าไป เครียด วัดผล การรับรู้ (Post test) การสอนแบบบรรยาย ได้ผลแค่ 5% เท่านั้น   การวัดผลนั้น  ทำให้คนเรียนเครียด และ สิ่งที่รับรู้ ไม่ยั่งยืน  การเรียนรู้สำคัญกว่ารับรู้   การ เป็น self learner จะดีกว่า

ดู นิสัย สำนวน พฤติกรรม ฯลฯ หลังการอบรม (เรียนรู้) จะดีที่สุด

 

สอนไปแล้ว   ผู้เรียน    เอาไปใช้    กลับมาถาม  อยากรู้ต่อ  กล้าคิด  กล้าทำ  ทำผิดก็มาถาม ฯลฯ   คุณเอื้อ ต้อง ตามไป กระตุ้น ยั่ว เสมอๆ

 

อย่าเป็นฝ่ายอบรม   ที่จัดให้คนอื่นเรียน แค่ ตนเองทำอะไรโง่อยู่หลังห้อง วิ่งเข้าวิ่งออก ฯลฯ   ฝ่ายบุคคล จึงเป็นแค่ ช้อนแกง ช้อนกาแฟ ที่ไม่รับรู้  เนื้อแกง รสกาแฟเลย    เป็น ซี้ปังโต้  (ภาษาจีน แปลว่า ท้องสี่เหลี่ยม     หมายถึง  เป็นปี๊ปใส่ข้าวสาร สี่เหลี่ยม  แต่ ไม่เคยได้รสชาติของข้าว    ส่วนคำว่า ซี้ปังเท้า คือ หัวสี่เหลี่ยม หรือ เถรตรง ไม่ชอบเปลี่ยนแปลง)