เภสัชเวท ι การขูดเป็นการลอกผิวใบที่ดี

 

          จากที่หนูเคยเขียนไว้ในบันทึกนี้ เภสัชเวท ι การลอกผิวใบ  ซึ่งเป็นการหัดลอกผิวใบครั้งแรก ๆ ของหนู อย่างที่บอก หนูก็พยายามฝึกฝน หาวิธีง่าย ๆ และวิธีที่เหมาะสมที่สุดและเป็นตัวแทนที่ดีที่สุด วันนี้หนูได้ข้อมูลว่า การลอกผิวใบโดยการฉีก นั้น เป็นการลอกที่ไม่ดีนักเพราะว่าจะทำให้ละเลยบางส่วนไปเช่น ละเลยเส้นใบบนและล่าง จากการเจอปัญหาอุปสรรคในการที่ใบพืชที่เก็บมาจากป่าชายเลนมีลักษณะอวบน้ำมาก ๆ ลอกโดยวิธีการฉีกไม่ได้ หนูจึงตัดสินใจค่อย ๆ ขูด ซึ่งก็ได้ผล

 

 

          พอทำสไลด์แล้วนำไปส่งดูพบว่า มีขนทั้งขนเซลล์เดียวและหลายเซลล์ตอนแรกหนูสัณนิฐานว่า อาจจะเป็นเพราะอยู่ทคี่ต่างกัน แต่พอเมื่อวานนี้ หนูมานั่งทบทวนวิธีการเตรียมของตนเอง ทำให้เห็นข้อบกพร่อง และความแตกต่างในจุดที่สังเกตเห็น

          หนูรู้สึกสบายใจ ที่ค้นพบวิธีที่เหมาะสม หลังจากที่เคยงมทำแบบไม่รู้มากก่อน ได้ข้อสรุปให้ตนเองว่า ที่ผ่านมาทำผิด ฮ่า ๆ เป็นการจับผิดตัวเองที่รู้สึกเบิกบานที่สุดเลยค่ะ

การเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ ควบคู่กับการ ทบทวนตรวจสอบเปรียบเทียบช่วยให้เราเสียเวลาน้อยลง และเราจะได้งานที่มีปริสิทธิภาพมากขึ้น มันรู้สึกเบิกบานในการลุยงานจริง ๆค่ะ

เมื่อไหร่ที่เราเห็นปัญหาเป็นโอกาส

เห็นข้อผิดพลาดเป็นการพัฒนา เมื่อนั้นแหละค่ะ

 เราจะเบิกบาน อิ่มเอมกับการทำงานอยู่ทุกขณะ

 

 

แม้งานสองชิ้นนี้ที่วาดจะใช้งานไม่ได้ แต่งานทั้งสองชิ้นเป็นครูที่ล้ำเลิศมากค่ะในการเรียนรู้ เริ่มต้นทำในสิ่งที่ไม่คุ้นเคย เห็นความอดทน เพียรพยายามของตนเอง เห็นใจ เห็นความพร้อมในการเรียนรู้ ปรับแก้ในสิ่งที่เห็นว่ายังพัฒนาได้อีก อืม มันเป็นอย่างนี้เหรอค่ะ ครู ที่ครูบอกหนูว่า "เปิดใจเรียนรู้"

กราบขอบพระคุณครูค่ะ