อีกหนึ่งแง่มุมกับการเรียนรู้ "มิติจิตวิญญาณ"...

Direak
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
เรียนรู้ที่จะเข้าใจ Being ผ่านทางตัวเรา เพราะตัวเราคือ case study ที่ดีที่สุดในการเรียนรู้ครับ...

            ช่วงนี้มีโอกาสได้เรียนรู้ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับมิติจิตวิญญาณหลายครั้งและ จากอาจารย์หลาย ๆ ท่านด้วยครับ ซึ่งอาจารย์แต่ละท่านก็ได้ถ่ายทอดแง่มุมที่แตกต่างและหลากหลายครับ มีแง่มุมหนึ่งที่ผมได้รับและมองว่าเป็นแง่มุมที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการเรียนรู้มิติจิตวิญญาณครับ...

 

           ซึ่งหากถามผมว่าการเรียนรู้มิติจิตวิญญาณสิ่งที่สำคัญระหว่าง "Content" กับ "Being" สำหรับผมแล้วผมเชื่อใน Being มากกว่า Content แน่นอนครับ เพราะการถ่ายทอดผ่านทางการ "สัมผัส" และการ "ตระหนักรู้" ย่อมสร้างการเรียนรู้ได้มากกว่า "การตีความ" โดยผ่านภาษาแน่นอนครับ...

 

                              

 

           ผมมองว่าการเรียนรู้มิติจิตวิญญาณ สิ่งหนึ่งที่สำคัญสิ่งหนึ่งคือ ความเชื่อและความศรัทธาครับ และธรรมชาติของมนุษย์ ความมีตัวตน ธาตุแท้ และการดำรงอยู่ ย่อมถ่ายทอดความเชื่อมั่นและศรัทธาได้ชัดเจนและถ่องแท้มากกว่า การถ่ายทอดผ่านถ้อยคำหรือภาษานะครับ...

 

           เพราะหากเราเชื่อมั่นและศรัทธาในสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการหล่อหลอมขึ้นเป็นตัวเรานะครับ และการถ่ายทอดการเรียนรู้มิติจิตวิญญาณผ่านทางความเป็นตัวเรา ผู้รับย่อมสัมผัสและเข้าใจมันได้ด้วยตัวของเขาเอง โดยไม่ต้องอาศัยกระบวนการตีความนะครับ...

 

           และนี่เป็นอีกหนึ่งแง่มุมในหลาย ๆ แง่มุมที่ผมได้รับจากการเรียนรู้ ซึ่งสำหรับผมแล้วมิติจิตวิญญาณเป็นมิติที่ลึกซึ้ง และต้องใช้เวลาในการเรียนรู้อีกยาวนาน และการที่จะเข้าใจมันได้อย่างถ่องแท้ คงต้องอาศัยการเรียนรู้จากภายในตัวเรา เรียนรู้ที่จะเข้าใจ Being ผ่านทางตัวเรา เพราะตัวเราคือ case study ที่ดีที่สุดในการเรียนรู้นะครับ...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึก...ชีวิต



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

อืม...อันเดียวกันกะกระแสจิตป่าวค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ชอบมากครับและชัดเจนครับ

ตัวเราคือ case study ที่ดีที่สุดในการเรียนรู้

และกรณีศึกษานี่แหละที่บางครั้งหาคำตอบยากมากครับ อิอิ

เป็นกำลังใจให้ครับบนเส้นทาง "...ไปให้ถึงซึ่งปริญญา"

มิติจิตวิญญาณ เหมือนหนูได้ยินคำนี้บ่อย ๆ ค่ะ พอได้อ่านในบันทึกนี้ รู้สึกได้ว่าลึกลับและน่าค้นหา

ทำให้หนูนึกย้อนในใจตนเอง หนูรู้สึกได้ถึงความซับซ้อน ที่แต่ละวัน แต่ละเสี้ยววินาที มักจะสะท้อน แสดงอะไร ๆ ที่ทำให้รู้สึกประหลาดใจ หรือคาดไม่ถึงหลายคราเจ้าค่ะ แม้มันจะดูยากที่จะเข้าใจ แต่หนูก็ขอเป็นอีกคนหนึ่งที่ขอเข้าไปเรียนรู้ในใจตนเองอีกคนหนึ่งค่ะ

(^_^)

เขียนเมื่อ 

เรียนรู้เรื่องนี้...เรียนแล้วก็จบ

จบแล้ว...ก็ก้าวไปสู่การเรียนรู้ในบทเรียนต่อไป

จนถึงที่สุดแล้วเราจะหยุดเรียน...และไม่ต้องกลับมาเรียนอีกค่ะ

Zen_pics_007 

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณ Natcha Chalermklang

เป็นเรื่องของการเรียนรู้ภายในตัวเราครับ...

