กำลังนั่งอ่านหนังสือชื่อ "อ่านสนุกปลุกสำนึก" ของ ศ.อัจฉรา ชีวพันธ์ อาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่ ศน.อ้วน (พี่สาวที่แสนดี) ส่งมาให้มาสะดุดกับคำพูดชวนคิดของคำบางคำที่เราๆมักคุ้นชินกัน คือ คำว่า "ก็ได้"

 คำว่า "ก็ได้" เรามักคุ้นชินกับคำตอบนี้ในหลายๆเรื่อง เช่น "กินอะไรก็ได้" "ไปหนก็ได้" "ร้านไหนก็ได้" "ยังไงก็ได้" "อะไรก็ได้" เหล่านี้มักเคยผ่านหูเรามาแล้วทั้งสิ้น พอมาเปิดอ่านหนังสือของท่านอาจารย์ ศ.อัจฉรา ชีวพันธ์ อาจารย์บอกว่าอาจารย์เองก็อยากรู้ว่าคำ่ว่า "ก็ได้" ท่านราชบัณฑิตจะให้นิยามความหมายว่าอย่างไรก็ได้รับคำตอบว่า ก็ได้ หมายถึง ยอมอย่างไม่เต็มใจนัก

      พอรู้ความหมายนิยามอย่างนี้ ผมเองลองมานั่งคิดดูกับการทำงานของเรา หากการบริหารจัดการองค์กรหนึ่งองค์กรใดทำงานแบบ "อะไรก็ได้" ความสุขขององค์กรนั้นจะมีให้เห็นในผู้ร่วมงานหรือป่าว หรือาหากมองในอีกมุมหนึ่งเป็นการทำงานภายในองค์รที่เรียกว่า "รู้ใจกัน(ก็ได้)" รึป่าว? ตกลงมันเป็นอย่างไหนกันแน่ระหว่าง

        "ยอมอย่างไม่เต็มใจนัก" กับ "รู้ใจกัน"...เอ๊ะผมเองชักไม่แน่ใจ

แต่ที่แน่ๆหากการบริหารจัดการเรารู้แล้วว่าการเดินทางซ้ำรอยทางเดิมจะนำไปสู่เหวลึกที่ยากจะถอนตัวขึ้นแล้วทางที่ให้เลือกเดินมีเพียงสองทาง คือ ซ้าย กับ ขวา คงไม่มีใครเลือกเลี้ยวไปทางเดิมเพื่อเจอเหวลึกอีกรอบด้วยกับคำว่า "ทางใดก็ได้" เป็นอีกแน่แท้ อิอิ ฉะนั้นมันอะไรก็ได้ไม่ได้เสมอไป เพราะมิอย่างนั้นแล้วแทนที่จะพบเจอสิ่งดีๆมีความสุขร่วมกันกลับอาจต้องทุกข์ร่วมกันก็เป็นได้เพราะทางที่มีให้เลือกแต่กลับไม่เลือกกลับเป็นอะไรก็ได้ และที่สำคัญคนประเภทนี้ "อะไรก็ได้" มีเยอะมากครับในสังคมบ้านเรา

       บางอย่าง "ก็ได้" มันก็น่าคิดที่จะตอบนะครับผมว่า...วัลลอฮฺอะลัม