วันก่อนได้ไปเดินเที่ยวชมงานถนนคนเดินที่สงขลา เลยเก็บภาพอาหารพื้นเมืองโบราณที่หาดูได้ยากในปัจจุบัน แต่ที่สงขลายังคงมีการอนุรักษ์เอาไว้ค่ะ และก็มีขายประจำด้วยน่ะค่ะ...ขนมของกินบ้านๆที่เราเรียกกันนั่นล่ะ...เพื่อนมักจะล้อกันเสมอค่ะ ถ้าใครกินขนมบ้านๆขอดูหน้าหน่อย...เป็นหญิงโบฯ (โบราณค่ะ)...แต่อร่อยดีออกค่ะ...ฉันเองก็ชอบกินแต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่บ้าน(ในถ้ำ) ไม่มีพี่น้อยซื้อให้กินเหมือนที่ทำงานอยู่ที่บริษัท(บ้านพี่น้อยอยู่สงขลา)
เมื่อได้ไปเจอะเจอมา...เลยขอเก็บภาพมาบันทึกไว้ค่ะ
•ขนมครกน้ำแกง
ขนมครกน้ำแกง เจ้านี้เป็นขนมของไทยมุสลิมค่ะ...เหมือนขนมครกธรรมดาแต่จะจิ้มน้ำแกง น้ำแกงคือ น้ำกะทิผสมน้ำตาลเคี่ยวค้นๆ(แต่ยังไม่ได้ลองชิม รอซื้อนาน...คิวยาวมาก) แม่ค้าบอกว่าช่วยแนะนำสินค้าให้ด้วยน่ะ ฉันเลยบอกไปว่า "โกทูโน ดอทโออาร์จี"
เธอบอกว่า..."ได้ๆเดี๋ยวจะไปเปิดดู" แม่ค้าขนมครกน้ำแกงจ๋า...ลงให้แล้วน่ะ
•ขนมปำจี
หน้าตาขนมปำจี...ลักษณะเป็นแป้งละเลงลงในกะทะคล้ายแพนเค้กค่ะแล้ว..มาใส่ไส้มะพร้าวขูดเส้นน่ากินมากกก...ห๊อมหอม อยากกิน...แต่คิวยาวเช่นกัน
•ขนมหวัก
เป็นชื่อขนมที่เรียกตามอุปกรณ์ที่ใช้ทำ คือจะใช้ *ทัพพีกลมเป็นพิมพ์...ลงทอดในน้ำมันร้อนๆลักษณะดังที่เห็นในภาพค่ะ... แม่ค้าจะตักแป้งใส่ก่อนแล้วตอกไข่ลง... เติมไส้แล้วตักแป้งปิดทับอีกที...จึงนำลงทอดในน้ำมันมากๆ
(*ทัพพี ภาษาปักษ์ใต้เรียกว่า หวัก)
•สุดท้ายขนมจูจุ่นค่ะ เป็นแป้งเหมือนกัน คล้ายไข่ดาวเลยค่ะ
เดินอยู่นานเหมือนกันคนแน่นมาก...ส่วนใหญ่จะของกินเสียมากกว่า...อย่างอื่นๆก็เช่น ของเก่า เสื้อผ้า และการแสดงต่างๆ...ดนตรีเปิดหมวกก็มีค่ะ
ขอจบแบบดื้อๆก็แล้วกันน่ะ...ขอให้มีความสุขมากๆ...สวัสดีค่ะ
♥♥♥