ขอบคุณมากครับผม...

เขียนเมื่อ 

ครับ... P เด๊ะ เสียงเล็กๆ

บนถนนแห่งการเรียนรู้กับการเรียนรู้เพื่อแสวงหา "ความพอดี" นะครับ...

เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับเด๊ะ...

ขอบคุณมากครับ...

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณ ใบไม้ร้องเพลง

ผมก็ได้เรียนรู้เรื่องราวเหล่านี้ผ่านการสื่อสารกับ ดร.กะปุ๋ม อยู่บ่อย ๆ ครับ...

เรียนรู้สรรพสิ่งภายนอกเพื่อน้อมเข้าสู่การเรียนรู้ภายในตัวเราครับ...

ขอบคุณมากครับ...

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณ Ka-Poom

เป็นการเรียนรู้เพื่อก้าวข้ามจากบทเรียนบทหนึ่งไปสู่บทเรียนบทต่อ ๆ ไปนะครับ...

ขอบคุณมากครับ...

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

มาตามเสียงเรียก (จิตวิญญาณ)

เป็นคนที่ชอบศึกษาเรื่องทางจิต และแนวทางพุทธศาสตร์ ด้วยค่ะ

ขอบคุณสำหรับ เรื่องราวที่แบ่งปันนะคะ

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณ ที-แทค

ขอบคุณเช่นกันครับสำหรับการมาทักทาย...

ร่วมเรียนรู้และพัฒนาตัวเราผ่านมิติแห่งจิตวิญญาณนะครับ...

 

เขียนเมื่อ 

"มิติจิตวิญญาณ"...หากว่าไปนั่นน่ะไม่ได้มีความสัมพันธ์ว่าต้องเป็นพุทธศาสนาเสนอไป จริงๆ แล้ว จิตวิญญาณ...นั้นเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับความเป็น "ชีวิต" สิ่งใดไม่ใช่สิ่งมีชีวิตสิ่งนั้นก็ไร้ซึ่งมิติจิญญาณ เช่น โต๊ะ เก้าอี้ รองเท้า ถุงเท้า...นั่นน่ะก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตและก็หาจะมีจิตวิญญาณไม่

หากว่าพิจารณาอย่างลึกซึ้งแล้ว...จะพบว่า

ในทุกศาสนา...ต่างมีหนทางให้ผู้คนได้เคลื่อนเข้าไปสู่การเรียนรู้ในเชิงจิตวิญญาณ ซึ่งหนทางแห่งการเรียนรู้นั้นได้แตกต่างกันไปตามเบ้าหลอมแห่งความคิดความเชื่อ

สำหรับ "พุทธ" นั้น ดั่งมีความหมายเพียงสั้นๆ ว่า "ตื่นรู้"...เท่านั้นเอง

นั่นก็คือ...การได้เตือนให้ผู้คนได้สติเพื่อตื่นขึ้นมาเพื่อรู้ตัวตามจริง และดำรงชีวิตตามความรู้ตัวนั่นเอง

Zen_pics_007 

เขียนเมื่อ 

555 ขออภัยค่ะ...ย้อนกลับมาดูความเห็นของตัวเอง

แล้วก็นึกได้ว่า จริงๆ แล้ว "โต๊ เก้าอี้ หรือวัตถุต่างๆ" ต่างเป็นร่องรอยของมิติจิตวิญญาณที่ได้ถูกทำลายไปแล้ว...

อืม... บันทึกนี้ของคุณดิเรก...เยี่ยม หนักแน่น...ดูตกผลึกดีจัง

 

เขียนเมื่อ 

มื่อใดที่เราให้เวลาในการลุ่มลึกกับตัวเอง..ไม่เพียงแต่เราจะเข้าใจตัวเองแล้ว..เรายังเข้าใจทุกสรรพสิ่งอีกด้วย..

เห็นด้วยมากๆค่ะ..^^

บันทึกนี้..ของคุณดิเรกทำให้คิดถึงเจค็อบ..และอยากแนะนำให้รู้จักเค้าที่บันทึกนี้ค่ะ..

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณ Ka-Poom

ใช้โอกาสแห่งการเรียนรู้ในครั้งนี้ ได้เรียนรู้ภายในตัวเราไปด้วยครับ...

เรียนรู้เพื่อแสวงหาความพอดีเพื่อ "ความสมดุลย์" นะครับ...

ขอบคุณมากครับ...

เขียนเมื่อ 

ครับ... P คุณครูแอ๊ว

ตามไปรับข้อคิดดี ๆ ของ เจค็อบมาแล้วครับ...

ขอบคุณมากครับ...