GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ไปสวนผลไม้ของลุงผู้ใหญ่สมคิด (25 พ.ค. 49)

ช่วงบ่ายถือเป็นโอกาสดี ได้แวะไปเยี่ยมผู้ใหญ่สมคิดที่บ้าน แต่ก็ไม่เจอตัวลงผู้ใหญ่ที่บ้าน ก็เลยต้องลงไปหาในสวนมังคุด เมื่อเดินเข้าไปในสวนก็เห็นลุงผู้ใหญ่อยู่บนต้นมังคุดกำลังเก็บมังคุดอยู่ และเราแขกผูกมาเยือนก็ถือโอกาสกิน (ทุกคนเอร็ดอร่อยกับรสชาติของมังคุดและก็ลองกอง ที่เก็บสด ๆ จากต้น) เมื่อลุงผู้ใหญ่เก็บมังคุดเสร็จเรียบร้อยเราทุกคนก็มาพูดคุยกันที่บ้านลุงผู้ใหญ่ โดยระหว่างการพูดคุยก็ได้กินทุเรียนไปด้วย (ขอบอกว่าอร่อยจริง ๆ ) จากนั้นก็ทำการพูดคุยกันนิดหน่อย โดยได้ถามลุงผู้ใหญ่ถึงเรื่องกลุ่มว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ก็ได้รับคำตอบคือ

เกิดความคิดว่าในหมู่สมาชิกว่ามันเหมือนเดิม เหมือนบทกวีที่เขาเขียนเหมือนลมพัดผ่าน สิ่งที่เหลือไว้จากลมพัดผ่านก็คือเย็นนิดหนึ่ง แล้วก็เหมือนเดิม ทำอย่างไรให้ลมพัดได้เรื่อย ๆ ได้ ก็คงจะให้ (ต้น) เด็กรุ่นใหม่เป็นคนทำ และผู้ใหญ่คงจะเป็นที่ปรึกษาให้

เงื่อนไขอะไรที่ทำได้ไม่มาก คงมาจากความเคยชิน เคยอยู่อย่างไรก็อยู่อย่างนั้น ไม่รู้จักการเปลี่ยนแปลง ก็คิดแต่ว่าแค่นี้ก็ดีอยู่แล้ว ไม่อยากเปลี่ยนแปลง ก็คงจะต้องถูกกระทบอย่างแรงถึงจะเปลี่ยนแปลง ส่วนกรรมการตำบลตอนนี้ มีอยู่แล้ว น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงนิดหนึ่ง เนื่องจากมีแต่โครงสร้างแต่ไม่ได้ทำงาน ทุกคนมีแต่ตำแหน่งแต่ไม่เคยทำหน้าที่ไม่เคยแสดงในบทบาทของตนเอง ไม่มีการขับเคลื่อนกิจกรรม ส่วนระดับกลุ่ม แค่มาส่งเงินแล้วก็จบ ไม่ค่อยมีการพูด ไม่ได้แลกเปลี่ยนซักถาม โครงการนี้เข้ามาพยายามปลุกปล้ำ ก็ทำอะไรได้ไม่มาก มันเหมือนไฟไหม้ฟาง ส่วนตำบลอื่น ๆ ก็น่าจะเหมือนกัน

ปัจจัยที่ทำให้เปลี่ยนแปลง ถ้าผู้นำหรือท้องถิ่นเอาด้วย ตำบลนั้นจะไปเร็ว ขึ้นอยู่กับ ผู้ใหญ่ กำนัน อบต. แต่เมื่อเราไปชวนเขาเข้าร่วมกิจกรรม เขากลับมองว่าไม่ได้ประโยชน์ เหมือนหน่วยราชการเวลาเราเสนอโครงการไปให้ แล้วหน่วยงานก็ถามเรากลับมาว่าเขาจะได้อะไร กศน. บอกเอางัยเอาด้วย แต่ไม่ค่อยมีเวลา มันหลาย ๆ ปัจจัย แต่ถ้าท้องถิ่นเอาด้วยคงไม่มีปัญหา ส่วน อบต. เขาก็บอกว่าทำไปเหอะ เขามาเพื่อรับรู้แต่ไม่ได้นำไปปฏิบัติ ก็ถือว่าจบ ดูแล้วชุมชนก็คงจะเดินต่อไปเพียงลำพังเหมือนเคย

จากการได้พูดคุยกับลุงผู้ใหญ่สมคิด เห็นได้ว่าตอนนี้ท่านหมดกำลังใจในการทำงาน เนื่องจากตอนแรกท่านได้ตั้งความหวังไว้สูงมาก แต่เมื่อประสบกับความผิดหวังท่านเลยทำใจไม่ค่อยได้ ก็เลยถอยออกมาห่าง ๆ และทำหน้าที่เป็นคนให้คำปรึกษาแทนที่จะลุยเอง ก็ให้เด็กรุ่นใหม่ไฟแรงอย่างพี่ต้นเป็นคนลุย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 33232
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)