กระดานดำจำได้

ที่นั่ง ณ มุมห้องนั่นของฉัน

เพียงนั่งฝันเหม่อหน่อยครูคอยขาน

เสียงไม้เรียวฟาดกระทบบนกระดาน

วันคืนผ่านโรงเรียนเก่าเราเคยเรียน

 

ในนิทานกระต่ายพ่ายแก่เต่า

เป็นเรื่องเล่าแสนเพลินเกินอ่านเขียน

คือรางวัลเมื่อเราเฝ้าพากเพียร

ครูวนเวียนพร่ำว่าอย่าร่ำไร

 

หากทำเลขคัดไทยให้เสร็จสรรพ

ได้สดับนิทานกาลสมัย

นานมาแล้วครั้งหนึ่งแสนสุขใจ

จึงเติบใหญ่รู้ชั่วดีมีปัญญา

 

สุภาษิตคำไทยสอนใจเด็ก

เมื่อยังเล็กให้เล่าเรียนเพียรศึกษา

เมื่อเติบใหญ่เจ้าจะได้มีวิชา

หวังก้าวหน้าฝันใฝ่ใจศรัทธา

 

วิชาเหมือนสินค้าอยู่ไกลแสน

เราเหมือนแม้นเรือล่องต้องไปหา

ส่วนต่างต่างของร่างกายคล้ายนาวา

หากเหนื่อยล้าอาจถูกลมล่มอับปาง

 

จะกลับไปบ้านเก่าเราเคยอยู่

กราบคุณครูคนเก่าเราเหินห่าง

คืนสู่เหย้าใจถวิลอยู่มิจาง

ร่วมสรรสร้างพัฒนามาร่วมใจ