งานสมุนไพรกับพุทธศาสนามีความสัมพันธ์กันมาตั้งแต่ครั้งพุทธกาลมีพุทธานุญาตเกี่ยวกับสมุนไพรให้พระสงฆ์ใช้เป็นแนวทางดำเนินงานซึ่งทุกวันนี้ยังมีสืบทอดตลอดมา การดำเนินงานสมุนไพรของพระอาจารย์สุพัฒน์ เตชะพโล วัดป่าประชานิมิตอำเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานีเป็นลักษณะการผลิตยาสมุนไพรและให้การสงเคราะห์ชาวบ้าน จัดเป็นแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับยาสมุนไพรเป็นแหล่งให้การดูแลรักษาสุขภาพที่ประยุกต์หลักการทางศาสนามาใช้ให้สอดคล้องกับท้องถิ่นนอกจากการใช้ยาเยียวยาโรคต่าง ๆ แล้วหลวงพ่อสุพัฒน์ยังใช้หลักเมตตาผสมผสานไปด้วย ท่านบอกว่า สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า คือ กลุ่มผู้คนทั่วทุกสารทิศที่หลั่งไหลมา ณ ที่แห่งนี้ ภาพที่เห็นทุกคน ทุกแววตา ต่างก็มุ่งมั่นมาที่นี่ด้วยความหวังเพื่อให้พวกเขาเหล่านั้นได้มีที่พึ่งพิงมาเพียงเพื่อปรารถนาความสุขกายสบายใจ สุขที่ได้หายจากโรคภัยไข้เจ็บที่กำลังคุกคามทั้งกายและใจของเขาอยู่ แต่บางครั้งการมาของพวกเขาเพียงเพราะต้องการนำมนต์ ด้ายสายสิญจน์ หรือวัตถุมงคลต่าง ๆ เพื่อความสุขใจ
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับสมุนไพรและการดูแลสุขภาพกับหน่วยงานสาธารณสุข วัดได้รับการประสานงานและดำเนินงานเกี่ยวกับสมุนไพรร่วมกับวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อนำนักศึกษาหลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์ศึกษาดูงานที่วัด โดยจัดเป็นรุ่น ๆ ศึกษาดูงานเกี่ยวกับสมุนไพร ระบบการแพทย์พื้นบ้าน การปรุงยา รักษาโรคด้วยสมุนไพร เช่น โรคเบาหวาน ความดันโลหิต และโรคอื่น ๆ ยาที่เป็นที่นิยมของบรรดาลูกศิษย์ที่ไปกราบท่านต้องมีติดไท้ติดมือกลับไปที่บ้านคือ ยาหม่อง ซึ่งท่านเป็นผู้ผลิตเอง ยาหยอดตา ได้มาจากสูตรอยุธยา ยาสีฟัน ใช้ได้ดีเวลาปวดฟัน มีกลิ่นปาก ยาหอม ยามหาโหด ยาเลือด เป็นต้น
ผลการรักษาโดยหลวงพ่อสุพัฒน์ ยังไม่มีงานวิจัยใดมายืนยันว่า ผู้คนที่หลั่งไหลมาที่วัดได้รับการบำบัดให้หายจากโรคที่เขาเหล่านั้นกำลังเผชิญอยู่หรือไม่ สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือ ผู้คนที่ในมือมีห่อยาสมุนไพรและใบหน้าอิ่มบุญ ราวกับได้ปล่อยวางตัวเองจากทุกขเวทนาคล้ายกับได้หายจากโรคแล้วด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง หรือว่าหลวงพ่อสุพัฒน์ได้ให้ยาใจแก่พวกเขาแล้วก๊เป็นได้
