เรียงถ้อยร้อยด้วยภาพเพียงผ่านกาลเวลาแห่งความทรงจำ...

ในวันที่ 21 ม.ค. 2553 หลังบ่ายโมงเศษไปแล้วพวกเราชาว ม. ทักษิณ ถิ่นเมืองสงขลาก็ตระเวนไปชมภูมิปัญญาท้องถิ่นในการทำหอยมุก...

พึ่งรู้ว่ามุกมีเกรดเอคือมุกในทะเล  แต่ถ้าเป็นมุกเกรดบีต้องเป็นมุกจากน้ำจืด...เขาเอามาทำเครื่องประดับสวยงาม...ถ้าเป็นมุกแทนพระราชินี...ถ้าเป็นเพชรแทนพระราชา...

ไข่มุก 2 ลูกที่เห็นนั้นใหญ่ที่สุดในโลกและราคาแพงที่สุดด้วยละ...พอออกมาพ้นจากตรงนั้นแล้วพึ่งเห็นว่าห้ามถ่ายรูป...อิ อิ อิ

มาถึงที่ชิมของฝากเป็นร้านขนม...พอเข้าไปชิมแล้วอิ่มไปหลายคน...เล่นเอาเจ้าของร้านมองตาหวานเลยละ...อิ อิ อิอยากให้ชิมนะนี่...แต่น่าชื่นชมในน้ำใจงามต้อนรับแขกที่เข้าไปเยือน...พนักงานขายส่วนมากในเมืองภูเก็ตพูดภาษาไทยไม่แข็งแรงคงเป็นชาวประเทศเพื่อนบ้านละ...ต่อมาเราเลยมาชมพิพิธภัณฑ์หอยดูกันเต็มอิ่มเลยละ...

ไปถึงแล้วแหลมพรหมเทพตรงนี้เอง...

เห็นคนบูชาแต่ไกล ๆ เลยเดินลงไปดูหน่อยซิ...

อีกมุมหนึ่งของแหลมพรหมเทพใกล้จะถึงปลายสุดแหลม...

วาวมีหลักเขตด้วยและมีคนมีบูชาโยนเงินไว้เยอะ...

ไมลงมาดูก็ไม่รู้ว่าสิ่งนี้มีอยู่นะครับ...

ขอนั่งพักเอาแรง...มีนิสิตบางส่วนมาแจมถ่ายรูปด้วยละ...

ช่วงที่นั่งพักมีฝรั่งตามลงมาและได้คุยกันพอหอมคอ  เอ๊ะ...ฝรั่งดูอะไรหนานี่...เห็นก้มจ้องมองอยู่ด้านหลังไว ๆ ..?