" บุหรี...กับ..ชีวิต"  ซึ่งเกิดจากแรงบันดาลใจของพ่อคนหนึ่งที่กำลังจะจากโลกนี้ไปด้วยพิษภัยของบุหรี่ฝาหไว้ให้ลูกคิด และยังมีความรู้สึกดีๆของลูกๆที่มีต่อคุณพ่อมาฝากด้วยค่ะ ถึงแม้ว่าวันบุหรี่โลกจะผ่านไปแล้วก้ตาม

               " บุหรี...กับ..ชีวิต"

พ่อทิ้งก้นบุหรี่...ลงที่พื้น

แล้วก็ยืน...กลืนกล้ำ...น้ำตาไหล

เฝ้าทบทวน...ทุกนาที..ที่ผ่านไป

ถ้าหวนกลับ...มาได้...จะไม่ทำ

            พ่อหยิบซองบุหรี่...ที่ในเสื้อ

            ยังมีเหลือ...ขึ้นมามอง...ต้องขยำ

            เป็นบทเรียน...อันรันทด...ต้องจดจำ

            ชีวิตต้อง...มืดดำ...ถูกทำลาย

หมอบอกว่า...เหลือเวลา...ไม่นานนัก

ทั้งครอบครัว...ต้องขาดหลัก...หักสลาย

ยังเป็นห่วง...พันผูก...เจ้าลูกชาย

เมื่อพ่อตาย...ใครจะอยู่...ดูแลเรา

            วันก่อนครู...มีจดหมาย...ให้ไปพบ

            จากจุดจบ...พบจุดเริ่ม...เพิ่มความเหงา

            " ลูกเริ่มสูบ" ...พอฟังจบ...แสนซบเซา

            จะเป็นเวร...หรือกรรมเก่า...ไม่เข้าใจ

หยุดเถอะนะ...อย่าสูบต่อ...พ่อขอร้อง

อนาคต...เจ้าจะต้อง...เพ่งผ่องใส

เมื่อขาดพ่อ...แม่จะอยู่...กับผู้ใด

เหลือเจ้าไว้...เป็นหลักให้...ได้ชื่นชม

            ชีวิตพ่อ...ที่เห็นเห็น...เป็นตัวอย่าง

            เดินแนวทาง... ผิดแกน...แสนขื่นขม

            ติดบุหรี่...อย่างพ่อ...ก็ต้องตรม

            เมื่อลูกล้ม...แล้วลุกยาก...หากสูบมัน