คำในร้อยกรอง  ก็คือพยางค์นั่นเอง  ๑ คำในร้อยกรอง ก็คือ ๑ จังหวะในการออกเสียง   ซึ่งแตกต่างไปจากความหมายของ คำตามความหมายในหลักภาษาไทย

       กระ/ดาษ  ในร้อยกรอง คือ ๒ คำ  แต่ในทางหลักภาษาไทยคือ ๑ คำ

    กลอนสี่หรือ กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘  วรรคหนึ่งมี ๔ คำ ก็คือ

 

     0000   ฉันมีพี่น้อง   พวกพ้องหญิงชาย    พวกเราทั้งหลาย

   ก็จะมีนักเรียนถามว่า  "๕ คำได้มั้ยครู"

   ครูก็จะตอบว่า  "ได้ค่ะ  แต่อย่าใช้บ่อย   จะทำให้ผลงานไม่ไพเราะ " 

    แล้วก็จะมีนักเรียนมาถามต่ออีกว่า   "ครูขา คำนี้มันยาว  หกคำ  ได้มั้ยคะ" 

   ครูก็จะตอบว่า  "ได้ค่ะ   ถ้ามันจำเป็น"

 

      ถ้าเป็นกลอนสุภาพหรือกลอนแปด    ก็สามารถใช้คำได้ตั้งแต่ ๗-๙ คำ

  00/00/000   หรือ 000/00/000   หรือ 000/000/000

   การนำคำมาใช้  ก็ให้หาคำที่สื่อความลงกับ จังหวะของการอ่าน   อย่าให้ฉีกคำ

      ตัวอย่าง    ๗ คำ   เพราะเธอ/เจอเขา/เปล่าเปลี่ยวจิต

                     ๘ คำ   เพราะวันนี้/มีเธอ/เป็นเกลอแก้ว

                     ๙ คำ   เพราะวันนี้/ไม่มีเธอ/จึงเพ้อหา

 

     ในร้อยกรองชนิดอื่นๆ ก็เช่นเดียวกัน  ๑ คำ คือ ๑ จังหวะในการออกเสียง